7 juli 2007 Rondje IJsselmeer

 

Een rondje IJsselmeer met Peter de Rond, deelnemer aan de brevettenserie die we in het voorjaar hebben gehouden in Zwolle. We willen ons (onder andere) zo voorbereiden op Parijs-Brest-Parijs eind augustus

Een afspraak van anderhalf jaar geleden wordt eindelijk ingelost. Pater de Rond en ik spraken toen al af om samen een rondje IJsselmeer te doen. Door diverse oorzaken kwam het er vorig jaar niet van, maar nu is het dan toch zo ver.

 

Later is bekend dat ook Swolland een rondje IJsselmeer wil houden op 07-07-07, maar dat zal een klein rondje (280 km) worden via de dijk Lelystad-Enkhuizen en wij willen de grote ronde doen, dus via de Veluwerand, Het Gooi en Amsterdam.

Wij trekken zo ons eigen plan en misschien zien we de Swollanders nog, hoewel de kans daarop gering is. Wij doen pakweg 70 km extra en vertrekken ook nog een paar uur later.

 

Peter woont in Jutrijp bij Sneek en moet in verband met een verjaardag weer op tijd thuis zijn. Het is dan handig dat hij “met de klok mee” alvast begint en ik dan aanhaak. Dat aanhaken doen we in Kampen. Peter zal in de stationsrestauratie van Kampen wachten.

Om 8 uur ben ik ook in Kampen en staat Peter buiten te wachten, In het weekend is de restauratie niet open, jammer, maar dus geen koffie. Her rondje met De Rond kan beginnen.

 

We vertrekken en doorkruisen Kampen en gaan via Elburg richting Nunspeet. Hier verlaten we de Veluwerand even voor een doorsteek naar Ermelo. Dat levert meteen wat hoogtemeters op. Het rijdt wel prettig, want er staat een behoorlijke tegenwind (volgens het KNMI west tot zuidwest, kracht 5). Het gaat prima met een kruissnelheid van ongeveer 34.

 

Bij Nijkerk buigen we af naar het westen en nemen een korte plaspauze. We komen in een stuk open terrein rond Bunschoten en voelen dat de wind fors blaast. Het is maar even, want bij Baarn komen we in de bossen (en steden) va Het Gooi terecht.

 

In Hilversum staat mijn teller op bijna 100 km en die van Peter al op 145. Tijd voor een kop koffie. Bij de markt parkeren we de Questen voor een restaurant en bestellen koffie met een appelcarré. Meteen komt een Chinese dame binnen met het dringende verzoek om een Quest weg te zetten want die staat teveel voor haar voordeur. Doen we gewoon.

Intussen wordt de koffie en de carré (waar je je bijna aan verbrand) gebracht.

Een half uurtje later vertrekken we weer en merken meteen dat er in Hilversum nog hoogteverschillen te overwinnen zijn. We maken een rondje bij de rotonde voor het nieuwe Media-museum en gaan richting Amsterdam.

 

Een flink stuk langs een trekvaart we zien het Muiderslot in de zon liggen.

Als we bij het Amsterdam-Rijnkanaal zijn, gaan we deze volgen tot we bij het IJ zijn. Je verbaast je er over hoeveel mensen langs zo’n kanaal op een doordeweekse zaterdag wandelen, joggen, vissen en fietsen.

 

Amsterdam doorkruisen is nu erg simpel. Je volgt gewoon de borden voor fietsers in de richting van Purmerend. Dit gaat goed, tot we bijna Amsterdam uit zijn en op een wegopbreking stuiten. Geen omleidingborden te zien, dus het betere gokwerk om de route te vervolgen. We duiken een woonwijk in, gaan door kleine steegjes en stuiten weer op de opbreking, maar zien het eind ervan 10 meter verderop. Even klunen en we zijn weer op weg.

 

We blijken aan de oostkant van het Noord-Hollands kanaal uit te komen. Het is de redelijk drukke N235 en niet de geplande westkant, waar een rustiger weg ligt. Maar goed, het rijdt wel lekker vlot.

 

In Purmerend is het wat draaien en keren langs het centrum, maar consequent de borden naar Leeuwarden (de eerste maal is Leeuwarden 100 km) of Doorgaand Verkeer volgend leidt ons vanzelf langs een rustige kanaaldijk naar Hoorn. Even is het nog tricky als we bij een rotonde een schaarhek tegenkomen. De Questen kunnen er net tussen door. We pauzeren kort en zien boven op een dijk een beter fietspad liggen. We vermoeden dat dat de doorgaande route is en zeulen de Questen er naar toe. De indruk blijkt juist en spoedig zijn we in Hoorn.

Na Hoorn krijgen we nog 5 kilometer kasseistrook te nemen rondom het overigens pittoreske Twisk.

 

In Medemblik willen we een volgende koffiestop nemen, maar na het passeren van het bord “bebouwde kom” hoort Peter ineens een vreemd geluid uit de linker wielkast. Hij checkt een en ander, maar kan niets vinden. Loos alarm gelukkig. We zoeken de binnenstad van Medemblik op en kunnen dit op het gehoor doen. In de stad zijn iets van “Medem-bliksemse-feesten” aan de gang. Een band speelt de longen uit het lijf (niet eens onaardig) en het is er gezellig druk. We vinden een terrasje en laten de koffie met broodje kroket goed smaken. Na een half uur vertrekken we voor de rit door het hoge noorden.

 

In de Wieringermeer blaast de wind met een volle kracht 5 tegen de zijkant van de Questen en na 20 kilometer vrijwel bochtloze weg komen we in den Oever. Net als we de Afsluitdijk op willen gaan horen we een kreet. We stoppen en zien 3 racefietsers stoppen. Het blijken 3 PBP-gangers te zijn die in Zwolle de brevetten hebben gereden. Frank Simons, Gerard van Heel en Carel ten Have hebben elkaar onderweg ontmoet en zijn samen aan een rondje IJsselmeer begonnen. Het zwaarste stuk tegen de wind in hebben ze inmiddels achter de rug. Na een paar minuten gaan we weer door.

 

Bij de sluis is het smal en druk, maar op de dijk zelf rustig. De wind is vol achter en het gas gaat er op. Uiteindelijk komen we bij Zurich weer op het Friese vasteland en hebben een gemiddelde van 44 gereden over de dijk.

 

In Friesland weet Peter de weg en we volgen over kleine weggetjes de snelweg richting Sneek.

Vlak voor Bolsward is het nog even zoeken naar de weg zelf. Deze blijkt verstopt te zijn onder een laag gemaaid gras.

 

In Sneek fietsen we nog langs de welbekende Waterpoort en na Sneek is het nog maar een paar kilometer naar Jutrijp. Hier zetten we zetten nog voor 5 uur de Questen in Peter’s tuin en ik maak kennis met een deel van Peters harem, die uit 6 vrouwen blijkt te bestaan.

Peters vrouw is al begonnen met het bereiden van een maaltijd en een tijdje later zitten we allen lekker aan de macaroni. Deze smaakt prima en na nog een toetje is het voor mij tijd geworden om de laatste etappe te doen.

 

Ik vervolg de weg over een klinkerstrook van circa 3 kilometer. Vlak voor Lemmer heb ik de wind nog een stukje tegen, maar verder hoofdzakelijk opzij of licht achter. Ik verlaat Friesland en duik de Noordoostpolder in. Hier zijn lange rechte wegen en via Bant kom ik in Emmeloord.

Misschien is het de saaiheid van de polder, maar bij Emmeloord is ineens de energie er uit. Ik kan geen tempo meer maken en dan blijkt ook nog dat de geplande route aangepast is en tot doodlopende weg is gebombardeerd. Dit kost me in totaal een kilometer of 5 extra (en een stuk extra tegen de wind in. Ik neem maar een korte pauze, eet wat en ga na 5 minuten weer verder.

 

Ik fiets rustig door naar Ens, ga bij Ramspol de polder uit en verder over de dijk naar IJsselmuiden. Hier staat een enorme file op de hoofdrijbaan en ik zie diverse koetsen met paarden er voor op de weg rijden. Wetende dat paarden vaak schrikken van een Quest en meer dan 1 paard de kans nog groter maakt, besluit ik maar om om te rijden via Mastenbroek en zo geen paniek te veroorzaken. Dit kost weer 5 kilometer extra, maar de dip is, met de finish in zicht, grotendeels verdwenen. De Swollanders heb ik vandaag niet gezien.

Om half 9 ben ik weer thuis na 13 uur onderweg geweest te zijn. Fietstijd een kleine 11 uur. In totaal 349 kilometer.

 

Gerrit Schotman