26 juli 2007
Een woon-werkrit in drie
etappes.
In de ochtend een doorsnee rit
naar Barneveld (Harselaar). De wind is schuin tegen en komt uit het zuidwesten.
Ik kies voor de korte variant die tussen Wezep en Nunspeet door wat meer bosgebieden
gaat dan de route over de Zuiderzeestraatweg. De temperatuur ligt op een
aangenaam niveau, rond de 15 graden. Het gemiddelde komt uit op 36,5. Dat valt
niet tegen gezien het feit dat ik gisteren op de terugweg een erg snelle rit
gedaan heb.
Totaal ruim 61 kilometer.
In de middag door naar
Nieuwegein voor een vergadering. Grotendeels over mij redelijk onbekende wegen.
Dat betekent meer opletten dan normaal en het gemiddelde zal daardoor gedrukt
worden.
Om 5 uur vertrek ik voor het
tweede gedeelte. Het KNMI is niet echt positief: af en toe een bui. Ze hebben
gelijk gekregen.
Eerst naar Barneveld zelf. Ik
moet wat geld pinnen voor onderweg. In het centrum is vast wel een bank en
inderdaad al spoedig vind ik er een. Tijdens die eerste kilometers vallen al
wat eerste druppels regen op een dan nog droge weg. Maar bij het pinnen begint
het al harder te regenen.
Als ik verder ga en de afslag
naar Scherpenzeel neem regent het al zo veel dat de klep er op moet.
Het blijft licht regenen en na
Scherpenzeel wil ik via Woudenberg richting Zeist.
Ik mis kennelijk een afslag en
ga rechtdoor in de richting van Utrecht, dat overigens ook nagenoeg op de route
ligt.
Het is een mooie weg, maar ik
vermoed al snel dat ik verkeerd zit. Scherpenzeel en Woudenberg liggen vrij
dicht tegen elkaar aan en ik doorkruis al een kleine 10 kilometer allerlei
landerijen.
Ik kom dan ook in Leusden
terecht. Niet echt verkeerd, maar vanaf hier is de route wat minder direct naar
Zeist / Bunnik, waar ik in ieder geval naar toe moet.
Dan maar richting Utrecht
blijven volgen en via Amersfoort naar Zeist. Als ik Leusden door ben is het
even onduidelijk: een richtingsbord is onleesbaar vanaf waar ik kom. Even uit
de Quest en kijken hoe het verder gaat.
Ik word een bosgebied
ingestuurd en kom na een kilometer bij de snelweg A28 uit. Een stukje er langs fietsen,
dan er overheen en meteen volgt een fikse klim de Amersfoortseberg op. Circa 40
meter hoogteverschil. Bovenop ligt een groot verkeersplein, maar de route is
duidelijk en ik vind moeiteloos de “oude” doorgaande weg naar Utrecht. Aan
beide zijden een tweerichtings fietspad van goede kwaliteit en tot Zeist
(ongeveer 15 km) licht dalend. Dit gaat in hoog tempo, ondanks de aanhoudende
regen die soms vrij hard wordt.
Ik volg de hoofdweg door Zeist
en vind de afslag naar Bunnik zonder problemen. Bunnik door is een eitje. Het
is alleen goed opletten want de doorgaande weg loopt pal langs het centrum en
het fietspad lijkt soms erg veel op de stoep er naast.
Na Bunnik moet ik een
binnendoorweg vinden om over het Amsterdam-Rijnkanaal te gaan en op de juiste
plek in Nieuwegein binnen te komen.
Het begint nu echter erg hard
te regenen en het water komt met bakken uit de lucht. De afslag kan ik vinden
en daarna meteen rechtsaf de route langs een fort. Dacht ik dat het al hard
regende, nu worden de hemelsluizen echt opengezet. Ik fiets in een muur van
water en kan niet meer dan 50 a 100 meter voor me uit zien.
Gelukkig duurt dit maar een
paar minuten en gaat het daarna over op “gewoon” licht regenen.
Ik kom Nieuwegein binnen over
een kaal industrieterrein en word geconfronteerd met een weg die verboden is
voor fietsers. Zonder alternatieven. Doorrijden dan maar en bij de
verkeerslichten verderop maar een fietspad zoeken. Volgens Google Earth moest
dat er zeker zijn.
De rest van de rit naar het
vergadercentrum is eenvoudig en ik mag de Quest binnen in de hal zetten. Mijn
vergadergenoten zijn er al. Ik kleed me om en de vergadering kan beginnen.
Door de route via Leusden kom
ik op 60 kilometer in plaats van de geplande 47.
Etappe 3: Nieuwegein - Zwolle
Om een uur of 9 is de
vergadering afgelopen, maar voor ik weg kan moet de fiets natuurlijk uitgebreid
bekeken worden. Na weer een omkleedsessie (gelukkig had ik droge fietskleren
bij me) en een zoektocht naar een zweetband die verstopt in de Quest lag, stap
ik om 21:20 in voor de terugreis.
Ik heb voor de terugreis geen
speciaal plan. Maar een mogelijkheid is om via Zeist-Scherpenzeel-Ede-Apeldoorn
terug te gaan. Dat zal iets meer dan 100 km moeten zijn. Met ongeveer 33
gemiddeld en een korte pauze zou ik dan om 00:30 uur thuis kunnen zijn.
Het regent nog licht en er
staat een enorme regenboog in de lucht. Achter mij, waar de wind vandaan komt,
klaart het op en ik hoop dat het snel droog wordt. Ik probeer een aantal keren
naar huis te bellen om door te geven wat de verwachting is, maar Ineke en Rick
zijn kennelijk nog niet thuis. Ze zouden spullen wegbrengen naar Enschede en
dan ergens wat gaan eten.
Ik volg de heenweg nu in
tegengestelde richting, maar als ik bij het stuk weg kom dat verboden was voor
fietsers zie ik geen mogelijkheden om af te slaan. Kennelijk had dat al eerder
moeten gebeuren.
Dan maar de weg volgen op het
gevoel en met een grote slinger ga ik onder de A12 door en kom in zuid Utrecht
terecht. De richtingaanduiding houdt hier op, maar ik kan de A27 vinden en als
ik die volg moet ik bij de “Berenkuil” uitkomen, de uitvalsweg naar Zeist en
Amersfoort.
Af en toe hobbel ik door wat
woonwijken, maar vind eigenlijk zonder al te veel moeite de uitvalsweg. Vanaf
hier ben ik redelijk bekend met de weg.
Eindelijk lukt het me om
contact te krijgen met het thuisfont. Ik reken de resterende kilometers uit en
geef door dar ik thuis hoop te zijn tussen 00:45 en 01:00. Met het ommetje door
Utrecht verwacht ik op 110 km uit te komen.
Het is een goede berijdbare weg
richting Zeist en vandaar weer het stuk over de Utrechtse heuvelrug naar
Amersfoort. Nu vals plat omhoog, maar met de wind in de rug goed te doen.
In Amersfoort volgt de
afdaling, helaas over slechte fietspaden, zodat het voordeel van omlaag gaan
vrijwel weg valt. In Amersfoort zelf gok ik nog 1 maal verkeerd en ga linksaf,
waar ik rechts af moet. Ik zie dit ook snel, maar diverse verkeerslichten
breken het tempo.
Aan het eind van Amersfoort neem
ik nog een korte stop bij een tankstation en ga naar Hoevelaken. Hier stuit ik
op een auto-ongeluk. Het regende weer licht en de weg was erg nat. Er moet iets
misgegaan zijn bij de verkeerslichten want een van de auto’s is vol in de
rechterflank van de andere gereden. Het moet net gebeurd zijn, want de
aangereden auto rookt behoorlijk. Ik stop even en kijk of ik hulp kan bieden.
Ik ben per slot van rekening BHV’er en EHBO’er. De rook blijkt stoom uit een
gebroken radiator en de beide bestuurders staan al of komen meteen de straat
op. Ik kan niet veel doen, wijs iemand er even op om zijn auto, die pontificaal
voor een oprit naar de snelweg staat, wat te verzetten en fiets weer verder.
Halverwege Nijkerk kom ik bij
een rotonde net niet helemaal goed uit en meteen daarna blijkt waarom: de
linkervoorband is weer eens lek. Afwisseling van droog en nat wegdek is al
vaker oorzaak geweest voor een lekke band en vermoedelijk nu ook weer. Onder
het toeziend oog van een buurtbewoner leg ik er een nieuwe buiten- en binnenband
om, pomp het zaakje op tot 7,5 bar en rij weer verder. Al met al heel wat
oponthoud achter elkaar en ik vermoed dat 01:00 uur thuis zijn niet meer
haalbaar is.
De rest van de rit gaat zonder
problemen. Het is de Zuiderzeestraatweg volgen tot in Zwolle. Via Putten en
Ermelo eerst naar Harderwijk. Na Hierden is de Zuiderzeestraatweg aangepast en
bij een Y-splitsing kies ik voor de verkeerde route. Het kost een kilometertje
extra en vlak voor Hulshorst pak ik de route weer op. Vanaf Nunspeet is het een
stuk van de woon-werk route.
Na nogmaals 109 km ben ik om
01:15 weer thuis. Totale afstand voor deze langste woon-werkrit ooit: 231,01
km.