18 / 19 mei 2007
Het derde brevet om te kwalificeren voor PBP.
Na een paar weken van minder en regenachtig weer
zijn de verwachtingen eindelijk weer goed. In de avond bij de start is het nog
boven de 20 graden en in de nacht en ochtend tussen de 14 en 19. Het bleef
droog, hoewel we de laatste 100 km wel over natte wegen hebben gereden van een
eerdere bui.
Na het gebruikelijke inschrijven gaan we met 28 man
(weer geen vrouwen) op weg voor de eerste lus van deze 400. Ik voel me goed en
heb er zin in.
Meteen na de start gaan Hans Wessels er weer
vandoor. Omdat hij (met Ymte Sijbrandij) als snelste wordt gezien vraag ik hem
wanneer hij terug denkt te zijn. Hij zegt “binnen 12 uur”. Even rekenen levert
33,3 als gemiddelde op inclusief pauzes. Hans pauzeert weinig, misschien een
half uur in totaal, dus een gemiddelde rijsnelheid van 35,0. Kruissnelheid moet
dan 37 - 39 zijn. Op zich is dit voor mij een tijd te doen, zeker op een vlakke
rit, maar 400 km lang??
Ymte volgt Hans op een afstandje en ik ga in het
spoor van Ymte. We rijden 45 en Hans verdwijnt langzaam uit het zicht. Achter
ons volgt verder niemand ren als we bij de Lichtmis (na 8 km) moeten wachten
voor de stoplichten is hans al uit beeld en achter ons is niemand meer te zien.
We hobbelen over de klinkers van Staphorst en rijden
verder een strak tempo. Met een half uurtje wordt het donker en gaat de
verlichting aan. Na De Wijk volgt een oversteek van het Hoogeveens kanaal en
als wij bij de sluis zijn zien we Hans op een zijweg stilstaan. Vermoedelijk
heeft hij een afslag gemist. Hij is te ver om te roepen, maar zo te zien gaat
hij snel keren.
We gaan verder, passeren Ruinerwold en zien Hans in
de spiegel al weer naderen.
Als we even later het lange stuk van de Drentse
Hoofdvaart volgen komt hij weer langszij en verklaart dat hij in het donker
moeite heeft met navigeren. Even later gaat hij weer alleen voor ons uit.
Na Smilde wordt het rustig op de weg en we gaan van
het fietspad af om op de hoofdweg verder te gaan. Dit komt de snelheid ten
goede. Zaten we steeds rond de 38 gemiddeld, dit wordt nu ruim 41. Er zijn dan
ook vrijwel geen bochten of afslagen, zodat de gemiddelde snelheid vrijwel
gelijk is aan de kruissnelheid.
In Norg nemen we de afslag naar Donderen. Even later
zien we in onze spiegels weer de kenmerkende blik van een Quest naderen. Hans
is weer verkeerd gereden en is in de achtervolging. Na een 10-tal kilometer is
hij weer bij ons, nu om te blijven. Kennelijk is voor hem mijn tempo efficiënter.
Voordeel in elk geval is dat er geen tijd verloren gaat met het zoeken van de
richting omdat ik de route hier uit het hoofd ken.
In Haren gaat het even wat langzamer omdat er geen
mooie doorgaande weg voor fietsers is en even later doorkruisen we het
industriegebied van Groningen al om naar de eerste controle te gaan. We
arriveren hier om kwart voor 12, na 107 km. Een gemiddelde van bijna 40.
We pauzeren kort. Gaan nog een stuk door de stad en
duiken bij Hoogkerk het grensgebied van Groningen, Friesland en Drenthe in.
Hier is het meestal echt donker en we hebben nu de wind overwegend tegen,
hoewel deze niet sterk is.
Het tempo ligt lager dan op het eerste stuk, maar
nog rond de 37. Ik kan dit nog steeds volhouden en begin me af te vragen hoe
lang nog. De wegen zijn leeg en we schieten goed op.
Dorpen als Lettelbert, Fochtelo, Wateren en Vledder
volgen elkaar op. We passeren alles in rust.
Navigeren is voor mij een fluitje van een cent en
dat is voor hans en Ymte wel zo gemakkelijk. In Zwartsluis komt vlak voor ons
ineens een bromfietser zwalkend de weg op. Hij neemt een bocht te snel en kan
ternauwernood op de brommer blijven zitten. Verderop gaat het bij een rotonde
wel mis en we zien hem op de grond zitten, temidden van “vrienden” op wie hij
kennelijk indruk wilde maken. Of er drank in het spel was weten we niet.
In Zwartsluis was een feest aan de gang en taxi’s
rijden af en aan. Midden in het centrum staat een grote groep jongelui op
straat en als ze ons zien, met 3 Questen op rij, volgt er een luidkeels
BANANUUUUUUUUUUHH.
Na dit intermezzo zijn we vrij snel op de 2e
controle, het benzinestation aan de A28, net ten noorden van Zwolle. We zijn er
tegen 3 uur in de ochtend en nemen een pauze van ruim 20 minuten. Ruim de helft
van de 400 zit er op en we zijn 6 uur bezig. We hebben zelfs een voorsprong op
het 12-uurs schema van Hans.
Voor de tweede maal richting De Lichtmis tijdens dit
brevet, nu aan de westkant. Daarna weer richting Drenthe, dat we na Balkbrug
binnen rijden. Via Ruinen gaat het dan richting Beilen, maar net ervoor rechtsaf
om niet door Beilen te hoeven. Hier volgt een paar kilometer met kasseien.
Lekker om weer echt wakker te worden.
Een paar kilometer verder zijn we in Westerbork en
we zijn, zoals we al verwacht hadden, te vroeg (het is nu net na 5 uur) op de
controlepost, die dan ook niet open is. We maken de pauze maar gewoon op straat
en ik zet, als organisator de handtekening voor de passage. Ik eet een paar
boterhammen en een banaan en drink wat voor we na een minuut of 10 weer
vertrekken.
Het wordt inmiddels licht en Hans durft weer zelf te
navigeren. Het zet de turbo er op en laat Ymte en mij achter. De wegen zijn nat
op dit deel van de route. Gelukkig hebben wij de bui gemist. Ondanks dat het
licht wordt is het nog steeds erg rustig en probleemloos gaan we via Sleen,
Dalen en Coevorden naar Hardenberg om in Ommen het laatste controlestempel te
halen. Het is nu half 8 in de ochtend en de controlepost is nog gesloten. Hans
is nergens meer te zien.
Aan de overkant kunnen Ymte en ik bij Hotel de Zon
toch ons stempel krijgen en nemen er meteen maar een kop koffie bij. Van
hieruit is het nog 30 km naar de finish en dat moet in een uurtje kunnen.
Na een kleine 20 minuten pauze vertrekken we weer
voor het laatste stukje.
Om 5 over half 9 zijn we terug bij Van der Valk.
Hans was 20 minuten voor ons al gearriveerd. Brevettijd van ons is 11 uur en 35
minuten. Rijsnelheid 37 gemiddeld.
Omdat Van der Valk nog niet open is bel ik Ineke met
de mededeling dat we er weer zijn. Ze is hoogst verbaasd dat we er nu al weer
zijn. Eigenlijk net zo verbaasd as dat ik ben dat ik dit tempo 400 km kon
volhouden.
Gedrieën gaan we naar ons huis waar Ineke voor ons
een kop (instant)soep met een omelet maakt. Na een half uurtje gaan Hans en
Ymte huns weegs en probeer ik wat te slapen, wat natuurlijk weer eens niet
lukt.
Nog 1 hindernis en de kwalificatie is rond.