Een
hommage aan de veel te vroeg overleden John Zeilmaker.
15 april 2006
John Zeilmaker, een
Randonneur in hart en nieren, overleed op 26 januari 2006.
Kort voor zijn
overlijden heeft hij nog een volledige serie brevetten klaar gemaakt voor zijn
club Frisia in Leeuwarden. Dit geheel naar zijn eigen opvatting dat toerfietsen
recreatief is en je dus moet genieten van de omgeving waar het brevet langs
gaat.
Het komt er dan ook
op neer dat niet het aantal aanwijzingen in de routebeschrijving, het wegdek
waar je over rijdt of hoe snel je een brevet doet belangrijk is, maar wel de
omgeving.
Zo kan het voorkomen
dat je bij het rijden van “zijn” brevet diverse schelpenpaden of smalle
boerenweggetjes moet volgen.
Op zaterdag 15 april
reden we voor het eerst een brevet van John’s hand en het was meteen duidelijk
wat zijn bedoeling was.
John had de gewoonte
om zoveel mogelijk op de fiets naar een brevet toe te gaan.
Geheel in deze stijl
zijn wij (Klaas Wijnsma uit Deventer en Gerrit Schotman uit Zwolle) op de fiets
naar het startpunt voor dit 200 km brevet in Wirdum gegaan.
Klaas was al om goed
half 2 (in de nacht dus) uit Deventer vertrokken en kwam (30 km en een lekke
band later) om goed 3 uur aanrijden in Zwolle. We hebben nog even wat gepraat
en tien minuten later zijn we in alle rust met een kruissnelheid van 30km/uur
vertrokken. De in nachtelijk stilzwijgen gehulde plaatsen als Giethoorn, De
Blesse, Wolvega en nog een 10-tal andere werden op het gemak genomen, zodat wij
rond kwart over zes in Wirdum arriveerden.
Geleidelijk aan
kwamen steeds meer Randonneurs binnen druppelen. Ook Cor Snoeij van Frisia was
aanwezig evenals JePe Broekhoeven (Audax-NTFU) en Dirk Zeilmaker, de enige
broer van John en nog wat aanhang.
Rond 7 uur luidde
Cor het brevet officieel in en gaf Dirk nog een korte in-memoriam. Dirk en
enkele familieleden zouden we tijdens het brevet nog een aantal keren terug
zien daar zij met de groep mee ook de route afgelegd hebben (zij het wel per
auto).
Om kwart over zeven
vertrokken een 20-tal Randonneurs voor het brevet.
In de ochtendmist
(en kou met 3 graden) was het niet mogelijk om iedereen bij elkaar te houden,
maar de grote groep van circa 16 man bleef lang bij elkaar.
Het was dus meteen
duidelijk wat John’s idee was over het randonneuren, want na enkele kilometers
werd al een smal boerenweggetje gekozen om via Leeuwarden door het natuurgebied
“Groenesterpaed” naar Tytsjerk te gaan. Hierna ging het weer terug naar
Leeuwarden. We reden langs de Bonke (van de 11-stedentocht) en op de plek van
de finish was de geheime controle van het brevet.
Het bord dat het een
en ander uitlegt over deze 11-stedentocht is meteen ingewijd met een Frisia
stempel.
Na het stempelen met
een versnapering gaan we weer op pad, wederom richting Leeuwarden.
John had graag een
brevet voor zijn huis langs gezien, maar door werkzaamheden aan de riolering is
juist dit stukje van de route niet befietsbaar. We kunnen wel achter het huis
langs.
Om daar te komen
moeten we over een steile en smalle brug, zo een waar er later nog ettelijke
van zullen volgen.
Dit leidt tot een
stop en een voor een gaat de groep de brug over. Ik ga als laatste, zoals het
een Velomobilist betaamt, en schakel meteen te fanatiek op het kleinste blad.
De ketting schiet er over heen en een paar minuten oponthoud en zwarte handen zijn
het gevolg. Als ik weer op pad ben is de groep verdwenen. Ik kan niet zo snel
zien op de routebeschrijving waar we zijn (het was per slot van rekening een
omleiding) en ga op goed geluk achter de groep aan.
Na een paar km zie
ik in een flits de groep in de verte door de weilanden rijden. Even later komt
er een smal boerenfietspaadje en ik vervolg de route door deze landelijke
omgeving.
Ik blijk goed gegokt
te hebben en na een aantal kilometers achtervolging kan ik weer achteraan in de
groep aansluiten.
Er volgen nu diverse
Friese dorpen en gehuchten, verbonden door binnenwegen, smalle fietspaden en
gravelpaden waarbij de groenstroken soms wel erg dicht bij elkaar lagen.
Om goed 11 uur zijn
we in Haulerwijk voor de eerste controle. Er staat inmiddels al 97 km van het
brevet op de teller.
JePe is ook weer
gearriveerd en deelt de stempels uit. We nuttigen de traditionele koffie met
appelpunt en krijgen van de caféhouder nog een tweede bak koffie gratis. Na een
goed half uur gaan we weer op pad.
We verlaten
Friesland bij Veenhuizen en doen een stuk Drenthe aan. Dit is teveel voor de
fiets van Sybren Zandstra, want zijn binnenband komt met een luide knal naar
buiten als een deel van de velg het begeeft. Een gat in de binnenband van ruim
10 cm is wel te vervangen door een andere band, maar het stuk velg dat los
raakt is een halve meter lang en dit zorgt er voor dat het brevet voor Sybren
hier eindigt. Met de mobiel wordt JePe op de hoogte gebracht en hij zal voor de
repatriëring van Sybren zorgen.
De groep vervolgt de
weg door het Fochteloërveen over een zanderig schelpenpad. Mooi, maar zwaar,
geheel des John’s dus.
Hierna volgen
Vledder en de “koninklijke” dorpen Frederiksoord en Wilhelminaoord.
Na Oudehorne volgen
een fietspad langs de Tjonger, het dorp Katlijk en het Landschapspark
Oranjeoord. We komen de “bewoonde” wereld weer binnen bij Heerenveen en even
later volgt de tweede controle in Oudehaske. We zitten nu op 172 km.
Ik heb wel zin in
soep en vraag aan de bedienende dames of ze dit hebben. Na een bevestigend
antwoord weten ze mij te vertellen dat het een minuut of 5 zal duren om deze
warm te maken. Dat is prima voor mij en met een colaatje ga ik wachten. Na een
kwartier heb ik nog niets gekregen en vraag of de bestelling doorgekomen is. Een
positief antwoord volgt.
Na 25 minuten word
ik toch wat ongeduldig. De groep begint zich al klaar te maken voor vertrek.
Als ik na ruim een half uur nog steeds niets heb, stap ik toch maar op. Net als
de rest. Helaas – pindakaas.
Het eind van het
brevet komt in zicht en onder aanvoering van de Questen en de Versatile (die
net voor ons bij de controle was aangekomen) wordt er tempo gemaakt. De groep
valt uit elkaar, maar de verschillen zijn klein.
Tussen 5 over 4 en
tien over 4 komen de meesten weer aan bij Café Rest. Duhoux in Wirdum om af te
stempelen.
Hier krijg ik wel mijn
gewenste kom soep (warm en op tijd) en maak me gereed om weer naar huis te
vertrekken.
Klaas heeft
aangegeven dat hij nog last heeft van de inspanningen van een week eerder en
gaat met de trein terug. Goed vijf uur stap ik weer in de Quest. De kilometers
rollen probleemloos voorbij. Ik maak nog een stop in Heerenveen voor een snack
en ben goed 3 uur later weer in Zwolle. Net voor het weer donker gaat worden.
Het eerste brevet in
dit pre-PBP-jaar zit er op met 384 kilometers op de teller. Niet gek voor een
doodgewone zaterdag in april.