Ik heb het gered.
Mijn doel was om in het seizoen (1 mrt-1 nov) 10.000 km te fietsen. Op de
valreep is me dat gisteren (29 oktober 2002) gelukt. Maar het ging niet zonder
moeite. Er stond nog een kleine 150 km open en gisteren moest het gebeuren.
Gistermorgen naar m'n werk gefietst. De eerste 60 km waren een feit.
Omdat de wintertijd in was gegaan kon ik het grotendeels bij daglicht rijden,
maar ondanks dat, toch halverwege een slipper gemaakt op een slordig
bijeengeschoven stapel herfstbladeren in Nunspeet. Geen noemenswaardige schade
en slechts een klein schaafwondje aan de knie. Verder wat spierpijn.
Terug dus nog 90 km. De eerste 20 km nog schemerig, tot op de bult bij
Apeldoorn (Col d’Echoput), maar daarna in het donker verder. Na 8 km Apeldoorn
via Teuge en Twello richting Deventer. Langs de doorgaande weg gaat het
redelijk vlot, maar de wind was me niet echt gunstig gezind. In de ochtend
zuidelijk, dus continu schuin tegen. Nu gedraaid naar zuid-oost tot oost en
weer grotendeels tegen. Maar goed, in het donker zie je toch meestal niet hoe
snel het gaat.
Overigens is bij mij de 30 gemiddeld altijd een streven, dus trek ik er toch
stevig aan.
Na 45 km kom ik bij Deventer aan en zie dat ik gemiddeld op 29.5 zit. De wind
komt nu overwegend van opzij. Even een tandje erbij moet lukken.
Bij Deventer de IJsseldijk op en via Terwolde, Veessen en Marle naar Hattem.
Een redelijk rustige dijk van circa 30 km lang. In totaal net niet voldoende
voor de 90 km, dus bij Hattem aangekomen nog een lusje van een km of 10 gemaakt
naar Wapenveld.
De IJsselbrug naar Zwolle moet ik weer tegen de wind in en het kost me de
nodige moeite om tempo te houden. De gedachte dat het nog een paar km is geeft
nieuwe moed.
Om goed 8 uur zet ik de fiets in de schuur en heb ruim 91 km op de teller met
gemiddeld 30.2.
De boeken bijgewerkt en ik constateer sinds 1 maart in totaal 10.004,45
kilometer.
De magnetron op 3 minuten en ik plof uitgewoond op de bank.
De spieren hebben vandaag flink wat te doen gehad, met name die vanmorgen bij
de val een tik gehad hebben kan ik goed voelen.
Zoals we hier in het oosten zeggen: ik heb “pien in de butte”.