Het
is zondagochtend 30 september, kwart voor 4. De wekker gaat en het duurt even
voor ik me realiseer dat ik beloofd heb om met de Brady bunch uit Amsterdam een
rondje om het IJsselmeer te gaan fietsen.
Het is donker en het regent licht wanneer ik om half 6 vertrek. De regen stopt
na een paar km, maar het blijft donker tot ik de rest zal ontmoeten.
Op de brug over de IJssel moet ik moeite doen om een verlate kroegloper te
omzeilen. Gelukkig is op het eerste stuk voldoende straatlantaarnverlichting om
alles goed te kunnen zien. Na Elburg de polder in. Nu wordt het echt donker. Er
is erg weinig verkeer en het fietsen in het donker levert geen problemen op. Je
ziet alleen niet hoe de weg er bij ligt. Dat het nog nat is hoor je en dat er af
en toe wat kleiklonten op de weg liggen voel je, maar pas wanneer het licht is
zie ik hoeveel modder er van de straat op mijzelf en mijn fiets gekomen is. Na
50 km ben ik aan het begin van de Vogelweg, de weg waarop ik de groep tegemoet
ga rijden. Rond 7 uur kom ik ze inderdaad tegen en ze blijken maar met z'n
vieren te zijn. Heel wat minder dan de oorspronkelijke 15 die zich hadden
aangemeld. Het slechte weer in september zal de voorbereiding van velen wel in
de war gegooid hebben.
Na een korte kennismaking keer ik om en vervolg de weg terug, nu met de groep.
Het wordt nu licht en we hebben een lichte rugwind. Na een 10-tal kilometer
heeft Boes een leegloper. Later volgt bij de stop in Nagele Bert met een lekke
band. Weer later rij ik nog door glas en krijg ook een lekke band.
Na de stop knapt het weer op en verdwijnt geleidelijk de grijze wereld. We
passeren polderdorpen als Tollebeek, Creil, Espel en Rutten en komen bij Lemmer
Friesland binnen. Wanneer we in Riis aankomen voor de tweede stop is het onbewolkt
en kunnen we op het terras genieten van koffie met gebak, frisdrank en zelfs
patat.
We blijven de Friese IJsselmeerkust volgen en komen langs de bekende plaatsen
als Workum en Makkum. Bij Zurich draaien we de Afsluitdijk op. Ik heb inmiddels
200 km op de teller staan. We krijgen nu de wind tegen en de groep breekt voor
het eerst. Wanneer Miranda, volgens plan, in de volgauto stapt, moeten Boes en
ik stevig doortrappen om Bert en Ivo weer te achterhalen. Het wachten voor de
openstaande sluis is een extra pauze die goed van pas komt.
Bert blijkt een echte tegen-de-wind-in-fietser te zijn. Wij kunnen geen van
allen de kop van hem overnemen. Ivo en Boes raken een paar maal achterop en aan
het eind van de dijk zijn we blij om Con met zijn volgauto te zien staan. Het
restaurant dat we hier in gedachten hadden blijkt een Fata-Morgana te zijn
geweest en we moeten het weer doen met een rust a-la-aanhangwagen. Na de rust
wisselt Boes met Miranda van plek in de volgauto en gaan we met z'n vieren
verder.
Bert doet ook hier het kopwerk en Ivo besluit z'n eigen tempo te gaan rijden.
Bert, hulde voor het vele kopwerk. Na Medemblik neemt Ivo een short-cut naar
Hoorn. Bert, Miranda en ik gaan nu via Hoogkarspel en Venhuizen naar Oostwoud,
waar onze wegen zich zullen scheiden. Bert en Miranda zullen de dijk langs het
IJsselmeer gaan volgen tot Amsterdam en ik ga Enkhuizen in om wat te eten. Twee
broodjes kroket en een Fanta geven me weer voldoende energie om nog 80 km naar
huis te rijden. Om een uur of 5 draai ik de dijk naar Lelystad op. De eerste
kilometer heb ik de wind nog mee, maar na een bocht krijg ik de wind al wat
tegen. Uiteindelijk draai ik zover naar het zuiden dat ik de wind vol tegen
heb. Deze dijk is veel saaier dan de Afsluitdijk. Het wegdek van de dijk, die
ik voor het eerst overga, valt behoorlijk tegen en halverwege rij ik door een
gat en krijg nogmaals een lekke band. Na ruim een uur kom ik in Lelystad aan.
Inmiddels heb ik al 305 km afgelegd. Het fietspad door Lelystad is prettig om
te volgen, maar het wordt door de opkomende duisternis steeds moeilijker om de
richtingsborden te lezen. Na Lelystad neem ik de Elandweg richting Dronten. Het
blijkt dat de boeren in deze omgeving vooral de zondagavond hebben uitgekozen
om met hun trekkers een uitstapje te maken. Uit alle hoeken en gaten komen ze
en ik moet af en toe de berm in omdat ze vergaten hun grote schijnwerpers te
dimmen.
Bij Dronten een laatste pauze in een bushokje want het regent inmiddels weer
licht en het waait hard. De laatste boterham moet energie geven voor de
resterende kilometers.
Via
de vernieuwde brug met gouden wielen tussen Kampen en IJsselmuiden kom ik
uiteindelijk om 21.15 uur weer thuis in Zwolle. De teller geeft dan bijna 359
km aan. Dank met name aan Con, die een hele lange zondag met een groep prettig
gestoorde fietsers op pad wil. Jammer dat er niet meer fietsers zijn die een
dergelijke uitdaging nog aandurven. Hopelijk kunnen we dit soort evenementen
toch nog eens herhalen.
Gerrit