ULUSAL EĞİTİME DESTEK KAMPANYASI

Adem MÜNZEVİ 

2000-2001 Eğitim Öğretim Sezonunun son günlerinde bir afişle karşılaşmıştık. Ve sınıflarımıza hocalar gelip bir duyuruda bulunuyorlardı. “Okuma yazma” kursları başlatılıyordu. Ve bizlerin bu dersleri alması çok önemliydi okul idaresinin ifadesiyle. Öğrenciler toplu olarak kaydediliyordu, tabi ki gönüllük esasına dayalıydı, sosyal baskının etkisini bir kenara bırakırsak. Ve sonunda katılmış olduğumuz programın “Yetişkinlere Okuma-Yazma Öğretimi” olduğunu öğrenmiştik. Ulusal eğitime destek kampanyasıydı bu. Cumhurbaşkanımız A. Necdet Sezer’in Hanımı bu kampanyaya özel destek verenlerden ve en çok ilgilenenlerdendi. Dersler başlamıştı. Bize her gün Atatürk’ün ve Cumhuriyetinin ve Yetişkinlere Okuma-Yazma Öğretimi Seminerleriyle olan ilişkisi anlatılıyordu, okuma yazma bilmeyen insanlara ilk öğretilecek kelimeler anlatılıyordu. Önce bir kaç harf sonra bunları takip eden baştan sona insanları şekillendirmeyi amaçlayan cümleler. Kimsenin hatta televizyonun bile etkisinden uzak bu insanlara resmi ideolojinin propagandası nasıl ulaştırılır bu anlatılıyordu. “Çok çocuk yok”, “Bakacak kadar çocuk”, cümleleriyle aile planlaması öğretilecekmiş. Pek sanmıyordum. Çünkü eğer bir ileti insanın fıtratına ters oluyorsa, onun sonu sadece duyulmak olacaktı. Hem bize ne onların kaç çocuk sahibi olacağından. Bu ikisi aklımda olan. Daha komikleri vardı. 

Dersleri nasıl işliyorduk. Bir ilköğretim okulunda öğrencilerin sıraları bize masa gibi gelmesine rağmen konserve gibi oturduk o mini minnacık sıracıklara. Programın başından beri bize getirileceği söylenmiş birkaç kitaptan bahsedilip durdu. Evet elimizde kitap olmadan ders işlememeliydik. Ama işledik. Şimdilerde yetişkinlere okuma yazma öğreteceğiz lakin hala elimizde çok önceden bulunması gereken kitaplar yok. Yani ben şu an sadece harflerin çizgisini çizerken her harekete bir sayı verebiliyorum; biiiiiir, ikiiiiiii, üüüüüç... 

Ben hala anlayamadım. Bu kampanyayı cidden ne için yaptılar. Verdikleri bir sertifikaydı. Alınanı bilemiyoruz tabi. Benim zamanımı aldılar başkalarının kim bilir nelerini?

Geri   Ana Sayfa