 |
 |
 |
 |
| Aqueela |
| Naam: Antica & Aqueela (ooit waren het er twee...) Ras: Argepornis Geboortedatum: 7 augustus 1997 Vrouwtjes Ik heb deze twee bij een particulier vandaan. Ze zaten daar in een kanarie kooitje en deze persoon vond het vreemd dat ze zo vaak ruzie maakten. Tja, hoe zou dat nou komen? Gelukkig voor de twee dames kwam er bij mij al snel een grote voliere kooi vrij... Helaas doordat mijn chinchilla overleed. Ik dacht eerst te maken te hebben met een mannetje en een vrouwtje... Ze vonden elkaar zo lief. En toen ik ze op een gegeven momen "In de daad" betrapte kocht ik een nestkastje. Want ja een vrouwtje zal toch ergens met haar eitjes heen moeten nietwaar. Ik was al helemaal enthousiast. Vond het zelfs erg spannend. Ik zette het hokje in de kooi en het wachten kon beginnen. Maar wat een teleurstelling toen bleek dat de twee er enorm om begonnen te knokken. Tot bloedens toe! Ze konden mekaar niet meer uitstaan. Ik was even helemaal uit het lood geslagen. Ik heb niet zo'n groot verstand van vogels en vond het dus erg vreemd dat ze zo tegen elkaar tekeer gingen. Ik haalde op een gegeven moment dat nestkastje maar weg. En de rust keerde terug. Dus ik besloot het op een gegeven moment nog een keer te proberen. Maar weer schoten de twee elkaar in de veren. Ten einde raad won ik informatie in. Wat bleek? Ik had twee dames! Ja, dat krijg je met die dwerg papagaai achtigen he, daar kan je niet zo goed aan de buitenkant van zien wie er mannelijk en wie er vrouwelijk is. Dus daar ging mijn kleine verassing. Geen kleine tweetie birdies :-( Antica is een slechte vliegster. Ze houd het niet lang vol en knalt overal zomaar uit de lucht. Als ze een landingsplaats op het oog heeft mist ze die nogal eens. Haar zus Aqueela heeft het vliegen duidelijk beter onder de knie. En daarnaast houd zij het vliegen een heel stuk langer vol. Ik weet nog dat ik ze iedere avond liet vliegen toen ze nog niet in de grote kooi zaten. Om ze weer terug te krijgen was gewoon een spelletje van hun kant. Antica kon op een gegeven moment gewoon niet meer van de grond komen dus die was snel in de kraag gevat. Maar Aqueela, die kon het soms nog wel een uurtje of wat rekken. Een dammetje apart. Ik ben blij dat ik nu weer in een huis met een tuintje woon, want nu kunnen ze met lekker weer lekker buiten staan. Meeschreeuwen met de andere vogels is iets wat de twee erg graag doen. In de winter hoeven ze dat niet eens te missen, want dan zet ik een cd met vogel geluiden op en dan knetteren ze mee dat het een lieve lust is. De twee zijn ook absoluut niet onder de indruk van de katten. En dat terwijl ze tot twee keer toe een nare ervaring hebben gehad met de katten. De eerste keer was toen ze nog in het kleine kooitje zaten. De kater van mijn ex sprong zo recht boven op de kast tegen het kooitje aan en gooide ze van de hoge kast af. Gelukkig zaten wij net tv te kijken en doken als kippen op de kater af nog voor hij een van de vogeltjes te pakken had kunnen nemen. De vogels hebben we toen een nachtje in een donkere omgeving neergezet om tot rust te komen. Dat heeft ze geholpen. De twede keer was wat minder persoonlijk en toen zaten ze in de grote kooi. Het was zomer en ik zat op zolder met mijn ex achter de computer. Beneden hadden we de deur lekker openstaan zodat de zomerwind lekker kon doorwaaien in het huis. Ondertussen hadden de katten schijnbaar van buiten een vogeltje naar binnen gejaagd en die door het hele huis achterna gezeten. Dit was echter wel heel stilletjes gegaan maar de twee moeten gezien hebben hoe de katten de vogel dooden en opaten. Wij vonden slechts nog het snaveltje en wat druppeltjes bloed terug... Ik ben er weken door van slag geweest, echter de twee poontjes bleken er niet bepaald van geschrokken. Mijn katten zijn niet bepaald ge�ntereseerd in de twee drukte makers in de kooi, ze kijken er niet eens meer naar. Toch moeten ze nog wel in de gaten gehouden worden natuurlijk. Antica overleed in maart 2003. Wat de oorzaak is geweest zal altijd onduidelijk blijven, ze werd 's morgens dood gevonden op de bodem van de voil�re. Haar zus Aqueela accepteert geen andere soortgenoten en leeft helaas (tegen mijn zin) alleen. |
 |
|