Untouchable Affair-- Chapter XXXX --
Angst Fiction by Tonga Hardcore ------------------------------------------------------------------------------ - UNTOUCHABLE - John Cena : สิ่งเดียวที่ผมอยากเลือกก็คือ ความตาย แต่อีกสิ่งที่ผมจำเป็นต้องเลือก ถ้าหากใครซักคนบงการว่าผมยังไม่ควรจากโลกนี้ นั่นก็คือ...เขา เพราะผมไม่คิดว่าผมจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้โดยปราศจาคคนที่ผมรัก Randy Orton ............................................................... เสียงดนตรีฮิปฮอปสบายๆ ดังจากเครื่องเสียงเครื่องใหญ่จากภายในบ้าน ผมยืนอยู่ที่ระเบียงบ้านนี้ด้วยรอยยิ้มเปี่ยมด้วยความสุขล้นอย่างที่ไม่เคยคิดว่าจะได้สัมผัสกับมันอีกแล้วตลอดชีวิต แขกเรื่อไม่มากแต่ว่าแต่ละคนก็เป็นคนที่สนิทสนมกัน ดังนั้นไอ้อาการที่ว่าผมจะรู้สึกอึดอัดจึงไม่มีเลยแม้แต่น้อย ผมเห็นพ่อกำลังยืนคุยกับ Marc อย่างออกรสออกชาติ Matt กับ Rob ทะเลาะกันอยู่ใกล้เตาบาบีคิวนอกบ้าน แม่กำลังอวดต้นไม้ของเค้าที่เพาะมากับมือให้ Nancy ซึ่งสนใจมันเอามาก ภาพเหล่านั้นทำให้ผมยิ้มอยู่กับตัวเอง ก่อนที่ภาพคนที่ปรากฏตัวขึ้นมาที่ประตูบ้านจะทำให้ผมต้องอุทานทัก "Eddie!!" ผมโผตัวเข้ากอดเขา ก่อนจะจูบที่แก้มเขาฟอดใหญ่ "ชั้นคิดถึงนาย" เราหัวเราะออกมาเมื่อบังเอิญพูดคำเดียวกันขึ้นมาพร้อมเพรียงอย่างไม่ได้นัดหมาย ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองหรือเปล่า แต่ผมว่า Eddie ดูอ้วนขึ้น แล้วก็น่ารักขึ้นเป็นกอง เขายิ้มแย้มเป็นสุขอย่างไม่ได้แสร้งทำ และนี่ก็เป็นหนึ่งในหลายสิ่งที่ผมเฝ้าภาวนามันให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม "ยินดีด้วยแชมป์" เขาบอกผม "ชั้นภูมิใจในตัวนายเหลือเกิน" "ขอประโยคอื่นได้มั้ย ประโยคนี้ Chris พูดแล้วน่ะ" ผมหัวเราะ เขาจ้องผมด้วยแววตาอ่อนโยน ผมรู้...ว่าเขายังรักผมเสมอ "ชั้นดีใจที่ได้อยู่ในวันนี้ของนาย" "วันที่ชั้นได้แชมป์โลก WWE?" "...วันที่นายเป็นนายอย่างนี้ต่างหาก ที่รัก" คำพูดของเขาทำให้ผมฉีกยิ้มแฉ่ง ก่อนจะโผเข้ากอดเขาอีกครั้งแน่นกว่าเก่า จนออกแนวรัดมากกว่ากอด Eddie หัวเราะร่า ผมชอบเสียงหัวเราะของเขาเหลือเกิน แต่ก่อนที่ผมจะได้คุยอะไรกับ Eddie ต่อ ก็กลับมีมือหนึ่งมาสะกิดที่ไหล่ผม จนทำให้ผมต้องหันไปมอง "เซอร์ไพรซ์!!" "Chris!!! ไหนบอกติดทัวร์คอนเสิร์ตไง" ผมโถมตัวเข้าหา Chris ทันที เล่นเอาเขาที่หอบของขวัญพะรุงพะรังติดไม้ติดมือมาด้วยเซไปอีกหลายก้าว "ถ้าบอกว่ามาจะเรียกเซอร์ไพรซ์มั้ยล่ะ" เขายักคิ้วกวน "แล้วมีข่าวเซอร์ไพรซ์กว่านั้นนะ John" ผมทำหน้าตื่นเต้นเมื่อเขาบอก ก่อนจะเงี่ยหูฟัง Chris ที่เข้ามาป้องมือกระซิบที่ข้างหูผม "จริงเหรอ!!! พระเจ้า......." ผมอุทานเมื่อได้ฟัง มันน่าตื่นเต้นมาก และผมควรจะเป็นคนที่ดีใจกับเรื่องนี้ที่สุด "มีอะไรกันไม่บอกชั้นเลย" Eddie พยายามเบียบตัวเข้ามาในวง แต่ก็กลับโดน Chris ผลักออกไป มันนานเท่าไหร่แล้วที่ผมไม่ได้สัมผัสบรรยากาศแบบนี้ บางทีอาจจะไม่นานนัก แต่ผมกลับรู้สึกว่ามันนานนับปีเลยทีเดียว "เฮ้ย! อย่ามัวแต่ทะเลาะกัน มาช่วยชั้นยกนี่หน่อย" Chris (Benoit) ตะโกน เขาเดินเข้ามาพร้อมกับเค้กกล่องเบ้อเริ่ม วันนี้นอกจากจะเป็นวันฉลองแชมป์โลก WWE สมัยที่หนึ่งของผมแล้ว ยังเป็นงานเลี้ยงวันเกิดล่วงหน้าให้ผมอีกด้วย เพราะหาโอกาสยากมากจริงๆที่ผมจะสามารถกลับมารวมญาติได้พร้อมหน้าขนาดนี้ Chris กับ Nancy มาแล้วแต่เช้าตรู่ ทั้งสองมาช่วยครอบครัวผมเตรียมงานด้วยจนเล่นเอาเกรงใจ แต่เจ้าตัวออกปากว่ายินดีมากกว่า Nancy เอาของขวัญมาให้ผม เป็นโมเดลรถโรว์ไรเดอร์รุ่นหายากที่สุดที่ผมอยากได้มานาน ผมดีใจมาก กระโดดกอดแล้วหอมแก้มเธอไปหนึ่งที เล่นเอาเฮฮากันยกใหญ่ Nancy บอกว่าผมเหมือนเด็กเล็กๆ แล้วยังเรียกผมว่า "น้องชาย" อีกด้วย ผมกอดเธอแล้วก็ไม่ลืมบอกเธอว่า ผมขอโทษกับทุกสิ่งในอดีต แต่เธอก็กลับกอดตอบผมแล้วบอกว่า เธอลืมมันไปนานแสนนานแล้ว ดีใจแทน Chris จริงๆ ที่มีภรรยาดีๆแบบ Nancy คนต่อมาที่มาในงานก็คือ Eddie นี่เอง เขาแพ้ Rey ใน WrestleMania ที่ผ่านมาในคืนที่ผมได้แชมป์ แต่ผมบอกเขาไปแล้วว่าผมภูมิใจในตัวเขามาก แล้วนั่นก็เป็นแม็ตช์ที่สุดยอดที่สุดอีกแม็ตช์ในคืนอันยิ่งใหญ่นั้น วันนี้ Rey ก็มาพาลูกๆกับภรรยามาด้วย แล้วยังมี Big Show, Bobby (Hardcore Holly) ก็มา และที่ขาดไม่ได้ก็คือ Teddy เขามาพร้อมกับเข็มขัดแชมป์ WWE แบบใหม่ที่ผมเคยออกแบบไว้เล่นๆ Chris (Jericho) โผล่มาเล่นเอาผมตกใจ ผมโทรไปชวนเขาแล้วแต่เขาก็ทำเสียงเศร้า บอกว่าติดธุระกับวง Fozzy ยอมรับว่าผมผิดหวังอยู่มาก แต่ก็เข้าใจว่านั่นเป็นงานของเขา ส่วนเรื่องมาเจอผมเนี่ยมันก็เมื่อไหร่ก็ได้อยู่แล้ว แต่ที่ไหนได้...กลับโผล่มากลางงานแบบนี้ ผมดีใจจนบอกไม่ถูกเลยล่ะครับ แล้วที่ดีใจยิ่งกว่านั้นคือข่าวดีที่เขากระซิบบอกผม "ชั้นกับ Jessica จะแต่งงานกัน" Chris บอกว่าผมทำให้ Chris เลิกกับ Jess แต่ก็เป็นคนที่ทำให้เขากลับไปคืนดีกับ Jess ด้วยเช่นกัน Chris ทั้งสองกับ Eddie กำลังยืนคุยกันเรื่อง Money in the Bank Ladder Match ทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่าคนที่ชนะสมควรจะเป็น Benoit ไม่ใช่ Edge ส่วนผมน่ะเหรอ...ก็กำลังยืนชะเง้อรอใครบางคนจะคอจะเป็นยีราฟอยู่รอมร่อแล้ว "มองหาใครอยู่?" "Dave จะมามั้ย..." ผมพึมพำ "มาสิ Dave อยู่นี่ไง" เมื่อผมหันไปก็รู้ว่าจมูกตัวเองชนเข้ากับจมูกของ Dave อย่างจัง ผมเหลือบมองสิ่งที่เขาพาดมาที่ไหล่ด้วย มันคือเข็มขัดแชมป์โลก Heavy-Weight ผมเผยยิ้มออกมาอย่างสุดๆ ก่อนจะโผกอดเขาเต็มแรง เรียกง่ายๆว่ากระโดดกอดยังจะถูกกว่า ริมฝีปากเราสัมผัสกันเนิ่นนาน ผมจูบเขาลึกซึ้งอยากจะให้มันเป็นของขวัญกับตำแหน่งแชมป์โลกคนใหม่แก่เขา "นายทำได้" "นายทำได้" เราจ้องตากัน ก่อนจะจูบกันอีกครั้งเนิ่นนาน ผมกระชับแขนที่โอบรอบต้นคอของเขาให้แนบแน่นขึ้น จนรู้สึกถึงเสียงหัวใจของกันและกัน "อ่ะแฮ่มๆๆๆๆ" เสียงกระแอมไอขัดจังหวะนั้นทำให้ Dave คลายกอดจากผม Dave เลื่อนมือขึ้นขยับกรอบแว่นตากันแดดของเขาให้เข้าที่ "หวัดดี Randy" "สวัสดีแชมป์..." Randy ยิ้มยักคิ้วให้ ก่อนที่เขาจะโอบแขนเข้ากับไหล่ผม "ขอตัวแชมป์ชั้นคืนเดี๋ยวนึงนะ จะได้เป่าเค้กกัน" "เชิญคร้าบ ตามสบาย" Dave ผายมือล้อเลียน ก่อนที่ตัวผมจะโดนลากมาที่เค้กวันเกิดก้อนโตที่ปักเทียนไว้แล้วเรียบร้อย ถึงแม้จะเป็นวันเกิดล่วงหน้า แต่สำหรับผมมันก็มีความหมายมากมายเหลือเกิน เสียงเพลง Happy Birthday ดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงปรบมือเกรียวกราว ผมหลับตาอธิษฐาน ก่อนจะเป่าเทียนรวดเดียวดับหมด ผมให้ต่อจากนี้เราทุกคนจะมีชีวิตที่ดีขึ้น จะไม่มีใครต้องเสียใจ ผมรู้สึกขอบคุณที่ทุกคนยังรักผม และผมมั่นใจว่าความรักเหล่านี้จะยังคงอยู่รอบๆตัวผม ตราบใดที่ผมยังรักตัวเอง "John Cena เกิดใหม่แล้ว!" เสียง Matt น้องชายผมตะโกนขึ้น ทุกคนหัวเราะกับคำพูดนั้น ผมหันไปยิ้มให้น้องชายก่อนจะลากคอมันมาหอมแก้มฟอดใหญ่ ใช่...John Cena เกิดขึ้นใหม่อีกครั้ง "แต่ก่อนที่ผมจะตัดเค้ก" ผมกล่าวขึ้น "ผมอยากให้ทุกคนร้องเพลงวันเกิดย้อนหลังให้กับใครคนนึงอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะเข้ารับการผ่าตัดหัวไหล่ในไม่อีกกี่วันนี้แล้ว" "เฮ้ ชั้นนึกว่านายลืมไปแล้วซะอีก" Randy เกาหัวแกรกอย่างเขินๆ ก่อนที่เพลง Happy Birthday จะดังขึ้นพร้อมกับที่ Eddie จะเข็นเค้กอีกก้อนใหญ่ๆ เข้ามาในงาน Randy เป่าเค้กรวดเดียวหมดไม้แพ้ผม ก่อนที่เขาจะหันมาหาผม "แผนนายใช่มั้ยเนี่ย" "ชั้นไม่เคยลืมอะไรที่เกี่ยวกับนายหรอกน่า" "โอ้...หวาน" เสียงหัวเราะดังขึ้นพร้อมกับที่ผมส่งมีดตัดเค้กให้แม่จัดการให้ ส่วนผมหันกลับไปรับจูบดูดดื่มจาก Randy เขารัดเอวผมพลางโน้มตัวจูบจนหน้าผมหงายไปข้างหลัง กลิ่นอายแห่งความสุขโฉยฟุ้งอยู่ในบริเวณบ้านที่ซึ่งเป็นที่ที่ผมเกิดและโต West Newbury, Massachusette ผมยังจำได้ดีที่ Eddie เคยสอนผมว่า คนเราจะไม่สามารถเดินก้าวไปสู่ก้าวต่อไปที่ไกลกว่าได้ถ้าหากยังไม่ยอมมองไปข้างหน้า และก้าวนั้นจะมั่นคงไม่ได้ถ้าหากไม่เคยล้มมาก่อน ผมรู้สึก...ถึงความรักที่ทุกคนจะมีให้ผม ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น มันอาจจะเป็นอะไรที่ไร้ตัวตน จับต้องไม่ได้......แต่เราสัมผัสมันได้...ด้วยใจ "Cena! Cena! Cena! Cena! Cena! Cena!"
THE END
|
||
(C) 2004 DESTINY BY TONG |