Untouchable Affair

-- Chapter XV --

Angst Fiction by Tonga Hardcore
??? / John Cena

------------------------------------------------------------------------------

- I can see a Liar -

Rey Mysterio :

Eddie ประคอง John เข้ามาภายในบ้าน ผมที่แถลเข้าไปหวังว่าจะช่วยเขาได้อีกแรงกลับถูกปฏิเสธด้วยสายตา Eddie ก็แบบนี้แหละครับ ไม่อยากให้ใครทำ John เจ็บ ไม่เคยไว้ใจใครให้ดูแล John นอกจากตัวเอง เขาเป็นแบบนี้มานานมากจนกระทั่งตอนนี้...ในเวลาที่เขาไม่ได้เป็นเจ้าของ John อีกแล้วก็ตาม

ผม...มาทำอะไรที่บ้าน Eddie เหรอครับ? อ้อ...ก็แค่คนบ้านใกล้เรือนเคียงเท่านั้นเอง มาเยี่ยมเขาแบบนี้ประจำแหละ โดยเฉพาะระยะหลังๆที่เขาคงต้องการให้ใครมาเยี่ยมเยียนบ้างเพื่อจะได้ไม่ต้องอยู่คนเดียว ผมก็ยินดีมาล่ะครับ...ยังดีกว่ารู้ตัวอีกที เพื่อนซี้ก็ฆ่าตัวตายไปซะแล้ว

John กอด Eddie แน่น แน่นมากแล้วก็เอาแต่ร้องไห้ John พูดอะไรกับ Eddie ผมไม่ได้ยินเลยครับ รู้แต่พอ Eddie ได้ฟังสิ่งที่ John บอกเขาก็กลับร้องไห้ขึ้นมาอีกคน

...ญาติใครตายหรือเปล่าว้า?... ผมคิดกับตัวเองคนเดียว เป็นสิ่งที่คนไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรกับเขามักทำแก้กลุ้มน่ะครับ

“John นายเป็นอะไร? ” ผมตัดสินใจถามออกไป ทำลายความเงียบงันที่เราทั้งสามคนสร้างขึ้นมา ในความคิดผม ผมคิดว่ามันดีกว่าการปล่อยให้บรรยากาศกดดันนี้ทำลายเราทุกคน แต่ Eddie กลับไม่คิดเหมือนผม ความจริงผมอยากจะพูดว่า ‘ มันเสือกไม่คิดเหมือนผม ' แต่ผมกลัวคุณๆ จะหาว่าผมหยาบคาย ไอ้เจ้านั่นมันกลัวกัดฟันดุผมแทนการช่วยส่งเสริมอย่างที่สมควรจะทำ

“Rey! เงียบไปเลยไป !”

“ เอ๋า...ไอ้ห่านี่............ ”

“ ถ้าไม่รู้ซักเรื่องนายคงไม่ตายหรอกน่า !”

Eddie กระแทกเสียงดุผม นั่นเล่นเอาผมอารมณ์บูดไปเลยล่ะ มันคิดว่ามันห่วง John เป็นคนเดียวหรือไงก็ไม่รู้นะครับไอ้นี่ ถ้าไม่ใช่เพื่อนผมคงถีบหน้าไปแล้วแน่แท้เชียว

“ นายนั่งรอตรงนี้ไปก่อน หรือถ้ารอไม่ได้ก็กลับบ้านไปได้เลย ชั้นจะเข้าไปดู John ในห้อง ” เขาบอกผมพลางกำลังรองน้ำจากก๊อกปะปาใส่แก้ว ทำให้ผมซึ่งนั่งอยู่ที่โซฟาตัวเดิมถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์

...... Eddie ยอมทะเลาะกับทุกคนเพราะ John กับภรรยาของเค้าก็ยังเคยเลย สาอะไรกับผมล่ะครับ ผมก็แค่เพื่อนสนิทเท่านั้นเอง อืม...แต่ก็คงไม่เรียกว่าแปลกหรอกถ้าต้นเหตุคือ John เขาเป็นเด็กน่ารักมากครับ ใครๆก็รักเค้า ผมก็รักเค้าครับ

อ้อ...แต่ผมคงไม่ได้รัก John เท่าที่ Eddie รักหรอกนะครับ ผมไม่ได้คิดไปถึงขนาดนั้น ก็ผมมีครอบครัวแล้วนี่ครับ ที่สำคัญ... John จะมารักผมได้ยังไง น่าตลกน่ะครับ จริงมั้ย?

ผมไม่ได้บ้า เสียสติเหมือนใครบางคนนะครับ

ที่ยอมยินดีจะตายแทนคนที่เค้าไม่ได้รักเราเลยได้น่ะ...มันออกจะมากไป

ผมก็เคยบอกกับ Eddie ในทำนองนี้เหมือนกัน บอกให้เขาลุกขึ้นยืนหยัด สู้เพื่อปัจจุบันดีกว่า เพราะยังไงชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป ซักวันคนดีอย่าง Eddie ต้องได้เจอคนที่รักเขาจริงๆแน่นอน

แต่ Eddie บอกผมว่าเขาได้พยายามแล้ว และเขาเลือกที่จะเชื่อว่าความดีของเขาจะสามารถเอาคนที่เขารักกลับมาไว้ได้......พูดแล้วก็อนาถใจครับ Eddie เนี่ยแกร่งมากนะ เค้าเป็นคนที่จิตใจแน่วแน่มากคนนึงเลย เสียอย่างเดียวไม่รู้จักคำว่า ‘ ปลง '

“ เออ จะยังไงก็เชิญเหอะ แต่ชั้นก็จะยังไม่กลับจนกว่าจะรู้ว่า John เป็นอะไร...... ” Eddie เหลือบมองผมอย่างเอาเรื่อง แต่เขาก็ยังไม่เดือดมากพอที่จะวีนใส่ผมซึ่งเป็นเพื่อนเขา “ ...ส่วนนายก็อย่าลืมล่ะ......ว่า John เค้าไม่ใช่ของนายอีกต่อไปแล้ว เลิกยึดติดกับอดีตแล้วลืมตามองดูปัจจุบันบ้างเหอะ ”

“ นายไม่เคยรู้อะไรอย่ามาสอนชั้นเลยน่ะ Rey”

“ ชั้นสอนนายได้เพราะอย่างน้อยชั้นก็ไม่เคยทำร้ายตัวเองเหมือนที่นายกำลังทำอยู่ ”

“ นายรู้อะไรห๊ะ Rey ?...... ” Eddie กัดฟันกรอด “ ถ้านายไม่รู้ล่ะก็...ขอร้องให้หุบปากไปซะเหอะ ชั้นไม่ได้คิดอะไรกับ John อย่างที่นายบอก เรื่องระหว่างชั้นกับเค้ามันจบไปนานแล้ว ตอนนี้ชั้นก็แค่ห่วงเค้าอย่างที่พี่ชายห่วงน้องชายเท่านั้นเอง ”

Eddie กระฟัดกระเฟียดปิดประตูห้องนอนของเขาใส่หน้าผมดังโครม...คุณรู้มั้ยครับว่าผมเห็นอะไร?

......ผมเห็นจอมหลอกลวงคนนึงไงครับ......

Eddie คิดผิดมหันต์แล้วที่เลือกจะโกหกผม ผมรู้จักเขามานานเกือบสิบปีนะครับ แค่มองตาก็รู้ใจแล้ว เขายังไม่เคยลืม John ได้ และยังคงรัก John มากกว่าอะไรทั้งสิ้นในโลกเหมือนเดิม

คุณรู้มั้ยครับว่า Eddie ไม่ค่อยชอบหน้า Randy Orton ซักเท่าไหร่...อาจจะงงๆนะว่าทำไมผมถึงพูดเรื่องนี้ มันก็ควรจะเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วที่เขาจะไม่ชอบคนที่แย่งคนที่เขารักที่สุดไป แต่มันแปลกตรงที่ Eddie ไม่เคยโกรธ John เลยซักนิด ทั้งที่ก็ทั้งโกรธทั้งเกลียด Randy Orton ก็ว่าได้

เขาไม่เคยโกรธ John ลงเลย ปิดหูปิดตาตัวเองอยู่ตลอดเวลา ไม่เคยลืมตามองดูความจริงและสิ่งที่เป็นอยู่ ผมมองเขาแล้วก็เห็นด้วยทันทีเลยกับคำพูดที่ว่า ‘ ความรักทำให้คนตาบอด '

‘ พี่ชายที่รักน้องชาย

เป็นแค่เพื่อนกัน

คงเหลือไว้แค่ความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้

ความทรงจำที่สวยงามระหว่างที่เคยใช้ชีวิตร่วมกัน

แค่เคยมี John ได้เห็นเขามีความสุขก็น่าจะพอแล้ว '

หึหึ...โกหกทั้งเพ

ผมแอบหมุนลูกบิดประตูห้องนอนของ Eddie อย่างเบามือที่สุด แล้วแง้มประตูดูภายใน นั่นทำให้ผมเห็นสิ่งเดิมที่ผมเฝ้ามองความเป็นไปมาตลอดอยู่ในมุมของผม...... ผมเห็นจอมโกหก จอมหลอกลวง

พี่ชายที่รักน้องชายงั้นเหรอ? ที่ชายที่ไหนทำอย่างนั้นกับน้องชายกันเล่า

ไม่ได้รักแล้วงั้นเหรอ?

ถ้าเป็นอย่างนั้นจะจูบ John ทำไม

นอกจากจะโกหกทุกคนแล้ว นายยังโกหกตัวเองด้วยนะ Eddie

ดีแต่โทษ Randy Orton

หัดโทษตัวเองซะบ้างเถอะที่เอาแต่รักมากเกินไป...

 

To be Continued...

 

 
 


(C) 2004 DESTINY BY TONG

 
Hosted by www.Geocities.ws

1