Untouchable Affair-- Chapter XV --
Angst Fiction by Tonga Hardcore ------------------------------------------------------------------------------ - I can see a Liar - Rey Mysterio : Eddie ประคอง John เข้ามาภายในบ้าน ผมที่แถลเข้าไปหวังว่าจะช่วยเขาได้อีกแรงกลับถูกปฏิเสธด้วยสายตา Eddie ก็แบบนี้แหละครับ ไม่อยากให้ใครทำ John เจ็บ ไม่เคยไว้ใจใครให้ดูแล John นอกจากตัวเอง เขาเป็นแบบนี้มานานมากจนกระทั่งตอนนี้...ในเวลาที่เขาไม่ได้เป็นเจ้าของ John อีกแล้วก็ตาม ผม...มาทำอะไรที่บ้าน Eddie เหรอครับ? อ้อ...ก็แค่คนบ้านใกล้เรือนเคียงเท่านั้นเอง มาเยี่ยมเขาแบบนี้ประจำแหละ โดยเฉพาะระยะหลังๆที่เขาคงต้องการให้ใครมาเยี่ยมเยียนบ้างเพื่อจะได้ไม่ต้องอยู่คนเดียว ผมก็ยินดีมาล่ะครับ...ยังดีกว่ารู้ตัวอีกที เพื่อนซี้ก็ฆ่าตัวตายไปซะแล้ว John กอด Eddie แน่น แน่นมากแล้วก็เอาแต่ร้องไห้ John พูดอะไรกับ Eddie ผมไม่ได้ยินเลยครับ รู้แต่พอ Eddie ได้ฟังสิ่งที่ John บอกเขาก็กลับร้องไห้ขึ้นมาอีกคน ...ญาติใครตายหรือเปล่าว้า?... ผมคิดกับตัวเองคนเดียว เป็นสิ่งที่คนไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรกับเขามักทำแก้กลุ้มน่ะครับ John นายเป็นอะไร? ผมตัดสินใจถามออกไป ทำลายความเงียบงันที่เราทั้งสามคนสร้างขึ้นมา ในความคิดผม ผมคิดว่ามันดีกว่าการปล่อยให้บรรยากาศกดดันนี้ทำลายเราทุกคน แต่ Eddie กลับไม่คิดเหมือนผม ความจริงผมอยากจะพูดว่า มันเสือกไม่คิดเหมือนผม ' แต่ผมกลัวคุณๆ จะหาว่าผมหยาบคาย ไอ้เจ้านั่นมันกลัวกัดฟันดุผมแทนการช่วยส่งเสริมอย่างที่สมควรจะทำ Rey! เงียบไปเลยไป ! เอ๋า...ไอ้ห่านี่............ ถ้าไม่รู้ซักเรื่องนายคงไม่ตายหรอกน่า ! Eddie กระแทกเสียงดุผม นั่นเล่นเอาผมอารมณ์บูดไปเลยล่ะ มันคิดว่ามันห่วง John เป็นคนเดียวหรือไงก็ไม่รู้นะครับไอ้นี่ ถ้าไม่ใช่เพื่อนผมคงถีบหน้าไปแล้วแน่แท้เชียว นายนั่งรอตรงนี้ไปก่อน หรือถ้ารอไม่ได้ก็กลับบ้านไปได้เลย ชั้นจะเข้าไปดู John ในห้อง เขาบอกผมพลางกำลังรองน้ำจากก๊อกปะปาใส่แก้ว ทำให้ผมซึ่งนั่งอยู่ที่โซฟาตัวเดิมถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์ ...... Eddie ยอมทะเลาะกับทุกคนเพราะ John กับภรรยาของเค้าก็ยังเคยเลย สาอะไรกับผมล่ะครับ ผมก็แค่เพื่อนสนิทเท่านั้นเอง อืม...แต่ก็คงไม่เรียกว่าแปลกหรอกถ้าต้นเหตุคือ John เขาเป็นเด็กน่ารักมากครับ ใครๆก็รักเค้า ผมก็รักเค้าครับ อ้อ...แต่ผมคงไม่ได้รัก John เท่าที่ Eddie รักหรอกนะครับ ผมไม่ได้คิดไปถึงขนาดนั้น ก็ผมมีครอบครัวแล้วนี่ครับ ที่สำคัญ... John จะมารักผมได้ยังไง น่าตลกน่ะครับ จริงมั้ย? ผมไม่ได้บ้า เสียสติเหมือนใครบางคนนะครับ ที่ยอมยินดีจะตายแทนคนที่เค้าไม่ได้รักเราเลยได้น่ะ...มันออกจะมากไป ผมก็เคยบอกกับ Eddie ในทำนองนี้เหมือนกัน บอกให้เขาลุกขึ้นยืนหยัด สู้เพื่อปัจจุบันดีกว่า เพราะยังไงชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป ซักวันคนดีอย่าง Eddie ต้องได้เจอคนที่รักเขาจริงๆแน่นอน แต่ Eddie บอกผมว่าเขาได้พยายามแล้ว และเขาเลือกที่จะเชื่อว่าความดีของเขาจะสามารถเอาคนที่เขารักกลับมาไว้ได้......พูดแล้วก็อนาถใจครับ Eddie เนี่ยแกร่งมากนะ เค้าเป็นคนที่จิตใจแน่วแน่มากคนนึงเลย เสียอย่างเดียวไม่รู้จักคำว่า ปลง ' เออ จะยังไงก็เชิญเหอะ แต่ชั้นก็จะยังไม่กลับจนกว่าจะรู้ว่า John เป็นอะไร...... Eddie เหลือบมองผมอย่างเอาเรื่อง แต่เขาก็ยังไม่เดือดมากพอที่จะวีนใส่ผมซึ่งเป็นเพื่อนเขา ...ส่วนนายก็อย่าลืมล่ะ......ว่า John เค้าไม่ใช่ของนายอีกต่อไปแล้ว เลิกยึดติดกับอดีตแล้วลืมตามองดูปัจจุบันบ้างเหอะ นายไม่เคยรู้อะไรอย่ามาสอนชั้นเลยน่ะ Rey ชั้นสอนนายได้เพราะอย่างน้อยชั้นก็ไม่เคยทำร้ายตัวเองเหมือนที่นายกำลังทำอยู่ นายรู้อะไรห๊ะ Rey ?...... Eddie กัดฟันกรอด ถ้านายไม่รู้ล่ะก็...ขอร้องให้หุบปากไปซะเหอะ ชั้นไม่ได้คิดอะไรกับ John อย่างที่นายบอก เรื่องระหว่างชั้นกับเค้ามันจบไปนานแล้ว ตอนนี้ชั้นก็แค่ห่วงเค้าอย่างที่พี่ชายห่วงน้องชายเท่านั้นเอง Eddie กระฟัดกระเฟียดปิดประตูห้องนอนของเขาใส่หน้าผมดังโครม...คุณรู้มั้ยครับว่าผมเห็นอะไร? ......ผมเห็นจอมหลอกลวงคนนึงไงครับ...... Eddie คิดผิดมหันต์แล้วที่เลือกจะโกหกผม ผมรู้จักเขามานานเกือบสิบปีนะครับ แค่มองตาก็รู้ใจแล้ว เขายังไม่เคยลืม John ได้ และยังคงรัก John มากกว่าอะไรทั้งสิ้นในโลกเหมือนเดิม คุณรู้มั้ยครับว่า Eddie ไม่ค่อยชอบหน้า Randy Orton ซักเท่าไหร่...อาจจะงงๆนะว่าทำไมผมถึงพูดเรื่องนี้ มันก็ควรจะเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วที่เขาจะไม่ชอบคนที่แย่งคนที่เขารักที่สุดไป แต่มันแปลกตรงที่ Eddie ไม่เคยโกรธ John เลยซักนิด ทั้งที่ก็ทั้งโกรธทั้งเกลียด Randy Orton ก็ว่าได้ เขาไม่เคยโกรธ John ลงเลย ปิดหูปิดตาตัวเองอยู่ตลอดเวลา ไม่เคยลืมตามองดูความจริงและสิ่งที่เป็นอยู่ ผมมองเขาแล้วก็เห็นด้วยทันทีเลยกับคำพูดที่ว่า ความรักทำให้คนตาบอด ' พี่ชายที่รักน้องชาย เป็นแค่เพื่อนกัน คงเหลือไว้แค่ความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้ ความทรงจำที่สวยงามระหว่างที่เคยใช้ชีวิตร่วมกัน แค่เคยมี John ได้เห็นเขามีความสุขก็น่าจะพอแล้ว ' หึหึ...โกหกทั้งเพ ผมแอบหมุนลูกบิดประตูห้องนอนของ Eddie อย่างเบามือที่สุด แล้วแง้มประตูดูภายใน นั่นทำให้ผมเห็นสิ่งเดิมที่ผมเฝ้ามองความเป็นไปมาตลอดอยู่ในมุมของผม...... ผมเห็นจอมโกหก จอมหลอกลวง พี่ชายที่รักน้องชายงั้นเหรอ? ที่ชายที่ไหนทำอย่างนั้นกับน้องชายกันเล่า ไม่ได้รักแล้วงั้นเหรอ? ถ้าเป็นอย่างนั้นจะจูบ John ทำไม นอกจากจะโกหกทุกคนแล้ว นายยังโกหกตัวเองด้วยนะ Eddie ดีแต่โทษ Randy Orton หัดโทษตัวเองซะบ้างเถอะที่เอาแต่รักมากเกินไป...
To be Continued...
|
||
(C) 2004 DESTINY BY TONG |