Untouchable Affair

Angst Fiction by Tonga Hardcore
??? / John Cena

------------------------------------------------------------------------------

- Remind -

Chris Jericho :

" ไอ้ Randy เนี่ยอ่ะนะ แฟน John......" ผมย้ำคำ พลางส่ายศีรษะอย่างไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ตัวเองเพิ่งได้ยินจากปากของเพื่อนสนิท Chris Benoit " แล้วจะเหลืออะไรอีกนอกจากสงครามวะเนี่ย"

" นั่นก็คงเป็นเหตุผลที่ทำให้ Randy มันกินไม่ได้นอนไม่หลับอยู่นี่ไง"

ผมกับเพื่อนถอนหายใจออกมาพร้อมๆ กันอย่างไม่ได้นัดหมาย เรื่องที่ผมเพิ่งได้รับรู้มานี่มันเหลือเชื่อมากกว่าจะที่ทำใจยอมรับได้ภายในสอง-สามวินาทีนะครับ

ทำไมน่ะหรือ ?

ก็เจ้า Randy มัน...............เฮ้อ.....อย่าให้พูดเลยดีกว่า ผมว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ควรมาพูดเอาเวลานี้หรอก

เมื่อวานซืนที่ผ่านมา ผม Benoit และ Randy เดินทางด้วยเครื่องบินรอบเช้าตรู่เพื่อให้ถึง New York ก่อนเวลางาน ด้วยสภาพที่เหมือนกับว่าผมเดินทางมาพร้อมผีดิบ หรือซอมบี้อะไรเทือกนั้นไม่มีผิด

หลังจาก Benoit บ่นเป็นห่วงว่า Randy จะมาขึ้นเครื่องบินรอบนี้ไม่ทันก็ได้โทรไปปลุกหลายครั้ง ปรากฏว่าโดนตัดทุกสาย บอกตามตรงเลยนะครับว่าผมล่ะหมันไส้ไอ้เด็กนี่จริงๆ มันนึกว่ามันเป็นใครกันถึงต้องให้ผู้ใหญ่ตามตัว เป็นห่วงมันขนาดนี้ ผมแค้นแทน Benoit นั่นแหละครับ แต่ทว่าตัว Benoit เองไม่ได้โกรธแค้นมันเลย แถมยังเป็นห่วงมากด้วยซ้ำ

เฮ้อ...อย่างผมก็ได้แต่บ่นไปเรื่อยเท่านั้นล่ะครับ จริงๆแล้วก็ไม่ได้จงเกลียดจงชังอะไรไอ้เจ้า Randy หรอก ยังไงมันก็น้องรักของผมคนนึง

เฮ้อ....................

เฮ้อออออออ...........................

ทั้งผมและ Benoit เงียบไปพร้อมๆกัน ทำให้ทั้งห้องดูวิเวกวังเวงเข้าไปใหญ่ ตอนนี้เราอยู่ในห้องพักของโรงแรมห้าดาวที่ LA รอเวลางานครั้งต่อไป โดยที่ไม่มีเจ้า Randy จอมโวยวายประจำก๊วนอยู่ด้วย เพราะเจ้านั่นขอลา พาสังขารที่ดูจะแก่งอมรอมร่อเกินกว่าอายุจริงของมันซัก 50 ปีกลับไปที่ Massachusettes

ไอ้นี่มันบ้าครับ

บ้าโคตรๆ!!

...... เฮ้อ.........ออออออออ......................

" จะถอนหายใจอีกซักกี่ครั้ง ?" เสียงเย็นๆดังขึ้นแทรกระหว่างความคิดของผม Benoit นอนเอามือก่ายหน้าผากอยู่อีกเตียงที่อีกมุมหนึ่งของห้อง ส่วนผมก็นอนท่าเดียวกันอยู่อีกมุมหนึ่ง เตียงเดี่ยวหนึ่งตัวที่คั้นกลางระหว่างที่ของผมกับ Benoit มองแล้วเมื่อไม่เห็นร่างยักษ์ๆของไอ้เด็กหน้ากวนคนนึง มันก็เหมือนว่าขาดอะไรไปอย่างเหมือนกันนะนี่

เฮ้ออออ............................อออออออออออ.......................

" จะเฮ้อ...อีกซักครั้งมั้ยเพื่อน ?"

" เฮ้ออออ....... John อีกแล้วน้า เป็นคนน่ารักคนนี้คนเดิม"

" คิดอะไรของนายวะ ?"

" ก็คิดเหมือนที่นายคิดและ Benoit"

" แต่ชั้นว่าชั้นไม่ได้คิดเหมือนนายนะ Jericho "

" แล้วนายคิดอะไรอยู่ล่ะ ?"

" คิดเรื่อง John.............."

" งั้นชั้นก็คิดเหมือนนายเป๊ะเลยว่ะเพื่อน"

............ เฮ้อออออออออออออออ...............

ผมจำไม่ได้แล้วนะครับว่าผมถอนหายใจยาวๆอย่างนี้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งในชีวิตของผม รู้แต่ว่าทุกครั้งที่คิดถึงเด็กน่ารักที่ชื่อ JOHN CENA ผมก็ร้องเฮ้อ....ออกมาอย่างนี้ทุกที

เรื่องที่ Benoit เพิ่งจะเล่าให้ผมฟังวันนี้ ทำให้หวนนึกถึงหลายสิ่งหลายอย่างที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิตของผม แปลกดีที่ว่าเราหลายคนต้องมาตกอยู่ในวงวนของความรักที่จบลงด้วยความเจ็บช้ำในทำนองเดียวกันนี้ เหมือน Chain-Reaction เลยล่ะครับคุณว่ามั้ย

คนแรกคือ ผม

ต่อมาคือ Benoit

และล่าสุดคือสมาชิกน้องใหม่อย่าง Randy ไม่รู้ว่าคนต่อไปจะเป็นเจ้า Maven หรือเปล่า หึหึ

...... งงอะไรกันล่ะครับ......

ไม่ต้องร้อง ' ห๋า ?' คุณเข้าใจไม่ผิดไปหรอก

ครั้งนี้เราคุยกันขำขำนะ...ไม่อยากจะโม้ว่า John Cena ก็เด็กผมเหมือนกัน

แต่ถ้าคุณยังงงอยู่ ผมจะเล่าให้ฟังเองครับ

ครั้งแรกที่ John ย้ายเข้ามาใน WWE ใหม่ๆ ปราการด่านหินที่สองที่เขาจะต้องประคือผมเอง แรกเริ่มแล้วเราดูจะเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันอย่างสิ้นเชิง แต่ทำไปทำมากลับไม่ใช่ เด็กนั่นดูยังไงก็น่ารักและขี้เกรงใจ จนแล้วจนรอดเมื่อเราเริ่มพูดคุยกันดีๆได้ ผมจึงอาสาเป็นเทรนเนอร์ให้กับเขาด้วยตัวเอง.......แต่หลังจากนั้นไม่นานนัก ผมเองก็ถูกย้ายตัวไปที่ RAW

ผมกับ John ไม่ได้ติดต่อกันบ่อยเหมือนอย่างที่เคย แค่เพียงทางโทรศัพท์หรือส่ง messege แทนความห่วงใยนานๆครั้งเท่านั้น

จนในที่สุดผมก็ได้ข่าวใหม่ว่า...... John มีเทรนเนอร์ที่สนิทสนมกันมากคนใหม่แล้ว เป็นนักมวยปล้ำฝีมือเยี่ยม เทคนิคแจ๋ว อยู่ในค่าย Smackdown!

ขั้นแรกมันช้ำใจนะครับ ผมรู้เลยแหละว่าการที่คนเป็นๆอย่างเราจะสามารถกลายร่างเป็นผีดิบ ด้วยการโดนหักอกครั้งเดียวนั่นมันเป็นอย่างไร แม้ในขณะนี้ผมจะสามารถทำตัวตลกโก๊ะฮาไปได้วันๆ แต่เมื่อไหร่ที่หวนคิดถึงวันเก่าๆ ก็ทำให้รู้สึกเจ็บแปลบๆขึ้นมาได้ไม่น้อยเลย

เป็นใครจะไม่รักล่ะครับ...เราเจอกันทุกวัน อยู่ด้วยกันเกือบ 24 ชม. ตื่นเช้ามาก็ทักทายกัน กินข้าวด้วยกัน อาบน้ำด้วยกัน ฝึกซ้อมด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน เฮด้วยกัน สิ้นสุดวันด้วยร่วมเตียงเดียวกันด้วยซ้ำไป จนกลายเป็นวัฏจักรไปแล้วว่าวันพรุ่งนี้มันก็ต้องดำเนินเฉกเช่นเดียวกัน

John เป็นเด็กดี ฉลาดพูด เรื่องหน้าตาท่าทางนี่ไม่ต้องพูดถึง คุณก็เห็นอย่างที่ผมเห็นไม่ใช่หรือครับ เขาน่ารักจะตายไป

จนแล้วจนรอดความใกล้ชิดของผมและเขาก็กลายเป็นความรักไปเอง ความรัก......เป็นเรื่องเหนือการควบคุมนะครับ มันดำเนินไปเองโดยอัตโนมัติ แถมยังสามารถสานต่อตัวเองให้กลายเป็นความผูกพันธ์ที่แนบแน่น เลยเถิดไปถึงไหนต่อไหน

ไม่แปลกใจหรอกที่ตอนนี้คุณยังงงอยู่.....ก็ผมไม่ได้เล่าทั้งหมดนี่หน่า ใครจะอยากเล่าทั้งหมดกันล่ะ เรื่องแบบนี้ไม่สมควรที่จะให้นึกถึงอีกนะครับ คิดแล้วตลกตัวเองดี

ผมพยายามจะลืม John ทุกวิถีทาง จนวันหนึ่ง Trish Stratus ก็เข้ามาในชีวิต เธอเป็นผู้หญิงที่สวยน่ารักและเอาใจใส่ ผมคิดว่าผมรักเธอเลยล่ะ แต่จนแล้วจนรอดก็กลับโดนหักหลังโดยแฟนและเพื่อนสนิท สุดท้ายผมก็ต้องกลับมานั่งเสียใจ พร้อมกับคิดถึงคนคนเดิมที่ผมรักมากอย่าง John Cena

ฟังแล้วปวดหัวดีใช่ย่อยล่ะครับ

Benoit ย้ายเข้ามาที่ RAW ได้หลังจากวันที่ผมถูกหักหลัง เนื่องจากเขาเกิดพลิกโผได้เข็มขัดแชมป์โลก Heavy-Weigth มาครอบครอง Benoit เป็นคนดีถึงแม้จะไม่ชอบพูดพร่ำทำเพลงมาก ผมกับเขาจึงเป็นเพื่อนสนิทกัน เราต่างนับถือความคิดของกันและกันเสมอ

วันหนึ่งผมกับเขานั่งดู Smackdown! ด้วยกัน แล้วเราก็พบกับ John ในจอแก้วนั้น ผมทักขึ้นว่า " John น่ารักขึ้นหรือเปล่าเนี่ย ?" ตามด้วยหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนาน ผมทำทุกอย่างให้กลายเป็นเรื่องที่ดีระหว่างผมกับเขา จะไม่เก็บมาคิดว่าจู่ๆเขาก็ทิ้งผมไปอย่างไร้เหตุผลเหมือนเมื่อก่อนอีก

ผิดจาก Benoit ที่สีหน้าหมองลงไปเมื่อผมทัก เขายิ้มมุมปาก ดวงตาละห้อย สบถเบาๆแต่ว่า "เขาน่ารักมากไป น่ารักอันตรายเชียวล่ะ"

บทสนทนาระหว่างผมกับ Benoit เกี่ยวกับ John เริ่มขึ้นตอนนั้น ผมเฮฮาดีในช่วงแรก เราต่างพูดถึง John ด้วยความคิดถึง John มีอะไรที่น่ารักหลายอย่างให้เราเอาออกมาคุยกัน ผมได้ถามว่าก่อนที่ Benoit จะย้ายค่ายออกมา John เป็นอย่างไรบ้าง สบายดีมั้ย

แต่สุดท้าย..... Benoit ก็ต้องพูดไปร้องไห้ไปในที่สุด

เขาบอกผมว่า...เมื่อผมย้ายค่ายไปแล้ว คนที่เป็นเทรนเนอร์ให้ John แทนผมคือเขานี่เอง

ตอนที่ได้ฟังนั้นผมเองก็อึ้งไปพักใหญ่เหมือนกัน เพราะท้ายสุดโชคชะตาก็พาให้ Benoit มาเจอกับผม เราทั้งสองมีอะไรที่เหมือนกันหลายอย่างมาก แทบจะเรียกได้ว่าทั้งประวัติเลยก็ว่าได้ล่ะครับ นั่นทำให้ผมไม่ต้องคิดมากเลยที่เล่าเรื่องของผมระหว่าง John ให้กับ Benoit ฟังด้วย

เล่าไปเล่ามาก็คิดถึงเหมือนกันนะ เหล่านั้นเป็นความทรงจำที่ดีระหว่างผมกับ John ทีเดียว ถึงแม้จะนานมากกว่าจะทำใจยอมรับความเปลี่ยนแปลงได้ แต่จนแล้วจนรอดผมก็ต้องเล่าไปอมยิ้มไป......ปาดน้ำตาไป

... ตลกดีใช่มั้ยล่ะครับ...

ผมเล่าแค่นี้แล้วกันนะ กลัวว่าคุณๆจะเบื่อเอา เรื่องอย่างนี้ไม่ค่อยน่าฟังซักเท่าไหร่ใช่มั้ยล่ะครับ

" คิดอะไรอยู่ ?" เสียงเดิมที่แสนคุ้นดังเข้ามากระทบโสตประสาทหลังจากที่เงียบไปนาน ผมนึกว่า Benoit จะหลับไปแล้วด้วยซ้ำก็เลยไม่ได้ชวนเขาคุยอะไร

" คิดถึง John........ คิดถึงตอนเค้าหันกลับมายิ้ม แล้วบอกว่า...ไม่ต้องห่วง..."

" อืม...คิดถึงตอนที่เขาวิ่งเข้ามาแทคมือ แล้วกอดคอ"

“ คิดถึงตอนเค้านอนไม่หลับ แล้วมาสกิดไหล่ บอกให้ตื่นขึ้นมาคุยกันก่อน ”

" คิดถึงตากลมๆสีฟ้าที่มองเข้ามาในตาเรา"

“ คิดถึงตอนที่เขาโผเข้ามากอดตอนชนะแม็ตช์ ”

คิดถึง......จะมีอะไรมากไปกว่าคิดถึงอีกล่ะครับ

ก็ความรัก......

มันไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ

แล้วก็ใช่ว่าจะลืมมันได้ง่ายๆเหมือนกันนี่ครับ

To be Continued...