Untouchable Affair

-- Chapter VII --

Angst Fiction by Tonga Hardcore
??? / John Cena

------------------------------------------------------------------------------

- Pain -

Eddie Guerrero :

ผมหาผ้าห่มมาคลุมไหล่ร่างเล็กซูบซีดที่หนาวสะท้าน ซึ่งตั้งแต่มาถึงก็เอาแต่นั่งขดอยู่ที่มุมห้อง. John ไม่พูดสาเหตุที่ทำให้เขามาที่นี่ แถมยังไม่ให้ผมถาม หรือแม้กระทั่งผมจะเปิดไฟในบ้านเขาก็ยังไม่ยอม คงกลัวว่าผมจะเห็นน้ำตา

......เขาก็เป็นซะแบบนี้ พยายามทำตัวให้ดูเข้มแข็งแค่ไหน แต่ความเป็นจริงก็อ่อนไหวอยู่แค่นั้น ทำเป็นแน่วแน่นจริงจัง ที่แท้นั้นก็ไม่หนักแน่นเอาซะเลย

...ถ้าหากนายหนักแน่นซักหน่อย นายก็คงไม่ต้องมานั่งเสียใจอีก...

ผมเองไม่ได้ซักไซ้ถามอะไรจากเขา เพราะไม่มีความจำเป็นต้องถามอีกแล้ว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกครับที่ John มาร้องไห้กับผม ก่อนหน้านี้หลายต่อหลายครั้ง เขาเคยโทรมาเสียงสั่นเครือ เหตุผลเดียวคือ... Randy Orton แต่ถึงแม้จะกี่ครั้งก็ยังไม่เคยหนักหนาขนาดนี้หนีออกมาแบบนี้ มันทำให้ผมนึกกังวลอยู่ลึกๆว่า Randy Orton จะไล่ John หรือเปล่า

“ กินอะไรหน่อยมั้ย? ” ผมถาม ห่วงว่าเขาเดินทางมาคงหิว

John ส่ายหน้าช้าๆ ดวงตาสีฟ้าสะท้อนแสงสลั่วจากเสาไฟฟ้านอกบ้านจนเป็นประกายจ้องกลับมาที่ผม

...ผมรู้ว่าเขาต้องการอะไรในเวลานี้...

“ อยากให้ชั้นกอดมั้ย? ”

“ อืม...................... ” เขาตอบแผ่วเบาในลำคอ ก่อนจะเป็นฝ่ายโผเข้ามาหาผมเอง ผมจับข้อมือเขาไว้พบว่ามันพร่องลงไปมาก เขาผอมลงจนเหลือแต่กระดูก เขาไม่ได้ร้องไห้อีก แต่ผมสัมผัสได้ว่าเขาต้องเจ็บปวดมากเพียงใด

...ผมรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเขา...

รู้ว่าเขาชอบอะไร เกลียดอะไร

ผมรู้............ แต่ผมให้เขาได้ไม่พอ.........

“ ชั้นไม่มีค่าอะไรสำหรับเค้าแล้ว Eddie ... ชั้นมันก็แค่ขยะ ”

เราอยู่กันลำพังเงียบๆครู่ใหญ่ จนในที่สุดเขาก็ยอมเผยมันออกมาเอง รู้สึกปวดในหัวใจเมื่อได้ยินคำว่า ‘ ขยะ ' จากปากเขา ใครที่เห็น John เป็นอย่างนั้นได้ก็คงโง่เต็มทน

“ คิดมากน่า ใครจะว่ายังไงก็ช่างเหอะนะ ” ผมจับที่ข้างแก้มเนียนนั้นทั้งซ้ายและขวา โน้มใบหน้าของเขาขึ้นเพื่อให้มองได้ถนัด

“ แต่นายเป็นคนดีของชั้นเสมอ ” นี่คือความจริงจากปากจอมหลอกลวงอย่างผมที่จะสามารถทำให้เขาสบายใจได้ ถึงแม้จะเป็นจอมโกหก จอมขี้โกง แต่ผมก็ไม่เคยโกหกเรื่องความรู้สึกกับ John

คำพูดของผมพอจะทำให้เขาเผยรอยยิ้มที่แฝงความหมายลึกๆบางอย่าง

ดวงตาวาวระยับหลุบต่ำ

รอยยิ้มหวานจับใจ

แต่หากดูเจ็บปวดพิลึก

ผมไม่อาจจะจินตนาการสิ่งที่เขากำลังจะพูดต่อ ผมไม่อยากยอมรับความเป็นจริงที่กำลังจะเกิดขึ้นหลังจากนี้

...ผมทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น แต่แท้จริงกลับรู้ดีทุกอย่าง

..........กลับเฝ้าหลอกตัวเองทุกวี่วัน

............................................................................

“Ed ...ทำไมชั้นไม่เลือกนายกันนะ ”

.......ผมรู้ดีว่าระหว่างเรา

จะเหลืออยู่เพียงความเจ็บปวด

............ไม่ใช่สิ

..............................ไม่ใช่แค่เรา........

แต่เป็นเราสามคน......................

“ ใจคนมันบังคับกันไม่ได้หรอก ชั้นเข้าใจ ”

ชั้นกับนายมันเป็นอดีตไปแล้ว John

 

To be Continued...

 

 
 


(C) 2004 DESTINY BY TONG

 
Hosted by www.Geocities.ws

1