Untouchable Affair-- Chapter IV --
Angst Fiction by Tonga Hardcore ------------------------------------------------------------------------------ - Mad Night -
Randy Orton : ผมจ้องกระจกเงาบานใหญ่ตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้ายสำรวจความเรียบร้อย หลังจากที่เพิ่งทำการชำระหนวดเคราแข็งๆที่เริ่มจะงอกงามบนใบหน้าของผมแล้ว... ไม่ได้บ่อยเลยที่จะมีเวลาเป็นของตัวเองนานๆแบบนี้ เวลาที่เรียกได้ว่าเป็นของตัวเองจริงๆ ให้ผมได้แช่น้ำอุ่นๆ ล้างหน้าโกนหนวด แล้วก็ได้อยู่ใกล้ๆ... คนรัก อดที่จะยิ้มกับตัวเองไม่ได้เมื่อนึกถึงคนที่อาบน้ำไปก่อนหน้านี้ ยังรู้สึกว่าได้กลิ่นอายของร่างกายหอมๆนั้นอยู่ทั่วห้อง... บ้านหลังนี้ไม่ใช่บ้านของผม แต่มันเป็นบ้านของเขา ซึ่งทำให้ผมรู้สึกดียิ่งกว่าได้กลับบ้านของตัวเอง ...เพราะบ้านของผม ไม่มีเขาอยู่ด้วยนั่นล่ะ... ผมยิ้มอวดฟันขาวๆกับกระจกอีกครั้ง ก่อนจะกระแทกลมหายใจจากปากสองครั้งจนเกิดฝ้าที่กระจก ให้ตายเหอะ...ผมรู้สึกชุ่มชื่นราวกับคืนนี้จะเป็นคืนขึ้นครูของผมเชียวล่ะ อาจจะเหมือนคนบ้าไปก็ได้ในสายตาคุณ แต่ขอโทษเถอะนะ คุณอย่าเพิ่งตัดสินผมได้มั้ย... ถ้าคุณไม่เคยนอนกับ John Cena มาก่อนล่ะก็ ทันทีที่ผมเปิดประตูกระจกฝ้าดีไซน์สวยตรงหน้าออก ผมก็พบเขา... John แต่งตัวซะเต็มยศจนผมแอบแปลกใจ ผิดจากผมที่มีเพียงผ้าขนหนูผืนใหญ่ผืนเดียวปกคลุม เขากำลังพลิกดูซีดีที่ผมซื้อมาฝากจากถุงสินค้าใบโต อีกมือหนึ่งถือขนมที่ผมซื้อมาฝากอีกเช่นเดียวกัน พลางเอามันแตะๆที่ปากแทะๆเล็มๆไปตามเรื่อง ดูแล้วน่ารักดีชะมัด นายซื้อร็อคมาฝากชั้นอีกแล้ว John เปรยเรียบๆ สายตายังจ้องอยู่ที่ปกซีดี Frossy วงของ Chris Jericho นี่หว่า นายก็ฟังร็อคได้ไม่ใช่เหรอ John ... หรือว่า...ที่นายฟังเพราะชั้นซื้อมาฝากกันล่ะ ฟังได้......ฟังได้......... เขาไม่ยอมมองหน้าผมซักทีจนผมต้องเดินเข้าไปหา อยากรู้จังว่าเขาไม่ตื่นเต้นเหมือนผมเลยหรือไง เราไม่ได้เจอกันนานมาก ผมเหงามากจนอยากยื่นใบลาออกไปอยู่กับเขา หรือย้ายไป Smackdown! ให้รู้แล้วรู้รอด สี่ซ้าห้าเดือนจะเจอกันที...แล้วก็ต้องใช้แค่เวลาเพียงวันสองวันเพื่อชดเชยช่วงเวลาที่ขาดหายไป อย่างนั้นแล้ว...คุณคิดเหมือนผมมั้ยล่ะว่า ไอ้การยืนพิจารณาปกซีดีมันโคตรจะเสียเวลา ... John ............ ผมเรียกพร้อมกับสูดหายใจ ช่องว่างระหว่างเราถูกปิดเมื่อผมเอื้อมมือไปโอบร่างนั้นเข้ามาใกล้ จนได้กลิ่นหอมอุ่นๆของแชมพูติดจมูก หืมมมมมม์ ว่าแล้วก็ยังไม่ยอมละสายตาจากปกซีดีเสียที จนผมต้องจับซีดีที่ Jericho พยายามเอามาพรีเซ็นต์กับพวกผมโยนไปให้พ้นๆเสีย... Randy ...นายมันบ้า John ก็หันมาสบตา ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากอย่างรู้ทันในขณะที่ผมเริ่มลูบๆคลำๆที่สะโพกนั่น แล้วกำลังจะ.......ถอด ! แต่ขอโทษทีนะ......เผอิญว่าคืนนี้ชั้นอยากใส่เข็มขัดนอน ตายห่า !! แกล้งกันเห็นๆ !!! ผมคลำไปคลำมาก็ต้องน่าซีดเมื่อมันไม่ง่ายอย่างที่เคยๆทำกันมา นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกครับที่ John หยอกผมเล่นหรือแกล้งให้ผมหัวเสีย มันเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆของเขาล่ะ แต่ร้อยวันพันปีก็ไม่เคยแกล้งกันในเวลาแบบนี้เลยนี่ ! เฮี้ยนอะไรขึ้นมาซะเล่า ! ? ! เคืองครับ.............เคืองเท่านั้นที่รู้สึก JOHN!!! ผมคำรามลั่น ลูบหน้าตัวเองแรงๆอย่างหัวเสีย เล่นบ้าอะไรเนี่ย !! จะปั่นหัวชั้นรึไง !?! เฮ้ย...ไม่เห็นต้องโกรธขนาดนั้นเลยนี่ John ทำตลกหน้าเป็นซะอย่างงั้น ที่สำคัญชั้นก็ไม่ได้เล่นซักหน่อย ชั้นตั้งใจจะออกไปร้านสะดวกซื้อจริงๆ ดึกแล้ว ! จะซื้ออะไร ถุงยาง?? นอนกับชั้นไม่ต้องใช้ถุงยางหรอก ! .......เปล่า...จะซื้อผ้าเย็นให้นายเผื่อไว้ตอนเช้าไง เห็นนายติดผ้าเย็น ไม่ต้อง ! ไม่อยากได้ ! ไม่ต้องใช้ก็ได้...... John ขอร้องเหอะ นายไม่คิดถึงชั้นบ้างรึไง? ชั้นคิดถึงนายแทบบ้านะเนี่ย นายทำงี้ชั้นเครียดนะ อย่าพาลได้มั้ย...ชั้นไม่อยากทะเลาะหรอกนะ เขาพูดเสียงเย็น พลางตวัดหางตามองผมอีกที. John ทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงที่อยู่ไม่ไกลนัก กระฟัดกระเฟียดถอดเข็มขัดออก ริมฝีปากสีชมพูอ่อนบ่นพึมพำ เห็นติดผ้าเย็นนี่หว่า ไม่งั้นก็ไม่ลงทุนแต่งตัวเตรียมออกไปซื้อให้หรอก ไอ้บ้าเอ้ย... น้ำเสียงที่ดังพอเหมือนจงใจทำให้ผมได้ยิน ก็ทำให้คิดได้ว่าผมมันก็บ้าอย่างที่เค้าด่าจริงๆนั่นแหละ บ่อยครั้งที่ผมใช้อารมณ์กับ John ทั้งๆที่เขาไม่รู้เรื่อง นิสัยเอาแต่ใจนี้ใครๆก็บอกว่าแรงอย่างกับพายุ โหมมาทีเป็นอันต้องพังพินาศกันไปข้างหนึ่ง ผมขี้หึงอย่าบอกใคร...ชนิดที่ว่าถ้าเปรียบเทียบกับมะเร็งคงเป็นขั้นสุดท้ายระยะใกล้ตายแล้ว คุณคงต้องหัวเราะลั่นแน่ๆถ้ารู้ว่าผมเคยด่าวดิ้นแทบสิ้นใจตอนได้ข่าว Method Man สัมภาษณ์ John และเขาทั้งคู่กอดกัน จนโมโหประกาศก้องว่าจะฆ่า Method Man ให้ได้ ผมไม่อยากให้ใครเห็น John เกลียดทุกครั้งเมื่อรู้ว่าเขามีแม็ชท์ปล้ำทั้งๆที่มันเป็นอาชีพของเขา คงจะจริงที่มีคนเคยพูดว่า...ยิ่งรักก็ยิ่งหวง...ยิ่งได้มายาก ก็ยิ่งต้องทะนุถนอม... แต่ผมไม่น่าใช้นิสัยแบบนี้มาลงที่ John เลย......... John ......ขอโทษ............... ผมคุกเข่าลงตรงหน้าเขา ................................นายมันบ้า......... เขาจ้องกลับสู้สายตาของผม ไม่มีวี่แววว่าเง้องอนแต่อย่างใด มีแค่แววตาที่ดูผิดหวังเท่านั้น... John เป็นผู้ใหญ่พอ......เป็นผู้ใหญ่กว่าผมมาก ก็ขอโทษได้มั้ยล่ะ......ชั้นผิดเอง......นะ นายมัน.........บ้า John ยิ้มขำๆ ผมอดไม่ได้ที่จะโน้มศีรษะของเขามาจูบย้ำเบาๆที่หว่างคิ้ว เรานิ่งอยู่อย่างนั้น แนบหน้าผากชิดกันไม่ให้เกิดช่องว่างใดๆระหว่างเรา ผมชอบทำแบบนี้นานๆ คล้ายเป็นการทดแทนเวลาที่เราไม่ได้อยู่ใกล้ชิดกัน. John หายใจช้าสม่ำเสมอ เหมือนกำลังหลับ ผมจูบเขาอีกครั้งที่ขมับทั้งซ้ายและขวา...... ผมไม่ยอมให้เขาหลับง่ายๆหรอกครับ John ...... .....................ไอ้บ้า.......กาม...... ร่างเล็กกะทัดรัดขนาดพอเหมาะที่ผมจะพลิกกดลงไปได้ง่ายๆ จมลงไปกับพื้นเตียงนุ่ม ผมล็อคขาขาวจั๊วะพาดไหล่ทั้งสองข้าง ไม่ยอมหรอกนะ John หัวเราะคิก พลางคว้าหมับเอาที่ท้ายทอยของผมพยุงตัวจนไหล่พ้นพื้นเตียง นายจะชนะใครชั้นไม่ว่า แต่แม็ตช์นี้ให้กรรมการนับถึงล้านนายก็ต้องยอมชั้นนะ John Randy นายรู้มั้ยว่า...บางครั้งชั้นก็ทำมากกว่ายอมนาย นายรักชั้น เพียงแค่ได้ฟังคำนี้จากปากเขา ก็พอจะทำให้ผมรู้สึกว่าตัวผมมีค่ามากขึ้นจากเดิมแค่ไหน คนอย่างผมไม่เคยนึกฝันมาก่อนเลยว่าจะรักใครได้จริงจังขนาดนี้ รู้ทั้งรู้ว่าถึงแม้บางทีนั้น ผมจะยังไม่ดีพอสำหรับ John ก็ตาม สักวันเราก็ต้องเดินมาถึงจุดลาจาก สักวันก็ต้องสิ้นสุดความสัมพันธ์ สักวันใครสักคนอาจจะเปลี่ยนแปลง คนนี้ไป...............คนใหม่เข้ามา.............. อืม...ใช่ ชั้นรักนาย ขอบคุณ ไม่เป็นไร ยินดีเสมอ ...แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาในคืนนี้ที่เรายังมีกัน คืนที่รักของผมยังอยู่ที่ John Cena ... นายมันน่างั่มชะมัดยาดเลย !
To be Continued...
|
||
(C) 2004 DESTINY BY TONG |