GENCECİK ÇEKİNGEN AŞK

deli kız vuruyor parmaklıklara
kalem kutusunun kapağıyla
pıt, pıt...
tan, tan...
gün almamış ondört yaşından

buruşmaya başlamış elleri
yüzünde sert rüzgarların izleri

nasıl da anımsıyor şimdi:
onu her gördüğünde
fırtınaya kapılırdı yüreği
bulutları dinlerdi özlemle,
kulak kesilirdi durmadan:
o mu?, ah, ne olur, belki...

yine ses geliyor uzaklardan
tın, tın...
tan, tan...

yankılanıyor içinde durmadan
yüreğinde geç kalmanın korkusu
yer etmiş ta çocukluğundan
işte: alnında kalmış çizgisi
söyleyiverseydi sanki
ötecekti İsrafil’in borusu!

şimdi hâlâ zaman, zaman
deli kız vuruyor acımadan
tan, tan...
tan, tan...
gün almamış daha ondört yaşından


Fatih SÖYLER
Nisan, 2000

Şiirler sayfasına dönmek için lütfen buraya tıklayın...