WK Junioren 2002
Dinsdag 1 oktober 2002 -
Het WK is begonnen!!!
Vandaag zijn de wereldkampioenschappen voor junioren begonnen. Het totaal aantal deelnemende landen komt op 63. Met in totaal 550 spelers. Dit is het grootste WK ooit! Vanochtend moesten we al om 07.00 uur aan het ontbijt verschijnen want de bus naar de sporthal vetrok al om 07.30. Het transport heen ging met 2 touringcars. De sporthal is leuk aangekleed met ballonnen en vlaggen van de deelnemende landen. Er zijn drie wedstrijdmatten en op iedere mat word een gewichtsklasse gedraaid. Vandaag zijn dat de dames zwaargewichten (+68kg)en de heren -45kg en -48kg. De organisatie was alles behalve professioneel. De hal is te klein.( de teams passen er net in ) Dat betekend dat er weinig plek is voor publiek. Die waren er dan ook niet veel. Naast de sporthal is een tent neergezet die bedoeld was als warmingupzaal. Het is er heel benauwd omdat de zon er pal op schijnt en alle spelers daar moeten opwarmen en trainen. Om er te kunnen komen moet je om de sporthal lopen wat dus ook al heel stom is. Genoeg over de organisatie. De puntentelling is oke en er worden bijna geen fouten gemaakt met het beoordelen van strafpunten. De scheidsrechters zijn erg tolerant wat ik overigens niet verwacht had. Vallen word pas na 2 of 3 keer bestraft en buiten de lijnen lopen haast ook niet. Als de scheidsrechter merkt dat je het opzettelijk doet dan geeft hij wel direct een waarschuwing. Het is de dag van Chantal Maas +68kg en op het moment dat ik dit verslag geschreven heb was het middagpauze en heeft ze al 1 partij geknokt tegen Groot Brittanie die ze met 06-08 heeft gewonnen. Na de pauze moet zij tegen het matige Taiwan
Chantal Maas
Vice Wereldkampioen!!!
Chantal Maas heeft inmiddels geknokt tegen Taiwan en deze heeft ze voortreffelijk gewonnen. Met een punten verschil van 2 ging zij door naar de halve finale tegen het thuisland, wat toch een groot voordeel is, Griekenland. De partij was zeer spannend voor ons als team want zou zij deze winnen dat gaat ze door naar de finale! Op zich is de halve finale voor een nieuwkomer al uitmuntend maar er zat meer in voor onze enige dame! Zij won ook deze partij met een ruime voorsprong. Dat betekend dus een finaliste voor Nederland op de wereldkampioenschappen voor junioren. Na de halve finale had zijn ee lange tijd rust zodat zij op adem kon komen. In de finale trof zij het sterke Korea die de punten, naar mijn mening, te makkelijk kreeg. Het was een spannende partij maar uiteindelijk won de Koreaanse toch met een stand van 02-01. Een zilveren plak met een gouden randje dus voor Chantal Maas. Proficiat Chantal en ga zo door we zullen in de toekomst nog veel van je horen.
Woensdag 2 oktober 2002 -
Geen Nederlanders aan de start.
Het is de tweede dag van het WK en de eerst plak is al binnen. vandaag hoeft geen speler van Nederland dus lekker uitrusten. Morgen zijn Rakesh en ik aan de beurt. Als het zo gaat als de eerste dag dan kan Henk Meijer met een goed gevoel naar huis terug keren. Het is nu bijna 12 uur en Rakesh en ik hebben net even gezwommen. Nu zit ik in een internetcafe het verslag wat ik op het balkon heb geschreven uit te werken op de computer. We zitten hier nu met z'n drieen ( Rakesh, Chantal en ik ) Dit was het voor vandaag. Wish me luck want dat heb ik wel nodig morgen!!! Ik heb me trouwens nog niet gewogen maar daar maak ik me helemaal niet druk om. ik woog gister namelijk 58 kilo.
Hele verslag van de WK Junioren
Wereldkampioenschappen Junioren 2002 Zaterdagochtend 28 september vertrok de WK selectie richting Heraklion (Kreta). De selectie bestond uit: Rakesh Debipersad �55kg heren, Frank Maail �59kg heren, Manni Zareei �73kg heren en als enige dame ging Chantal Maas +68kg mee. De begeleiding bestond uit de teammanager Fred Heuberger, een fysiotherapeut Jaap Keijzer en de scheidsrechter Mohammed Argoubi. Bondscoach junioren Rob Greevink kon helaas geen vrij krijgen van zijn werk en moest het coachen over laten aan bondscoach senioren Henk Meijer die een dag later naar Kreta kwam. We vlogen van Schiphol eerst naar Athene en daar moesten we overstappen op een ander vliegtuig naar Heraklion. Omdat alle koffers van de spelers te zwaar waren moesten een paar mensen opnieuw inchecken in Athene wat veel stress veroorzaakte. Het vliegtuig vanuit Nederland had al enige vertraging dat zorgde ervoor dat we maar een half uurtje de tijd hadden om over te stappen in Athene! Het was al rommelig omdat nergens stond aangegeven waar we opnieuw in moesten checken. Maar goed we waren allemaal nog net op tijd in het vliegtuig naar Kreta. Samen met het team van Spanje en Andorra ( 1 speler ) vlogen we naar de hoofdstad van Kreta. Je zou verwachten dat de zon scheen en dat het lekker weer was. Niet dus het regende maar de temperatuur was aangenaam. Nadat we onze bagage hadden gepakt gingen we in de bus richting het centrum van Heraklion waar we ons moesten melden en waar foto�s gemaakt werden. Zo ben je al een hele dag kwijt aan het reizen en gelukkig konden we meteen de kamers in en gaan slapen want iedereen was erg moe van al dat gedoe. De eerste 2 dagen was het bewolkt en de temperatuur was 20 tot 25 graden. De dagen daarna was het zonnig en erg warm. Wat betekende dat we ook op de vrije dagen gebruik konden maken van het zwembad en het strand op 100 meter afstand. Dat hebben we ook uitgebreid gedaan. Zondag kwam Henk met veel vertraging aan op Kreta. En nou had hij een fles bessenjenever in zijn koffer zitten die kapotgegaan was, dus had hij al zijn kleren onder de drank zitten. dat is allemaal wel goed gekomen maar toch het is niet zo prettig. Maandag heeft Henk training gegeven in de sporthal waar ook de wedstrijden gehouden werden. De matten lagen er al dus die konden we even testen. Ze waren erg glad en dat komt doordat het allemaal nieuwe matten zijn. Maar ik moest pas op donderdag dus ik had er geen last van gelukkig. Dinsdag 1 oktober begon het toernooi en had Nederland ook meteen de eerste kandidaat voor de wereldtitel namelijk Chantal Maas. Na een goed begin staat ze in de halve finale tegen het thuisland Griekenland. Deze wint ze en gaat dus door naar de finale waar Korea op haar te wachten staat. De finale was een spannende partij maar de Koreaanse wint verdiend met 2-1 van Chantal. Maar zilver op een wereldtoernooi op je 15e is meer dan uitstekend dus daar kunnen we trots op zijn. Woensdag was mijn dag en ook de dag voor Rakesh om te wegen. Al had ik helemaal geen problemen met mijn gewicht ik was toch zenuwachtig voor de weging want ja je weet het maar nooit. Maar toen ik er opstond zag ik dit : 57,6 wat betekende dat ik deze week nog eens 1,5 kilo ben kwijtgeraakt. Ondanks het vele ijs en snoep dat ik gegeten heb. Ook Rakesh was goed bij de weging dus het verliep allemaal prima. Donderdag 3 oktober mijn dag. Zoals jullie allemaal weten moest ik de eerste partij tegen het sterke Iran die verslagen werd met 8-4. Daarna moest ik tegen het lastige USA die in de laatste 5 seconden met 12-11 uit het toernooi werd gegooid. Toen was het de beurt voor Canada. Het ging allemaal vrij gelijk op toen opeens de stroom uitviel. Daar stonden we dan op het veld. Tien minuten heeft het geduurd voordat we weer verder konden gaan. Eenmaal weer in de wedstrijd bleef het gelijk op gaan en de einduitslag was dan ook 5-5 maar omdat ik het voordeel had was deze partij voor mij en ging ik door naar de halve finale. Dat betekend bij de top 4 van de wereld. Wie had dat van te voren nou gedacht!? Ik niet in ieder geval. De halve finale was tegen het altijd sterke Rusland. Deze jongen was vrij snel in zijn dubbels. Ik had dan ook de opdracht om hem te storen in zijn aanval. Het was een jongen die alleen maar met rechts kon scoren. Omdat ik dat al het hele toernooi had meegemaakt kon ik dus gewoon in mijn oude patroon verder vechten. De einduitslag was 5-4 voor mij. De finale is nog steeds pijnlijk om naar terug te kijken. Maar het is nu eenmaal gebeurt en het is toch een finale op een WK en daar staan niet veel mensen. Korea was mijn tegenstander. Hij had een echte Koreaanse vechtstijl : voorste been dollyeo. Het moeilijke was dat hij links was. Het hele toernooi heb ik nog met rechtspoten te maken gehad en nu moest ik de knop omschakelen. Dat ging ook goed de eerste rondes waren voor mij 5-2 was de stand. Toen ging ik defensief sparren en dat werd me teveel waardoor de uitslag 6-8 werd. Het is balen maar dit overkomt me niet weer. Ik ben weer een ervaring rijker en van verliezen moet je leren. Rakesh begon het toernooi allemaal moeizaam. Hij vocht niet zo als hij kan en hoort te vechten op een WK. Uiteindelijk komt hij in de kwartfinale tegenover Canada te staan. Deze jongen was in Killarney (Ierland) wereldkampioen geworden. Rakesh moest hem dan ook door laten gaan naar de halve finale waar hij verloor. Een kwartfinale voor Rakesh. En tot nu 2 Vice Wereldkampioenen. Vrijdag was een vrije dag waar we ook lekker van genoten hebben. Zaterdag moest Manni op de mat verschijnen. Hij draaide een uitstekend toernooi en bereikte ook de finale. Waar ook hij tegen Korea moest aantreden. Jammer genoeg verloor hij deze partij met 8-2 en werd hij Vice Wereldkampioen. Drie vice-wereldkampioenen en een kwartfinale van de 4 man is meer dan goed!Voor Rakesh, Manni en ik was dit het laatste toernooi bij de junioren en moeten volgend seizoen naar de senioren om de boel daar gevaarlijk te maken. Chantal heeft nog een EK en een WK voor zich. Kansen genoeg dus. Maandag 7 oktober kwamen we weer aan in Nederland waar een hele groep enthousiaste ouders en familieleden op ons stonden te wachten. Zo ben je maanden bezig met je voorbereiding voor het WK Junioren en zo is het al weer voorbij. Ik heb een leuke week gehad en ik hoop dat er nog veel van zulke weken en prestaties mogen komen. Frank Maail
