Kemalist'in kaleminden:

Bazen kutsal saydığım ilkelerim anlamsız boş bir çabaymış gibi geliyor gözlerime. Ama tek başıma olmadığımı anlayınca dünyalar o an benim oluyor. Çünkü anlıyorum ki cehalete karşı tek başıma savaşmıyorum; benim gibi nice neferler var ışığa yol alan. Sayenizde bu mutluluk anını bir kez daha yaşadım. Tekrar tekrar sağolun. Osmanlı döneminden beri mağduru olduğumuz pis bir konu var; "Din Madrabazlığı". Ne kadar aşağılık insanlar olduklarını yüzlerce yıldır görüyoruz ama hâlen değişen bir şey yok. Şuana kadar o kadar büyük sorun olmamıştı. Ancak Türkiye büyük devlet statüsüne yaklaştıkça; bu dini bütün müslüman taklitcisi köpeklerin iştahı kapardı, vatana yurda saldırır oldular. Birkaç oy, biraz daha itibar veya kaliteli bir yaşam düzeyi için yapılmadık iş yok. Bir sürü de örneği var. Tiranların tiranı Adnan Menderes, özgürlük emellerini sattı, Komünist uydusu olmayacağız diyerek bizi küçük Amerika yapı verdi. Necmettin Erbakan, ülkenin onurunu iki paralık Araplar önünde yok pahasına küçük düşürdü, sözde islam birliği kurmak için. Bu olaylar yaşandı bitti. Amma velâkin Fethullah Gülen'in kalbimizdeki yeri ayrı. O şeytana pabucunu ters giydirip, bizi iyi müslüman yapmanın binbir yolunu biliyor. Öylesine korkuyordum ki bu nur yüzlü iblisten bir ara, ifade etmem çok zor. Mümin Fethullah o kadar temkinliydiki hiç iz bırakmazdı yaptığı pisliklerden. Ordu bile baş edemedi. Çünkü herkes onu nur yüzlü biliyor ve bilmeye devam edecek. Tabii birisi veya birileri birşey yapmazsa. Halkımız yüzyıllardır dinden korkar. İnsanlar uzaya, marsa giderken biz hâlâ ortaçağ avrupasının ideallerini yaşıyoruz. Fethullah ise başımıza Papa kesilmiş bize olmayan aklı ile nasihat ediyor; "akıllı müslüman olun, şeriatı kurun" diye. Benim gibi insanlar olduğunu biliyorum ama nedense örgütlenemiyoruz. Fethullah kullarını bu konuda örnek almamız lâzım. Keşke diyorum şöyle güçlü bir Kemalist taburu oluştursakta, yazılarımız ve gerçeklerimizle, köhne Fethullah zihnini bir güzel çökertsek. Ne derseniz, olabilir mi? Şuana kadar Fethullah kulları ile çok çarpıştım. Mevkii teptiğimde oldu.  Aynı şeyi bir kez daha yaşasam, hiç düşünmeden bir kez daha yaparım. Çünkü bu her Kemalistin yapması gereken bir vazifedir. Bütün Kemalistleri birleştirip örgütlemek ve bir ekip oluşturmak bence çok çok önemli. Bir şekilde sesimiz bu yobazların ilahi seslerinden daha çok çıkmalı.

Saygılar; sevgiler... Kemalist