Hiçkirik ve sükût

Akif Cemil

F.Gülen’e..

Gurbet ne renktir, hicran hangi makam,
Hasretin tadi nasil?
Onu muhacirler bilir.
Sorma!
Sorma diyorum sana,
Sorma!
Daha önce çok sordular.
Kanimizi sordular...
Böyle bir soru sorulmaz,
Yoktur böyle bir soru.
Cevabi da yoktur çünkü.
Cevabi olmayanin sorusu da yoktur.
Ama bir kelimeyle de olsa cevap verilmesi gerekiyorsa,
Bu sorularin hepsinin bir tek cevabi var:
Hiçkirik...
Hiçkirik ve sükût...

Kalbimiz hayalinizin albümüdür;
Her âniniz anitlasmistir orada.
Ilk defa siz taht kurdunuz oraya;
Yürek kürsüsünde sürek avini ilk siz baslattiniz.
Muhabbet vaz’ettiniz ask dolu va’zlarinizla.
Gözlerimiz sadirvanlasti
Yaslar güldü, bahtimizi fethederek.
Nirengi noktasi oldu minber,
Âlemi mihrâba döndürdü.
Duvarlar bile dilhûn idi.
Lâkin heyhât!
Velâkin heyhât!
Bizler vefasiz çiktik,
Oyunbozanlik yaptik.
Kimimiz yollarda kaldik,
Kimimiz rüyalarinizi kuruttuk
Riyalarimizla
‘Gedâya gedâlik, nitekim Sultân’a da sultânlik yarasir’
Dilinizden düsürmeyen sizdiniz

Sultan–i Kâinat’a giden yolda
Gönlünüzden de düsürmeyeceginizi ümit ediyoruz.
Bizler,
Yeni ümite bel baglamislar olarak...
Gönlümüzün elinden tutan elinizdi yazilariniz...

Akif Cemil