Kursun Islemez Umutlara

Sen Arkadas!..
Dag gibi olmali yüregin..
Seninle yesermeli çöller..
Bitmemeli kavgan ve bir de sevdan..

Devrimci tavrinla,
tavizsiz kavganla anlatmalisin kim oldugunu..
Seni duymayi, görmeyi,
tanimayi ögretmelisin herkese..

Askinla koparip zincirleri,
kursun bakislarinla vurmalisin geceyi..

Bedir’in isiltisini andirmali gözlerin..
Aydinlik olmali gözün, gönlün, yüregin..
Ve Ammarca olmali direnisin..

Sen Arkadas!.
Iyi bilmelisin durdugun yeri, durusunu..
Neyin yaninda, neyin karsisinda oldugunu..
Ve artik aski, kavgayi yasamak için daglara gitmemelisin..

Sen aski ve kavgayi tam orta yerde bilmelisin..

Sen ki; insanlar bir zulme ugradigi zaman karsi durmalisin..
Haksizlik önünde egilmeyip,
hakkinla beraber serefini ve haysiyetini de kaybetmemelisin..

Sen Arkadas!.Bakislarinda kartal yatan!.
Öfken sevdandandir biliyorum..
Öfken kavga kaçkinlarina,
dava kaçkinlarinadir..

Azdik diye üzülmüstün meydanlarda..
Ama unutma ki,
bazen atesi alevlendirmek için
küçük bir odun parçasi yeterlidir..
Ya da koca bir gemiyi batirmak için
ufacik bir delik..

Ve her zaman büyük sonuçlar için küçük baslangiçlara ihtiyaç vardir..
Üzülmemelisin bu yüzden..

Evet gidenler oldu..
Aramizdan kayip, siyrilip gidenler, bitenler...
Bizi degil kendini terk edenler..

Ama az azikla çogalarak gelenler de oldu..
Bir daneyi bin basaga çevirenler..
Gemiyi batiranlar, atesi alevlendirenler..

Unutmamalisin arkadas!.
Denenerek, düserek, kalkarak ama
Allah’in ipine simsiki sarilarak
büyütecegiz yarinlarimizi..

Ve dua ile gütmeliyiz, gütmelisin davamizi..

“Ya Rab! Rahmetinle dinlendir kavrulan yüreklerimizi”..

“Ya Rab! Bizi imtihanina karsi gücünü kaybedenlerden,
cesaretini yitirenlerden eyleme”..

Ve sen!.
Dua ve ümit yüklü bulutlar takmalisin
çocuklarin uçurtmalarina ve
öylece salivermelisin mavinin derinliklerine..

Umutlari devsirmelisin..
Ve yollarimizi aydinlatmalisin,
Gözlerindeki inanç feneriyle..

Ve sen Arkadas!.
Var misin?.. Var misin?..

Sicak çeperinden kavrayip günesi getirip koyalim sevdamizin basucuna..

Mesale tutalim ve
Yusuf’u koyalim yüreklerdeki zindanlara..

Ve yarinlar getirelim yüzünde ayet tasiyan, Sapaninin ucunda tas tutan,
Ebabil kanatli, Intifada kokulu çocuklara..

Ve sen Arkadas!.
Hazir misin safaga?..

Unutma!.
Kursun islemez umutlara..
Kursun kar etmez yarinlara..
Ve birde sevdaya..

Mustafa Islamoglu