|
GÜL VE BEN
Hangi ürkek
kavgada yaralandin yigidim
Seni bu suh kafese hangi zâlim el
koydu
Diyorsun:bir zamanlar gülsen de bir bey idim
Hayrandir
bilmez misin âlem dahî bir güle
Içinde kizil tüylü köstebekler ve
günâh
Daga çik,ovaya in,egil de bak bir göle
Çekiyor
gülsüz kalan her zavalli simdi âh
Çiçeklerin dilini unuttugun
yetmedi
Ipek nagmelerini gömdün karanligina
Yine de,nagmelerin
intizâri bitmedi
Ebedî güllerini mihmân kildi dagina
Bir
Latin çiçegine aldandi bakislarin
Akreplere sevdali neyin varsa
dumanli
Nerede o her yani gül kokan nakislarin
Nasil bir âfet ki
bu,feryâdin bile kanli
Sana küskün,o uçsuz bucaksiz soylu
vatan
Batirdin hiç batmayan günesi topraginda
Oysa bir gül askidir
yine kalbinde yatan
Yollara düs,bul O'nu yitirdigin
baginda
Savur kirpiklerini
Kurtulup ayagi yilanli her
kus
Gül biraksin Cem'in avuçlarina
Cemsîd'i Cemgül diye çagiran
efsaneler
Bir gül görüp canevinden vurulun
Karanligi aydinlansin
kullarin
Çünkü isik mehtâbidir güllerin
Gül,yagmurun bir
sonraki adidir
Gülün mecûnudur bütün çiçekler
Sonsuzluk gül,
sensizlik gül,gül pusat
Gül cemresi,gül yagmuru,gül hasat
Gülü
sevenlerin yoktur karasi
Kursundan beterdir gülün yarasi
.
Analarin gül rahminden derdigi
Dervislerin erguvanda
gördügü
Cübbesini gül ipiyle dokuyup
Sarigini gül seklinde
ördügü
Lâlede dertli sarhos
Nergiste baygin
gurûr
Karanfilde damar damar tâze kan
Dikende isyana mührünü
vurur
Çigdemle seyyahtir,zambakla silah
Sabir denizinde tahammül
kusu
Migferine gül isigi bulasan
Gülün kanadinda çikar
yokusu
Sehzâde gül, prenses gül, kral gül
Doguda gül,batida
gül,maral gül
Sevdalilar gül alip gül satarlar
Gül olanlar, gül
tahtinda yatarlar
Mesâfeler gül alirken gönülden
Neden böyle
uzaksin ki sen gülden
Bosalt sadagindan dikenlerini
Düsün
binlerce yil dagarciginda
Bu derdi kahirla çekenlerini
Düs yollara
,iki gözün aksa da
Kavus güle, gül seni biraksa
da
Hasbahçesinde ömrün yakin olmaz bana gül
Bîzarim
ümîdime kurulan her tuzaktan
Tutustu o lâcivert hayâle düsen
kâkül
Bakanlar bakti sana;ben uzaktan uzaktan
Yandi birden
korkuyla gözlerine uçan kus
Bulutlar aynalara seni sordu
iraktan
Deniz sanki isyânkâr bir rüyada bogulmus
Nehirler akti
sana ;ben uzaktan uzaktan
Pesimde her âsigin gölgesini
tasirim
Alirim esrârini her devin bir dudaktan
Dagda haramilerle,
kurtlarla aglasirim
Gökler sicakti sana;ben uzaktan
uzaktan
Nerede bu çileyi çekenlerin tarihi
Kalbimin enkazina kan
akiyor duvaktan
Çölde kalan ruhlarin bile döndü talihi
Türküler
yakti sana;ben uzaktan uzaktan
En kavî diken dahî murâd alir
baginda
Birakip derde beni,kurtulursun firâktan
Gece-gündüz
esridin bir kaktüs yapraginda
Gelmem yasakti sana;ben uzaktan
uzaktan
Simsiyah bir kiyâmet tohumu filizlenir
Mezarima isminle
atacagin topraktan
Acilar sanki neden bu sevdada
gizlenir
Içim tutsakdi sana;ben uzaktan uzaktan
Zembilcide
büyüyen,dal üstünde uyuyan
Gülmek sende gül olur,gül bende diken
diken
Elmas besik içinde kundagini öptügüm
Sevmek tende gül
olur,ten bende diken diken
Inci döker gözlerin asil
kirpiklerinden
Umut kanda gül olur,kan bende diken diken
Kezzap
akitsan bile filizlenir yüregim
Ölüm canda gül olur,can bende diken
diken
Mâverayi bulunca kapinda süvariler
Kiliç kinda gül
olur ,kin bende diken diken
Kafdagindan öteye gidenler bir gün
döner
Hasret handa gül olur,han bende diken diken
Hasadi
dirilistir tarlasinda sevginin
Bugday unda gül olur,un bende diken
diken
Acilarin birikir birikirde içimde
Her sey bende gül olur
,ben bende diken diken
Gül sesleri geliyor;her yer duâ ve
niyâz
Açti gök kapisini yerde çig taneleri
Adimlari
parilti,alinlari bembeyaz
Dagiliyor evrene gülün
mestâneleri
Sen ki,en büyük GÜL'sün ,en çok gülü
seversin
Söyle bahçivanina,bir gül de bana versin
Ulu
Tanri adiyla aldigim her nefes
Senin için gül açar,kus olup göge
uçar
Sen ey bahar elçisi,sen ey kutlu güldeste
Senin için cansizlar
bile canindan geçer
Gölgeler sehrinde gül,kimseye
kalmayacak
Öteler sehrinde gül, bir daha
solmayacak
Nurullah
Genç |
