Ey yüzünü ay isigi çizmis çocuk

Anli baslanmamis bir defter,bakislari bembeyaz bir gökyüzü olan

Bir gün elin kalem tutunca yazacaksin yazini toz duman içine.

Karanlik kadinlari ,

Sevgisizlikten üsüyen anneleri,

Kanserli bir serçenin yavas yavas tükenisini

Çocuklarin mahzunlugunu balkonlarda acidan dagitilan günesleri

Daha kirletilmemis sözcükler,düzgün olmayan kelimelerle...

Bilirim ölümler hep sana kalir.

Hep yorgun akan anne kucaklarini

Esirgenmis düsleri yazacaksin.

Burada günesin hep uykulara dogdugunu...

Bilirim ölümler sana kalir.

Hep yorgun akan anne kucaklarini

Esirgenmis düsleri yazacaksin .

Baska kardeslerini de unutma

Yuvasi yagmalanmis olanlari

Ellerinden katiksiz ekmegi alinmislari

Sonra kursun yemisleri

Bir gün elin kalem tutunca yazacaksin degil mi?

Yaz ki alinlarinda ihanet, secdeleri altina ,kibleleri kadina, dolara endeksli beyler utanir..

Belki çocuk belki utanir elbet

Ey yüzünü ay isigi çizmis çocuk

Gönül bagladim sana, sen ki kör sagir dilsiz olma hainlikler karsisinda ,

Onlari yazacaksin yazacaksin degilmi elin kalem tutunca....