Zilan

Bu kara yazgidir Zilan;

Topraksiz olmak, yetim kalmak yetmezmis kimin

Sensiz de olmak kara yazgidir kurban...

Bilisen

Kaç gece kaç gündüz adin sayiklamisam

Içimden atamamisam

Küçelerde yolun gözlemisem

El etmisem, ismar etmisem

Sen gülmüs geçmissen Zilan...

Ne zaman büyümüssen farketmemisem

Ne zaman ellerin büyümüs

Ne zaman gözlerin büyümüs

Ne zaman börünmüssen kara çarsafa

Bir gözlerin görmüsem ceylan kimin

Vurulmusam.

Sen gülmüs geçmissen Zilan...

Daracik köçelere sigmamis sevdam

Seni Halilrahman'a sormusam Anzilha'da

Urfa kalasinda Nemrut kösküne adin kazimisam

Sen gülmüs geçmissen Zilan...

Simdi gelin olisen telli duvakli

Yine gülü misen biye?

Kara Sar'dan gelen deli oglan deyi misen?

Sevdani içime gömdüm bilesen

Bu kentin hampara taslarina sir sakladim.

Üç kurusluk baslik parasina deger miydi Zilan...

Bilirem dahlin yoktur bu iste.

Töreler böyle demis

Yazgilar böyle çizmis.

Kim karsi gelmis ki sende gelesen.

Atalar boynumuz kildan incedir demis...

Her safak seninle sökerdi Zilan.

Sicak yaz geceleri seninle eserdi.

Ben siye siirler okurdum.

Sen biye Urfa türkülerini...

Yediveren gülleri kimin açilirdin baharla

Karakoyun deresinden çiçekler getirirdin.

Önceleri inanmamistim sevdigine.

Anladim zamanla.

Seni yitirmek kor kimin yakti yüregimi;

Acimi anla...

Kar ender yagardi Urfa'ya

Sevdamiz yagan kar kimin akti.

Hatirli misen bir de tutkumuz

Yagmurda 'çömçe gelin' oynamakti...

Simdi sen mi gelin olisen Zilan?

Sevgin bir yanda Töreler diger yanda

Duydum ki 'KUMA' olimissen

Akar suda saman çöpü gibi çaresiz

Ve de köle kimin Itaatkar, sessiz

Gidisen

Oldu mu ya?...

Kaçinci asrini yasamakta Harran'da toprak?

Bu kenti terkediyem Zilan.

Anzilha'da kutsal baliklar sahidim olsun ki

Bu kenti terkediyem...

Yasak mayin tarlalarini

Kaçakta kol verenleri

Can verenleri terkediyem...

Efsunlu akrepleri, çiyanlari

Urfa kalasinda kenetlenen

Efsane sahmarani

Kümbetlerde barinan sahipsiz insanlari, terkediyem.

Körpecik bedenine uzanan hoyrat elleri itmedigin için

Yillardir söylenen ninniyi yazgi belledigin için

Bu kenti terkediyem...

Bu sana son satirlarim Zilan...

Biliyem unutacaksan beni.

'Unutmam' deme biye

Davullar uranda unutmalisan.

Yoksa nasil yasayabilir

Insan...

Hani nar agaçlari çiçek açardi ya

Hani Urfa divani çalinirdi sira gecelerinde.

Iste ben

Her çiçek açanda nar agaçlari

Ve söylenende Urfa türküleri

Seni ve gülüsünü hatirlayacagam...

Bundan böyle cigaramda dumansin

Kaçak tütünden sarilmis...

Her içime çekiste agun yakacak beni.

Kendini düsünmedin

Beni düsünmedin

Sevdani düsünmedin

Çocuklarini düsün.

Seni tutsak

Beni esrik eden töreler

Çocuklarini da yakacak bir gün...

Bu kara yazgi degildir ZILAN...

Topraksiz olmak, yetim kalmak yetmezmis kimin

Sensiz olmak da kara yazgi degildir kurban...

Bu çaglar boyu insanlari kul eden

Bagnazliktir.

Ki yikilacak.

Bilesen ZILAN

Sen görmesen de

Ben görmesen de

Ceylan gözlü çocuklarin görecek ZILAN...

Not: Zilan 1968 yilinda yasanmis bir

Olaydan esinlenerek yazilmistir. Sive ile okunmasi gerekir.

Urfa'daki feodal düzenin hala devam ettigini söylemek siirin niçin

Eskimedigini yanitlamaktadir.

.

Celal Ülgen