YÜREK YANGINLARI

Ansizin bir duman yükselir gülüm,

Bu ruhsuz kentin ufuklarinda...

Ve.. Yanginlarda gönüller...

Kavrulan bedenindir, kis ikindilerinde..

Ve.. Bin yalana adanmis taptaze yürekler...

Agitlarim SANA’dir.. ZAMÂNA’dir,

Ve.. SENDEKI BANA’dir, gülüm!..

Bir bir boyun büker fidanlarim,

Dallar tomurcuklanmaz, çiçeklenmez baharlar..

Ve.. Meyve vermez artik agaçlar..

Bu hasat mevsimidir gülüm!..

Ve.. Biçilen yüreklerdir, Aysiz gecelerde,

Hiç ekilmemis topraklardan...

Ah!.. Yine yanginlarda yüregim!..

Ah!.. Bu Aysiz geceler!..

Bu bereketsiz toprak, bu ruhsuz sehir!..

“Gülleri hep kokusuz, kokulari gülsüz” sehir!..

Ah! O, insanlari nursuz sehir!..

Biliyorum yanginlarda yüregin...

Agitlarim ZAMÂN’adir gülüm, feryatlarim SANA..

Ve isyânim: SENDEKI BANA’dir..

Bilirsin: Bas egmissem, bu yalnizca RAHMAN’adir..

Ve.. Sikâyetlerim, asla O’ndan degil, ONA’dir..

Yemin olsun ki,

ZAMÂN’a, SANA ve SENDEKI BANA,

Ve.. ilk basta YARADAN’a.. Yemin olsun ki,

Va’dedilen, elbet olacak gülüm!..

Iste o gün:

Ebâbil Kuslari’nin kanatlarinda YÜREKLERINIZ,

Sehri teslim alacak, Ebrehe’nin Ordusu’ndan..

Sehri ve zamâni..

Ve.. Özbenliklerini, nefsin sultasindan..

Ve bitecek yanginlar gülüm!..

Bitecek ve atesler gül bahçesine dönecek...

Iste O GÜN,

Ben olamasam da SENDE,

Bil ki..

Sükürlerim RAHMANA’dir..

Ve bu seslenisim,

SANA ve SENDEKI BANA ve ZAMÂNADIR..

monaroza

12 Mart 2001