GECE, ADAM ve SEVDASI... (-I-)

Bir soluk mektup,

karanlikta yazilmis.

kalem,

bir yazar bir yazmaz.

besbelli bitmeye yakin.

yildizsiz gecede daha bir karanlik,

daha bir yalniz aksamlar.

dalgalarin vurdugu kiyilar uzakta,

martilarin unutulmus cigliklar,

kabaran denizlerin olmadigi bu sehirde,

bir adam;

en az gece kadar yalniz!..

saclar uzun, hafif dalgali.

gözler yalnizligi kadar ya$LI.

dudaklar ise gözyasi kadar islak.

besbelli agliyor,

ama kimse görmüyor...

bu sehirde bir adim kadar yakin insanlar.

ve en az deniz kadar uzak!..

bir o kadar!

iste bir o kadar karanlik,

ve ke$meke$ sokaklar.

kivriliyor...

ve bir daha kivrilacak!

duvarlara haykiriyor adam;

söyleyin bana!

söyleyin nerede bitecek kivrimlariniz!

yoruldu ayaklarim,

dizlerim titremekte.

cikmayacak mi sokaklarinizdan,

gözya$larimi silecek bir el!

ya sevdigim?

hangi kivrimin hangi kösebasinda.

hangi apartmaninda oturmakta,

ismini bile bilmedigim sokaginizin?..

söyleyin yollar!

gözlerimden akan ya$lar isyan damlar.

evlerin tepesinde damlar,

kaldirimlar,

yollar!..

adam yürüyor...

gece karanligindan da koyu.

cebinde bir mektup;

yarisi yazilmi$!

besbelli aradigi bir sey var adamin.

umut gibi, sevda gibi.

tuttun mu,

sarilasi bir $ey!

can gibi,

yol gibi kivrim kivrim.

sokak gibi kösebasi,

Gece gibi karanlik,

ve karanlikta bir yildiz gibi parlak!..

adam...

adam ki mektubu cebinde!

okundu,

belki de okunmayacak!

ve gözlerindeki ya$ kurursa,

yarim kalan bu mektubu,

belki de bitecek!...

adam yollarda,

adam yari uyanik.

adam uzak denizlerin gezgini.

adam saclar daginik,

adam gözler islak,

adam bacaklar titrek,

adam yorgun.

ve adam;

$air,

$airane sevdali.

kivrim kivrim sokakli.

bitmeyen sevdasi,

ve yarim kalan mektubu...

resimler...

maziden kalan yarim hatiralar.

tamamlanmadi,

belki de tamamlanmayacak!

baktikca agliyor adam.

agladikca anliyor.

kalbinin üzerinde tasiyor.

her kivrilan sokagin kösebasinda,

ama karanlikta,

cikartip bir daha bakiyor...

adam agliyor,

adam anliyor...

ama kimse görmüyor adami,

ne de onun hic dinmeyen,

gözyaslarini...

adam yürüyor...

yürüdükce alisiyor kivrimlara.

kivrilmasa da tutup ucundan,

kendi eliyle kiviriyor.

cünkü kivrilmali sokak.

kösebaslari olmali,

ve adi bilinmemeli!..

adamin acisi yüzünde.

baktikca okunuyor.

ama kimse okuyamiyor.

acisina inat!

inadina umutluyum diyor.

anlamayanlara inat,

nefes aliyor,

'henüz ölmedim' diyor.

ve henüz bitmemis,

cebinde kalan,

yarim mektubu gösteriyor...

MoLiERE (YoRGuN-SaiR)