VEDA

vedalarin en hüzünlü anidir bu.

senelerin yorgunluguna yorgunluk kattigim,

her kösesine her santimine sinmis,

son dönem hatiralari ile,

yirmibes metrekarenin aci dolu vedasidir bu...

iste burada oturdugum yerde,

anneme mektup yazildi.

hem de karanlik bir gecede.

surada eskiden bir masa vardi.

ama ondan önce bir adam vardi.

tüm hayallere inat gerçeklerden çikan.

iste o adam zil takip oynadi.

halay çekti vurdumduymaz.

onu da yazdi kalem sabaha yakin.

ve çizdigi vurdumduymazligin,

halayli resmini...

Bu gece agliyor yirmi bes metrekarem.

duvarlarinda ayri bir hüzün,

gecesinin sükununda,

ayri bir haykiris kol gezmekte.

sabaha yakin,

bosayacagim geceyi.

bir daha gece olur mu bilemem.

gidisimle küstürecegim belki duvarlari.

haliyi, sehpayi.

hatta üstüne siirler yazdigim kedimi bile.

ihtimalsiz özleyecek.

ama bilmiyor ki giden 'yorgun' ise,

geri de dönmeyecek...

yine burada içtim en koyu çayimi.

sigaranin dumanini izledim titrek mum alevinde.

onu da yazdim...

çarsambalari, persembeleri, pazarlari

haftanin yedi gününe bir yedi gün daha kattigim haftalarimda,

nice isimsiz kahramanlar dolustu,

dolustu bu odanin içine.

iste bu gece, gece agliyor.

isimsiz kahramanlar yasta.

hepsinin boynu bükük,

hepsinin yüzleri aydinlik.

ama artik hepsi birer öksüz kahraman.

sokak sokak,

metre metre yirmibes metre kare.

yuttun gözyaslarimi,

yumruklarimi yedi beyaz duvarlarin.

ama yine de çikmadi sesin.

korkma sen, sakin üzülmeyesin.

iste dostluk bu yürekte.

vedalarin kol gezdigi bu saatte,

iste o yürek,

bir ömür boyu sende...

agladik güldük, güldük degil mi?

sairin kalemi aglatamadi.

güldüremedi belki insanlari.

anlatamadi söyle dert dert hasreti.

ama anlayan biri vardi gecelerde.

o bendim.

ve karsimda gözyaslarini tutamayan sen.

sen de duvarsin ya!

senin de kalbin taslasmis ya!

hey gidi yalan dünya heyy!

tas bile aglar kör gecelerde,

bütün insanlara inat!.

sokak sokak,

hali kilim yirmibes metrekarem.

bu gece içiyoruz son çayimizi.

bir gün daha sabretsem.

üfleyecektik belki pastadaki mumlarimizi.

duvar boyu kütüphane,

sanat abidesi.

digeri yaslanmis duvara yorgun.

kitaplar!..

ah bu kitaplar da öksüz.

belki bitecekti birkaç aya kalmaz.

ama varsa kaderde bu müzmin,

bu buruk ayrilik.

kalem de bükecek boynunu.

kitaplar da alisacak öksüzlügüne.

sokak sokak,

kisin sogugu, gülmeye hasret odam.

yine geceydi, kördü.

ama sicacikti.

iste o an kapida belirdi beklenen sevgili.

hayaldi,

rüyaydi belki de.

ama bu odanin içindeydi.

çantalar hazir gözler sulu.

sanki hayatin sonu gibi.

tadina variyorum çay ve sigaranin.

ömür çok mu, bitmeye yakin mi?

ya da yariladik mi?

yoksa biz... biz yanildik mi?

söyle ey tas duvar!

bitmeyecekti sevdalar!

hani sönmeyecekti umutlar?

sustun!.. kirislerin gicirdamakta...

çelme taktin yine bize,

helal olsun sana yalanci dünya.

ve avanesi hayat!..

... helal olsun size.

hadi bakalim zil takip oynama vaktidir!

sokak sokak,

duman sigara yirmibes metrekarem.

düsüncelerim uçusacak havada bensiz.

ve bu sandalye rahatindan sikayetçi olacak,

gece ve gündüz.

özleyecek beni,

özleyecek üzerinde uyukladigim anlari.

ama nafile, bilet kesilmis!

yolculuk var adressiz kavsaga.

ve müzmin elvedasi yorgun kalemin,

beyaz duvarlara...

özleyin beni,

hatta çok özleyin.

beni düslemezseniz darilirim.

sen ey sokak sokak yirmibes metrekarem.

girmezsen eger rüyalarima,

bilmelisin ki özlemeyecek kalemim seni.

az kaldi bak!

gün isiyacak birazdan.

gecenin dudaklari sag yanagimda.

hadi sen de sol yanagimdan öp.

kucaklasin duvarlarin.

senin tastan kalbinin kirisleri,

benimse kalbim sizlasin.

hadi! ... ne duruyorsun, tas mi kesildin?

sizlatalim yürekleri,

'... iste bu son sabah! '

sokak sokak,

hasret buram dört duvar.

birazdan yüregimin kalemini vuracagim,

gecenin bögrüne.

aydinlik olacak hem de sapsari günes.

elimde çanta,

yüregimde hasretin buruk izleri,

senden adim adim uzaklasacagim.

bilemem,

bir yirmibes metrekare daha nasip eder mi,

senin kalbini tastan,

benimkini hasretten ve sevgiden yaratan Allah.

ama sen üzülme.

gözlerinden akacaksa kanli yaslar,

beyaz duvarlarinda,

sevgiye dair olsun...

seni arayacagim, unutmayacagim.

yine bilemem,

ama bir pencerem olur belki,

gökyüzüne açilan.

duvarlarinda dökülmüs boya izleri,

ve kuslarim olur,

pencereme konan.

... bilemem.

bildigim tek sey var ki,

o da sensin ey beyaz duvar.

sende kalan tertemiz,

bembeyaz hatiralarim var.

seni ben,

...unutmayacagim.

sokak sokak,

hasret veda yirmibes metrekarem,

... Elveda sana,

elveda...

17.03.2001 22:00-06:00

Yorgun Sair......