MAHZUN BITEN BIR SARKI

Kurak bir ilkbaharin koynunda filizlenip

Yüregimi süsleyen "gül"dü mehtâbim benim

Misk-ü amber kokulu bir semadan seslenip

Kapkaranlik geceme güldü mehtabim benim

Nice bin kez tutustum atesiyle sevdanin

Küle döndüm, zamansiz gurbetinde ferdanin

En tâlihli mahkumu ben miyim zindânin

Kollarini açarak geldi mehtabim benim

O ne müthis cazibe, yildizlari deliyor

Kinali saçlardan kahkahalar geliyor

Bir bakisi kavrulan ruhumu gölgeliyor

Aklimi basimdan aldi âh mehtabim benim

Hücre hücre kuruyup mecnun bir çöle döndüm

Perdelendi gözlerim; issizliga büründüm

Bunaldim, acze düstüm, kuytularda süründüm

Dâre çeken celladim oldu mehtabim benim

NURULLAH GENÇ