Yâ-sin

ey insan

ey yüz aki gönül aydinligi

kabul olmus sadaka kadar güzel

bir duygu sariyor seni anan yüregimi

bastigin toprakla yikandigim gözüme

simdi günes bile siyah görünüyor

ey yüz aki gönül aydinligi

ben kendime aglarken Uhud da aglar miymis?

Hira’yi mahzun gördüm soramadim sevgili

hasretin disinda baska derdi var miymis?

ey insan

içimde büyüttügüm tüm çiçekleri

sana adiyorum

itirlari,yaseminleri,menekseleri

lale bana kalsin

kapina çiçeklerin karalisini sunmaktan

utaniyorum..

dua çikmayan göge sevdalar çikar miymis?

bülbülünü kaybetmis bu evrensel bahçede

dikenler bile hos,gayri gül kokar miymis?

ey insan

göklerin ögrencisi,yerlerin ögretmeni ey

sen ögrettin tasa konusmayi

agaca selam vermeyi

aya yarilmayi,topraga dürülmeyi

göklere kurulmayi,durmayi zamana

yilana ve deveye sevmeyi

ölmeyi,öldürmeyi

yasamayi sen ögrettin insana

bengisu gözünden fiskiran pinar miymis?

baharlarin kaynagi ve yolunu gözleyen

bir ben sevda sehidi.bir de su çinar miymis?

ey insan

ey tebessümünden cennetler yaratilan

gül bahar geliyor,agla gök seviniyor

gözyasini karanfil diye gögüslerine takan melekler

kapinda duvan durup aglamani bekliyor

hüzün kuruluyor ekmekten önce sofrana

bunun için bir bir uçuyor sevdiklerin

bu yüzden öksüz,bu yüzden yetim kaliyor

efendisi yetimlerin.

niçin döndü bu rüzgar yol vermez daglar miymis?

yine Ferhat kesildin bu ne canhiras gönlüm

bagrini deldin diye daglar da aglar miymis?

ey insan

sen olmasaydin

insanlar ölmeyi ögrenmeden öleceklerdi

yasamanin özgül agirligini

kesfetmeden yasayacaklardi

hayat fahise erkeklerin elinde

bir yosma gibi hirpalanacak

hangi mevsime el atsak

elimizde yapis yapis birseyler kalacakti

acimi tartamayan askimi tartarmiymis?

gönlüme yol vermeyen su zifiri perdeyi

cennet elleriyle lûtfedip yirtar miymis?

ey insan

sen olmasaydin

Yusufçuk kusunun ne dedigini

yilanlarin niçin toprak yedigini bilmeyecektim

her sey yaratilirken niçin bir sey tek?

bilmeyecektim bir gövdede mücevhere dönüsen tasi

hem yol,hem yolcu,hem hedef olanin

içinde kopan amansiz savasi

olmasaydin sen

çekilen dizde dermana gözümdeki fer miymis?

kendimi bir kum diye ativersem çölüne

ona vurgun bulutlar üstümde gezer miymis

ey insan

senin sirrin gözyasinin terkibinde sakliymis

bu gerçegi bir denizin dudagindan ögrendim

gecenin bir vaktinde bir sevgili aglarken

bir disi varligini varligina adarken

bir erkegin ellerinde

ölüm havlu atarken

hakliymis

söyle gönlüm bu sevda mahsere kalir miymis?

alisilmis sözcükler yükleyip kanadina

ona dogru uçursam katina alir miymis?

ey insan

ey günes hamilesi

bir kere dogarmissin

bin kez dogururmussun

parmaklarin sevdanin kesilmeyen çesmesi

onun için agliyor yeni dogan bebekler

dogur,dogur ki dünya kaybetti gözlerini

dogur ey Israfil’in nefesi

ey günes hamilesi

sen olmazsan gemide bu tufan diner miymis?

gemilerin de yandi sil aklindan dönüsü

vakt ikindi yüregim gidenler döner miymis?

ey

ey ins

ey insan

hincini hincima kat

sancini sancima kat

pamuktan ellerini geçir yürek halkama

ister ayagin katina çek

istersen yerlere at.

MUSTAFA ISLAMOGLU