BIR GUZEL'IN ARDINDAN

Eylül bitiminde bir seher vakti

Yüregimin kafesinden kaçtin da gittin

Rüzgarlarin türküsüne kapilip ta Güzel

Güvercin kanatlarini açtin da gittin

Dillerimiz duadayken, ellerimiz semada

Bir apansiz ayriligi ocagima düsürdün

Yeni açan güller gibi gülümseyen cehrende

Cennetlerin kokusunu saçtin da gittin

Daha serceler yuvadaydi, papatyalar uykuda

Gözlerimin yasini bulutlara tasirdin.

Rabbim diyen nefesini kulagima üfleyip

Meleklerin mustusuyla kucaklastin da gittin.

Bir Eylül seherinde, sararan yaprak gibi

Incecik bedenini ötelere uçurdun

Umudunu insanlara serpistirip te Güzel

Rahmeti Rahmana kostun da gittin.

selçuk yilmaz