|
ISTASYONUMUZ
Bir istasyonumuz
vardi bizim
Trenine binmediyseniz
Köprüsünden geçerdiniz
Akasya
agaçlari sira sira
Köpürürdü baharda
Çocuklugunuz elinizden
tutsun
Götürsün bir cuma günü sizi oraya
Yarpizlar toplarsiniz
belki
Bir teyze ya da candan bir baci
Bir sikim kisir, bir kasik eksili
salata
Yogurtlu, nohutlu dögme asi
Tadi hâlâ damaginizda
Kaynasir,
civildasirdik
Aksami gelin getirirdik kirlangiçlarla
Yokluk acisi
bilinmezdi
Hayiflanilmazdi, hele hiç yerinilmezdi
Zenginim ben
denilmezdi
El el üstünde oyunumuzdan baska
Hepimiz birdik
Ve de
hepimiz birbirimizden fukara
Yillar sonra
Istasyon köprüsünün altindan
ve üstünden
Girmis geçmis azgin zaman
Titriyordu tir tir köprücük
Bir
ah etti, bir ah ki
Kocaman
Belli ki yolunuz düsmüyor oraya
Akasya
agaçlarinin saçlari agardi tozdan
Kirmizi kiremitli, sirin istasyon
evlerinin
Belleri büküldü kahirdan
Kirik dökük ve boynu
bükük
Vagonlarina eskiden düslerimizi yüklerdik
Simdi düsler de
Biz de bittik
Bir istasyonumuz vardi bizim
Kör bir nokta gibi
duruyor
Yüregimin ortasinda
Hâlâ...
Ahmet
YÜZEROGLU
| |
|
