GÜLMEK SANA YASAK DOSTUM!
Sana daha önce "Aglama ne olur gül artik. Gülmek senin
hakkindir."demistim.
Simdi ise "Sana gülmek yasak"diyorum. Sanma ki bu bir
çeliski; sanma ki bunlar birbirine mâni. Aksine bunlar
birbiriyle iç içe...

Gülmek,üzerine yüklenen ebedî dâvânin agirligindan

gafleti anlatiyorsa;o sana yasak!..

Eger ebedî dâvânin bayragini bir adim götürme nimetine

nâil olmanin sükür ve sürûrunu temsil ediyorsa,elbet

gülmek hakkindir.

Aglamak bedbinlige ve sevksizlige alem olmussa

aglama!.. Yaziktir gözyaslarina...

Eger îman bayragini ötelere götüremenin izdirabi,

gayrin dertlerini düsünme faziletinin ifâdesi ise

agla,hem de sel gibi gözyasi dök!...O yaslar bir gün

rahmet bulutu olup seni gölgeler,hatta yagmur olup

âb-i hayat sunar.

Sen öyle bir duygu girdâbindasin ki;kurtulamazsin.

Sen; gülmek -aglamak,sevmek-sevilmek,konusmak-susmakk

gibi zitlarin belki de

vefâsizliklarin,kadirsinassizliklarin sâhillerine

ugrayan helezonik bir güzergâhin yalniz yolcususun.

Senin yolunda yalniz dikenler ve çakillar degil,pusu

kurmus çakallar da var.

Senin yolunda maddî ve mânevî menfaatlerden de öte,bir

ulu gaye için çirpinmak var.

Neylersin sen buna gönüllü tâlip olmussun.

Sen kâinâti kucaklayan bir ulu ideale bas koyacak

fitratta dogmussun. Küçük hülyâlarla nasil avunursun?

Sen her seyin sâhibine gönül vermissin,bir seyde nasil

bogulursun?...

Sen kendini baskasiyla mukâyese edemezsin,çünkü sen

farklisin!..

Sana bazen aglamak yasaktir!

Kan kussan kizilcik serbeti içmis gibi duracaksin.

Sana bakip sevk alanlari üzmemek için gözyaslarini

içine gömüp,bagrina tas basacaksin...

Sana bazen gülmek yasaktir!

Herkes sen sakrak iken,sende derin bir tefekkür

hâli,bir agirbaslilik,bir vakar görülür.

Belki de tebessümünle iktifa edersin;çünkü sen zerre

kadar zamanda kaybolmaz,asirlar ötesini düsünürsün.

Gün olur,bir ulu hizmetin pesinde yalniz

kosturur,türlü fedâkârliklara katlanirsin.

Belki umdugunu bulamaz, belki destek beklediklerini

ilgisiz görürsün...

Nice zamanlar dogru bildigin yolda yalniz yürümege

mecbur kalirsin....

Sakin sakin, sana el uzatmayan zavallilar grubunun

sahte saâdetlerine imrenme!

Onlara kizma,adâvet etme. Sadece aci...

Çünkü sen farklisin dostum! Allah sana baskalarinin

dertleriyle dertlenme fazileti vermis.

Senin beynin enbiyalar ,evliyalar, sâlihler, siddiklar

ve mücahitlerin mefkûresiyle doldurulmus.

O nuranî zincire bir küçük halka olmak,o ulvî kervanin

pesinden kosmak,o mukaddes ayaklarina toz olmak

istedigimiz dava ehlinin bir küçük ferdi olmak arzusu

vermis;ne diye küçük düsünüp,hislerini dünya için hebâ

edeceksin?

Sen farklisin dostum çok farkli!

Ömründe seni bir kere dahi düsünmeyen,sana zerre kadar

menfaati dokunmayan kisinin imanini kurtarmak için

çirpiniyorsun.

Onun için çalisiyor,programlar yapiyor,diller

döküyorsun.

Neylersin ki elinde degil,baskasini düsünmeden

edemiyorsun.

"Bos versene" diyemiyorsun.

"Aldirma da geç git"diyenlere kulak asmiyorsun,

"Milleti sen mi kurtaracaksin?" diyenlere :

"Evet ben kurtaracagim! Var mi bir diyeceginiz!"

diye haykiriyorsun...

Sen gönüllü bir mahkûmsun dostum!

Sâniyeleri Allah yolunda hizmetle geçen bir çelik
duvarla örmüssün çevreni.

Sen kendi mahpushâneni kendin yapmissin,ne diye

disaridaki aylaklara imreneceksin?

Sen seni seninle mukayese et. Sen baskalarina bakip da

"o niye böyle?Su niye söyle?"deme.

Sen kendi kabiliyetlerini,kendi duygularini

aksa'l-gayâta çikar. Sen kendinle yaris!..

Bu hükümet-i cumhuriyenin tek memuru ben miyim?"deyip

el etek çekme! Bu senin davandir...

Unutma! Problemler küçük insanlarin sevkini

kirar,büyük insanlarin azmini artirir.

Sen büyük insansin. Çünkü büyük ve ebedî bir davaya

gönül vermis,bas koymussun.

Siradaglar gibi problemlerle çevrilsen takma kafana!

Bu dava büyükse sahibi de büyük.

Senin gibi ihlasli,cevval kahramanlari yalniz mi

birakir?....

ZÜBEYIR GÜNDÜZALP (R.H.)