ASK EFENDIM

Nazan Bekiroglu’na..

"Yangin yerden-çikar,

sevda gökten iner.

Vahiy gibi.

kalbin tabakalari arasindan geçerek

tam ortasina kadar düser.

Ve indigi kalbi o yüksege dogru çeker.

Ah... sicak bir nefes..

Gök kubbe döne döne

yükselen ahlarin hararetinden tutusarak

dönmekte, asiklarin yüzü suyu hürmetine ...



içimizdeki yangina bir ad ararken buldugumuz kutlu sesine selam olsun sîreti süretine sinmis güzel yazici.

Bizim yanmalarimiz, ah. hep nakkasligimizdan! Çizip de yasamadiklarinizdan.

Olsun, yasamayin; yeter ki yazin. Yazin ki kurtulun yanmaktan

Yine öpün kamis kaleminizi, yazin ve kurtulun "selametli ol" fermani çikmis atesinizden.

Madem ki peygamberlerden basladiniz kalbin üzerinde titreyen hüzünleri anlatmaya,

atesi güle çevirmenin masalini yazin bu sefer de. Bir seferde..

Nasilsa ates yazilarinda uzmanlasmissiniz bir kere.,

atin bütün kelimelerinizi atese.



Bu kere yine ates haline getirin de seccadelerimizi.

temizleyin secde yerimizi.

Bütün sevdiklerimiz gibi, tazeleyin bizi.



Ve artik,

Yanginda ilk kurtarilacak seyimiz: Ah kalbimiz! Tabiî eger var ise...



Mahmut Biyikli