YAYA NESIL


Sokak kapisi önüne çökmüs, toz tomur içinde agliyor, arada

arkaya dönüp annesine bagiriyordu:

“Hergün tarnasi, her gün tarnasi?!..

Biktim artik tarnasindan!”

Annesinden cevap gelmiyordu..

Tam karsisinda durdum. Ögle üstüydü. Ekim ayi baslariydi ve benden bir sinif alttaki bu sevimli ilkokul ögrencisi, çamura batik gözyaslariyla bana bakiyordu.

Tarhana çorbasindan bikmis bir çocugun saf itirazi ve isyani ile birlikte idim. Yokluk, arkadasimi kötü aglatiyordu. Belki annesi de kapi aralarinda ince ince hiçkirmaktaydi…

SIMDI BU ÇOCUK ORDUDA KURMAY ALBAYDIR..

****

Ilaçsiz, oyuncaksiz, anasiz büyüdü.

Köy çocugu, orta okula (ama uzak bir ilçedeki orta okula) yaya gidip geliyordu. Karda-kista, geç vakitte köye dönüsleri ürkütücüydü. Köpeklerin sakdirisina ugrar, ayakkabilari vicik vicik su alir, yirtik ve islak kitaplarini tutan elleri kirmizi, çatlak ve hep donmaya yakin soguklukta olurdu.

Pardösü bilmedi, paltoyu tanimadi, bir kutu çukulata alacak parasi hiç olmadi.

SIMDI BU ÇOCUK ÜNLÜ BIR YAZARDIR, YAYINCIDIR..

****

Liseye basladiginda ödev kagidi almaya parasi yoktu.Aksam üstleri siniftan en geç O çikiyordu. Merak edip sebebini sordum. Çöp sepetine atilmis, kirli ve burusuk kâgitlari topluyor, onlari geceleyin düzeltip siliyor, ödev kâgidi yapiyormus. Hem anlatti hem akranindan utandi.

SIMDI BU ÇOCUK BÜYÜK BIR SEHRIN ÜNLÜ BIR HASTANESINDE BASHEKIM..

****

Ilkokula yalinayak basladi. Bir gömlekle ilkokulu, bir diger gömlekle ortaokulu bitirdi. Gömleginin altina ve üstüne giyecek bir seyi hiç olmadi. Dondurucu kis ayazlarinda onu hep titriyorken gördüm. Teneffüse çikmaz, sinifin az ilikça havasinda isinmaya çalisirdi. Iki kardestiler. Anne ve babasi hayatta idi ama, babasi dünyanin en az para getiren islerinde çalisiyordu.

O ailenin lirayi tanidigini sanmam. Kuruslarla yasadilar.

SIMDI BU ÇOCUK ISTANBUL’UN EN GÜZEL SEMTINDE OTURUR, EMEKLI HÂKIMDIR..

****

Ilkokulu bitirdiginde babasi 10 lira verdi. Sonra dedi ki; “Bak, bu para sana verecegim ilk ve son paradir. Senin sermayen bu. Çalis, kazan ve oku..”

Çocuk o yaz çarsi girisinde sakiz ve çengelli igne satti.

Sonraki yaz tarak, ayna, dolmakalem satti.

Ortaokul bitiyorken transistörlü radyo ticareti yapiyordu.

Lise tamam oldugunda, çarsi içinde dükkan açmisti. Üniversiteyi bu dükkandan elde ettigi gelirle okudu.

BU ÇOCUK SIMDI DENIZLI’NIN EN BÜYÜK ÜÇ ZENGINININDEN BIRIDIR..

****

Biz yaya nesildik..

Ne kadar karanlik ufuk varsa toplaya toplaya geldik..

Buyurun gençler, aydinliklar simdi sizindir..



GÜRBÜZ AZAK