HELÂL ET GITSIN AKLINI


Kapat gözlerini Önce...

Ve haydi aç simdi kendi içine...

Degil mi ki;

"Aslolan gözlerin kapaliyken yasadiklarin" (Giorgio de Chricio).

Hala en güzel hikayeleri, dünyalar bir araya gelse anlamayacaklara mi anlatmaktasin?...

Ve sen hala, sagirlar ordusuna senfoniler mi çalmaktasin?..



Ne seni hazmedebilen ne de senin hazmedebildigin

bir âlemde için sizliyor, biliyorum..

Içine bak!.. Imkansiz bir sey olmadigini göreceksin..

Kapat gözlerini gitsin.. Ama aç kendi içine..

Henüz bilmiyorsun; Açtikça gözlerini kendi içinden baska bir yere; gerçegini kendi içinin disinda bir yerde aradikça, ona hiç ulasamayacaksin..

Üstelik aradikça kaybolacak, buldukça yok olacaksin..

Kurtulmaya çalistigin bir lunaparkin bas döndürücü kalabaliginda bir türlü kapiyi bulamayacaksin..

(inanmazsaniz baka bilirsiniz; Mustafa Kutlu`nun lunapark hikayesi).



Dahasi, o kadar çok kurtulmaya çalistigin panayirin

güldüren aynalarindan biri olacaksin sonunda...

Bir ayna ama, ne görücü ne gösterici...

Olmasi gerekenden bambaska bir sey; sasirtici...

Kandirici ve yol kaybettirici...

Sekil bozucu ve yaniltici...

Üstelik ayna da, olma iddiasinda..

Dahasi kendini öyle zannediyor...

Aynalar da, sirri bozulunca sasirtirmis anlayacaksin.



Kapat gözlerini kendi içinden baska olan her seye...

Saat yirmidörtlerin sifir birlere degdigi bir yerde Karamazoflar okumaktan vazgeçme...

"Aklin asagilik saydiginda; kalbin güzellik buldugunu"

Ögren Mitya’dan..

Nefesinin tikandigi yerde ilk sözü söyleyen olma...



Cümlelerde kaybolmaktan, sözlerde kaybolmaktan da vazgeç... Çünkü herkesin lügati farkli, bunu hala bilmiyor musun?..

Senin "yagmur”unla kimsenin "yagmur”u sözcük

biçiminde uymuyorsa birbirine, bu çaba niye?..

Kapat gözlerini önce...

Ve aç kendi içine...

Bunu basarabilince, o zaman hem senin yagmurunun

hem benim yagmurumun uydugu bir üçüncü yagmur

mutlaka var olacak.

Bütün sözlerin üstündeki sözü göreceksin..



Bütün sözlerin üstündeki sözü gördügün o zaman,

"Dünya hayal olur hayal gerçek"(Novalis),

O zaman içindeki hikaye daha derin sulara düser ve

Anahtarlar kilidin içinde döner..

Iste kapi orada..

Ama bunun için ödemen gereken bir bedel olacak..

Iste bu sonsuz panayirdan selametle çikabilmek için

ödeyecegin küçük bedel:

Aklin..



Haydi simdi, bir zamanlar o kadar güvendigin akli, bir zamanlar yegâne silahin olan akli, seni yollarda birakan akli yollarda birak... Aç kendi içine gözlerini...

Hudutsuz bir hissîlige siginarak, güvenerek sezgiye;

Her hikayenin giris, gelisme ve sonuçtan ibaret bir bütün oldugunu inkar et...



Degil mi ki "Hos Geldin Ya Sehr-i Ramazan" mahyalarinin "Elveda Ya sehr-i Ramazan" mahyalarina dönüstügü gece

kar yagacak...

Degilmi ki gecenin ordulari kimse görmeden senin

içinden geçecek..

Ve gecenin ordulari senin içinden geçerken senden baska kimseler görmeyecek..

Degil mi ki dogum ve ölüm tarihleri arasina sikismis bir hayat olacaksin...



Ve her dedigin dogru çikacak...

Degil mi ki simdiden bir "Hiç"sin..

Bizim çok sonralari sürünerek gelecegimiz yerde simdidensin...

Hay!..

Iste önünde dizlerim üstündeyim...

Hay!..

Degil mi ki sen bir delisin...

Helal et gitsin aklini...

Aklin geride bile kalmasin..



NAZAN BEKIROGLU//MOR MÜREKKEP