DIL

Yansimalar / Ertugrul Bayramoglu

O Allah ki, insani yaratti, en güzel sekilde suretlendirdi, iman nuru ile onu süsleyip güzellestirdi. Ona hüsn ü beyani vermekle diger yaratiklar üzerine takdim ve tafdil etti. Kalbine ilmin hazinelerini akitmakla, onu kemale erdirdi.

Sonra kendi rahmetinden onu örtecek perde verdi.

Sonra hatirina geçen ve kalbinde dogan seyleri ifade edecek ve kapali olan perdeyi açiklayacak dil verdi.

Hakki söylemeye onu muktedir kildi da, verilen ni’-metlere sükrü ifade etti.

Bundan sonra bilmis ol ki; dil, Allahu Teala’nin en büyük nimetlerinden ve O’nun ince sanatlarinin en mühimlerindendir.

Dil’in kendisi, küçük olmakla beraber gerek taat ve gerek isyani büyüktür. Cirmi küçük, fakat cürmü büyüktür.

Zira kulun küfür ve sehadeti ancak dilindeki ifadesinden anlasilir. Küfür, isyanin; iman, taatin son haddidir.

Ilmin samil oldugu her seyi dil ifade eder. Ya hak ile konusur veya batil ile. Ilmin de samil olmadigi hiçbir sey yoktur.

Bu sümûl, dilden baska hiçbir azada bulunmaz.

Dilini saliverip, dizginlerine sahip olmayani, seytan her sahada oynatir.

Onu büyük bir uçurumun kenarina iterek helake sürükler.

Insanlari yüzüstü cehenneme düsürecek olan, onlarin dillerinin belasidir.

Insana azalarindan en çok isyan edeni, dilidir.

Çünkü o, kolaylikla istedigi tarafa gider.

Onu sallamakta bir zorluk yoktur.

Insanlar, dilin afet ve gailelerine aldirmaz;onun hile ve aldatmalarindan çekinmez oldular!Halbuki insani aldatmakta seytanin en büyük aletlerinden biri dil’dir.

Ne yazik ki ey insan, muhtaç olmadigin lüzumsuz sözlerle mesgul olursun da bu suretle kiymetli zamanlarini öldürür ve dilinin ameli üzerine hesaba çekilirsin.

Bu suretle hayirli olani atip kötü olani almis olursun.

Zira sen, kiymetli zamanini Allah’in azameti ve yaratiklari üzerinde düsünmeye sarfetsen, bu düsünce sirasinda faydasi daha büyük olan ilahi nefhalar sana açilabilir.

Veya tehlil, zikir ve tesbih etsen, yine senin hakkinda daha hayirli olurdu. Öyle kelimeler olur ki, Allahu Teala, onun karsiliginda cennette bir kösk verir. Bir hazine almaya gücü yeterken, onun yerine faydasiz bir boncuk alan elbette aldanmis ve büyük hüsrandadir.

Iste zikrullahi terkedip faydasiz mübahlarla mesgul olan böyledir. Bu adam mübah ile mesgul olurken her ne kadar günahkar olmazsa da Allah’i zikir sayesinde yapacagi büyük kârdan mahrum oldugu için zarardadir.

Çünkü mü’minin sükûtu fikir, bakisi ibret, konusmasi zikir olur. Rasûl-ü Ekrem böyle buyurmustur.

Bilmis ol ki, kisinin en degerli sermayesi vakitleridir.

Bunlari bos yere harcar ve ahiret için bir sevap hazirlamazsa, ana sermayeyi iflas ettirmis olur. Bunun için Rasûl-ü Ekrem (s.a.v.);

“Bos ve faydasiz isleri terketmek, kisinin Islamiyeti’nin güzelligindendir.” buyurmustur.

(Ihyau Ulumi’d-dîn, c.3, s. 256)

Hosted by www.Geocities.ws

1