HICRET ADAMI

Dün oldugu gibi bugün de Hicret Yili’nin bir Hicret günü..
Yarin da bir Hicret günü olacak..
Çünkü Müslümanlar, Hicret Adamlaridir..
Içlerinde hep Hicretin sizisini duyarlar..
Ocakta ates mi var.. Yakinda sönecektir bilirler..
Yol tepeye mi çikiyor.. Biraz sonra inecektir yamaçtan, farkindadirlar..
Simdi kiliç gibi dogan günes, sonra bomba gibi batacaktir..
Yesil agaç kuruyacak, su çekilecek,
Kara kis, yazi kovalayacak ve kovacaktir..
Batili insan, turist olur, olabilir.. Ama Hicret adami olamaz..
Müslümansa; turistken de Hicret adamidir..
Bu dünyada Hicrettedir müslümanlar..
Bu çagda Hicrettedirler..
Bu Ülkede Hicrettedirler.. Takvimleri Hicretle baslar..
Çile bir Hicrettir..
Çilesini bitiren müslüman,
Hicretini tüketip, Medine’sine ulasmis olandir..
Her namaz, bu yerlerden bir Hicrettir..
Oruç, vücûdun esyadan Hicretidir..
Hac, zaten bir hicrettir..
Zekât, bile malin maldan Hicretidir..
Iste müslüman, en büyük yakinliga ermek için,
bu içiçe Hicret pinarlarindan yikanan kisidir..
Müslüman, Hicretle gusletmis kisidir..
Müslüman, Hicretle teyemmüm etmistir..
Hz. Ibrahim’in Arabistan yolculugu..
Hz. Yusuf’un Misir’a köle olarak gidisi..
Hz. Musa’nin Sina Dagi’na çikisi..
Bütün bunlarin hepsi, büyük Hicretin sembolik mustucularidir,
Fetihler ve zaferler ise; Hicret yemisleri, Hicretin yemisleri..
Tarikat; yol demektir.. Dervis de bir Hicret eridir..
Tasavvufsa; bir Hicret Dügünü...
Içimizde durmamacasina Mekke’den Medine’ye gidip geliyoruz..
Mekke ile Medine arasinda Hicret edip duruyoruz..
Ne magaralardan geçmiyoruz..
Ne aglar korumuyor bizi..
Ne yilanlar isirmiyor...
Dün Hicretin bir günü idi,
Bugün de yine bir Hicret Günü..
Her müslüman, bir Hicret dönemi geçirecektir hayatinda..
Fakat bir gün gelecek Hicret bitecektir..
Bitecektir ama, ölünceye kadar gönlünde,
Hicretin aci ve haz karisik verimini duyacak ve tadacaktir müslüman..
Hicret baslangiçta kanla karisik bir süt akimidir..
Sonra kan azalir azalir, en son ari duru bir süt kalir..
Süt ise, Islam’in siarlarindandir..
Bu çagin insani, dünyaya kendisini o kadar yerlesik saymaktadir ki, Hicretin
gök sofrasi ni’metlerinden haberli bile degildir..
Içinde bir Hicret mimarisi yoktur da ondan..
Ölüme karsi hazirliksizdir..
Ölümün sesi onun için bir göç alarmi degil,bir yamyam tamtamidir..
O ölüm önünde, yamyamlarla kusatilmis bir beyazin duygusunu tasir..
Çocuk kaçiran bir al karisidir, ölüm onlar için,
Evin önünde kisneyen,
Hicret zamanini sezip te kisneyen safkan bir Arap ati degildir..
Ama müslüman, ölümden önce ölüme Hicret etmis kisidir..
Ölüm ona, nice yaris birincilikleri kazandirmis,
Bir kosu ati degil midir?..
Akinci, bir bakima bir Hicret adamidir..
Asker, bir bakima bir Hicret adamidir..
Sehid, Hicretini donatip giden kisidir..
Gazi ise, Hicretten dönendir..
Biz bir kaç yüzyildir Hicret Köprüsünü yiktik..
Içimizdeki Mekke ve Medine birbirinden koptu..
Kisi ile toplum arasindaki, birbirine göç edis mimarisi çöktü..
Ahiretin bu dünyadaki izi olan Hicret Adami özelligini anlamaz olduk..
Bu dünyaya yerlesmek istedik..
O yüzden bir sürgüne mahkûm edildik..
Kendi kendimizden sürgün edildik..
Çagdan sürüldük..
Kendi ülkemizde, kendi evimizde sürgünüz simdi..
HICRETIN KUTLU OLSUN VE DEVAM ETSIN..
Sezâi Karakoç