De poorten van het paradijs (1974)
Na door de Alme zo�n 4500 jaar terug in de tijd geworpen te zijn geweest, naar omstreeks het jaar 1500 voor Christus, en het Isra�lische volk geholpen te hebben met de inname van de stad Jericho (zie �De echo van de bazuin�), keren Mark Stevens en de zijnen niet terug naar hun eigen tijd (3212 na Christus) maar komen zij terecht in de Verenigde Staten in het jaar 2000. De allesverwoestende oorlog tussen Oost en West is na tien dagen ten einde gekomen. De Verenigde Staten zijn veranderd in een desolaat landschap van ru�nes. Machines en technische apparaten werken niet meer, omdat al het metaal tot stof verpulverd is. De mensheid, voor zover nog aanwezig, is feitelijk teruggekeerd naar de prehistorie.
Kolonel Cochran Cocksley en zijn manschappen hebben de oorlog overleefd, omdat zij tijdens de grote klap ondergronds verbleven. Zij proberen nu een nieuwe samenleving van recht en orde op poten te zetten, met Cocksley als president. Zij worden daarbij gehinderd door het feit dat ook enkele zware criminelen, die gevangen zaten in de state prison van Jesup, de oorlog hebben overleefd en uit de gevangenis hebben weten te ontsnappen. Zij gedijen beter in een samenleving waar het recht van de sterkste heerst.
Ook de aanwezigheid van Mark Stevens en de zijnen, en dan met name Joris Kowalski, die vanwege zijn vreemde uniform wordt aangezien voor een luchtmachtofficier van de bondgenoot Australi�, zorgt voor enige verwarring bij de militairen.
Als Mark Stevens c.s. terugkeren naar hun eigen tijd worden zij niet geloofd, blijken de Alme en de bliffhelm uit de Zwerver verdwenen te zijn, blijkt een andere Mark Stevens terug te keren van een ruimtereis en blijkt de gehele zonneramp, waarom de reis begonnen was, niet te hebben bestaan. Hebben Mark Stevens c.s in een parallelwereld geleefd? Zij besluiten met de Zwerver te ontsnappen om naar een van de planeten die zij tijdens de reis bezocht hebben terug te keren om daar een nieuw leven op te bouwen.

De apocalyptische wereld van het jaar 2000 doet denken aan de latere boeken van Thijssen als �Pion� en �Eindspel�. Het lijkt er een beetje op dat Thijssen was uitgekeken op zijn held Mark Stevens en een ander verhaal heeft willen schrijven. Het aandeel van Mark Stevens in het verhaal is namelijk niet zo belangrijk en de ontknoping van het boek zal voor velen een teleurstelling zijn. Niet alleen Mark Stevens, maar ook de lezer, voelt zich toch wat bedrogen: de ramp van de naderende zon was een fictie, althans bevond zich in een parallelle wereld. De hele reis (acht boeken) was eigenlijk voor niets?
Uitg. De Fontein, De Bilt, ISBN 90-261-1182-7. ISBN 90-261-1182-7. Omslag: Karel Thole.
Hosted by www.Geocities.ws

1