Bazen sana sikica sarilip oper, basini omzuna yaslar her zamanki
gibi. Bunu yapmayi sever. Cunku hicbir seyi yikamadigi bu cinarin her zaman kendisine kol kanat gerecegini bilir. Elini uzatip dokunsan, sevinir.

CINAR GIBI

Biri daha, bir sevgi daha yitti. Neden boyle olur hep?
Birini seversin, yillarca soyleyemezsin, onunla biraz birlikte
olabilmek icin olmadik zamanlarda imkân yaratirsin....ve bir baskasi gelip yillarca emek verdigin bu iliskiyi bir anda basina yikar.

Uzulursun, yikilirsin ama sanki ortada hicbir sey yokmus gibi
davranmak zorunda kalirsin, basta soylenmemis gerceklerin acisini duyarak ta yureginin derinliklerinde bir yerde...

Beyninden gecen yuzlerce, binlerce goruntu seni icten ice kemirir.
Mutlusundur yine de. Cunku onunla birliktesindir o filmde. Cunku
yardimci erkek oyuncu degil jonsundur orda....ve sen o film seridini seversin yalnizca, o an'i degil.

O filmde: Basini omzuna yaslayip dertlerini anlatisini gorursun ve
yasli gozlerle sana mahzun bakisini. "Her sey duzelecek. Yeter ki sen uzulme." deyip sacini oksadiginda sana gulumseyisini, yanagina bir opucuk kondurdugunda obur yanagini uzatisini gorursun.

"Ne degisti?" diye sorarsin kendine. Ona gore hicbir sey
degismemistir. O dert babasi, o aglama duvari hep "oralarda bir yerde"dir. Hic yikilmaz onun icin. Dostsundur hep, dost! Baska bir sey degilsindir!

En zoru da sevgilisiyle takistiginda sana anlattiklarini dinlemektir.
O senin degildir o anda. Senin icin aglamaz ama "sana" aglar. Sana anlatir uzuntulerini. Anlamaz senin ne dusundugunu. Tum dertlerini anlayan, tum sikintilarina ortak olan seni, anlamaz bir turlu. Oysa kucuk bir boyun hareketiyle tum dertlerinin ilacini gorebilir. Tek bir boyun hareketi, sana dogru...

Yerdeki altini gormeyip (belki de gorup) ustune basar gibi basar gecer ruhunun uzerine. Sen hep ordasindir onun icin. Seni yerden almaz bir turlu. Ustelik baskasinin alabilecegini de hic dusunmez. Yerde de, cebinde de, elinde de olsan sen hep onunsundur. Bunu cok iyi bilir.

Bazen sana sikica sarilip oper, basini omzuna yaslar her zamanki
gibi. Bunu yapmayi sever. Cunku hicbir seyi yikamadigi bu cinarin her zaman kendisine kol kanat gerecegini bilir. Elini uzatip dokunsan, sevinir. Aslinda sen buna daha cok sevinirsin. Ayakta kalmani saglayan tek sey bu durumdur cunku.
Hicbir seyin seni ondan koparamayacagini dusunursun. Oyle midir acaba? Ya o kendine yeni bir cinar bulursa? Buldugu cinar seni ona unutturursa? Dayanamayacagin tek sey budur iste. O zaman yikilirsin. Hem de bir cinar
gibi sessizce, kendi kendine... En iyisi zamaninda soylemek. Gizli kalmis duygular senin gibi bir cinari yikmaya yeter de artar bile.
Icindeki taskin duygulari engelleme! Gun gelir senin sonunu getirir...
Benim gibi
Duvar gibi
Cinar gibi...

Geri::

Ana Sayfa::