Ve bu senfoni insanın içine işleyen, sıkıca saran, bırakmayan.  Büyük gözlerle başlayan gittikçe ufalan umutların örgüsü idi aşk. 

Büyük gözler

Büyük gözler; büyük düşler,büyük yürekler demekti benim için.  Bir sabah hiç beklemediğim bir sabah ve her sabah gibi, bir sabah.  O gözlerle, anı yaşamaktı benim için.  Gözler ne beklerdi?  Umut mu?

Umutları çamura bulanan insanlar için bazı kelimeler ne kadar büyük.

Bende mi onlardandım, yoksa onlarda bende mi?  Kitaplar, sayfaların kalınlıklarıyla değerlendirilirdi benim insanlarım tarafından.  Onlar bilmezlerdi.  Kelimelerim, cümlelerin büyüklüğü değil anlamının değerli olduğunu.  Hep karmaşık cümleler kuran insanlara saygı duydular.  Acılarını her akşam yemeğinde bir kuru ekmeğe bananlara değil.  Kuru ekmeğe bananlar, hep, aşkı bildiler.  Acı Gülüyorum.  Komik olan şey yok.  Sadece kitaplarda bu kadar anlatılan traji-komik hikayenin kimse tarafından bilinmemesi komik geliyor bana.  İnsanca kalan, insanca yaşayan.  Büyük gözlerin, büyük düşlerin, büyük yüreklerin ve küçük hayallerin hikayesi.  Bir parçası benim içimdeki onlardan, diğer parçası onların içindeki benden olan hikaye.  Ağır ve kalın kitaplarda bulamayacağınız, yabancı kelimelerle aklınızı karıştırmıycak.  Ancak bir bankın üzerinde görebileceğiniz basit ama yaşadıklarımdan bile büyük sevgi kelimelerinin hikayesi.

Ne komik insanoğlu ne kadar hayalden uzak.  Gülüyorum işte sebebini bilmeden.  Düşünmeye bile deymeyecek insanlar için.  Günlerce yoruldum, dinledim kendimi.  Onları anlamak için zannettim.  Sonra kendime sorduğum, anlamak için değildi bu, çabam kendimi anlamak içindi.

İnsan olduğumu anlamak içindi.  Peki ben insansam onlar kimdi?İşte bunun için gülüyorum ben insanım peki onlar kim.  Sizinde aklınızdan geçti biliyorum.  Onlar hayvandı ve her şeyi hayvanca yapan insan görünümlüler.  Hayatta gülünecek ne çok şey var değil mi?  Öncelikle gülmeyi şöyle bir aynaya bakarak denesek.  Belki de en büyük komedya eseriyizdir, kim bilebilir.  Aşk, herkes bilir bu kelimeyi.  Ne tatlı bir kelimedir öyle A-Ş-K!  Ne saftır henüz, yitirilmemiş olanlar için.

Büyük gözlerle bakar, büyük umutlar beslenir aşk uğruna.  O kalın kitaplar tarafından değerlendirilmeyecek, felsefi sözcüklere, anlamadığımız açıklamalara, hayvan insanlara, gülünç olmayacak kadar yer vermeyecek, bir büyük gözler senfonisi idi AŞK!

Ve bu senfoni insanın içine işleyen, sıkıca saran, bırakmayan.  Büyük gözlerle başlayan gittikçe ufalan umutların örgüsü idi aşk.  Aşk aradığın yerde gözlerinin içinde, idi, kalbinin içini görene kadar bakılmalıydı.  Aşk yanındaydı.  Gözlerde ...

Şebnem TELCİ

Geri::

Ana Sayfa::