Düşünmeyi unuttu ve böylece son noktaya erişti... 

ZAMANLA KAYBEDiLENLER

Birgün insan virgülü kaybetti.  O zaman, zor cümlelerden korkar oldu ve basit ifadeler kullanmaya başladi.  Cümleleri basitleşince düşünceleri de basitleşmeye başladi.  Sonra ünlem işaretini kaybetti.  Alçak bir sesle ve ses tonunu degiştirmeden konuşmaya başladi.  Artik ne bir şeye kiziyor, ne de seviniyordu.  Hiçbir şey onda en ufak bir heyecan uyandirmiyordu.  Bir süre sonra soru işaretini kaybetti ve soru sormaz oldu.  Hiçbir şey onu ilgilendirmiyordu: Ne evren, ne dünya, ne de kendi apartmani umrundaydi.  Birkaç yil sonra iki nokta üstüste işaretini kaybetti ve davraniş sebeplerini başkalarina açiklamaktan vazgeçti.  Ömrünün sonuna dogru elinde yalnğz tirnak işareti kalmişti.  Kendine özgü tek düşüncesi yoktu, yalniz başkalarinin düşüncelerini tekrarliyordu.  Düşünmeyi unuttu ve böylece son noktaya erişti... 

Geri::

Ana Sayfa::