Hadi artık her sabah yüreğine kocaman gülümsemelerle dolu bir nefes çek ve bütün gün verdiğin her nefesin içine bu gülümsemelerden katarak etrafındaki tüm canlı varlıkları varlığından haberdar et.

BUGUN YASAMAYA NE DERSIN?

Güneşin o ilk doğuş anına en son ne zaman tanık oldun. İnsanoğlu, taptaze ışıklarının tüm vücuduna yayılmasını ne zaman izledin kendinde, bir sonbahar sabahı o ılıklığı ne zaman hissettin yüreğinde...

Bizler aslında bize hergünün bir lütuf olduğunu anlamayacak kadar duyarsız bir şekilde geçip gidiyoruz bu hayattan. Hanginiz sabah gözünü açtığında bunu dünyaya tekrarlıyor: Bugün özel bir gün çünkü ben bugün de
yaşıyorum,gözlerim açık ilk nefesimi bilinçli bir şekilde çektim içime,bu bir
ayrıcalık, bugün özel bir gün, evet.. bugün bana birgün daha yaşama şansı verildi diye. İnsan yaşamında ne sorunlar var ama biz o kazağı alamadık diye bütün günü o güzelim ruhumuza ve bedenimize azap çektirmekle geçiriyoruz veya sevgiliniz sizin sevginizin yüceliğini anlamadı diye kahroluyoruz veya sular gitti diye, hava soğudu diye bütün gün kendimize ve sevdiklerimize surat asıyoruz. Bir de şöyle düşünelim; siz başlı başına bir yaşamsınız ve hayatta telafi edilemeyecek tek sey ölümdür. Sular elbette gelecektir, soğuk hava için biraz daha sıkı giyinebiliriz, sevgilin seni anlamıyorsa aslında senin
sevdana layık olmadığını pekala algılayabilirsin...

Peki, bu hayata ne zaman gülümseyeceksin, ne zaman kendin için birşeyler yapacaksın, en sevdiğin çiçeği neden hala başkalarından bekliyorsun, bugün
kendine niye o çiçeği almıyorsun, ne zaman miskinliğinden bir sabah da ödün
verip doğanın ısrarla uyanısına kendini de şahit etmiyorsun, unutma ki bu hayatı güzelleştirecek olan da çekilmez hale getirecek olan da sensin,sakın başkalarını suçlama...

Hadi artık her sabah yüreğine kocaman gülümsemelerle dolu bir nefes çek ve bütün gün verdiğin her nefesin içine bu gülümsemelerden katarak etrafındaki tüm canlı varlıkları varlığından haberdar et. Hayata öylesine gelme ve de öylesine gitme,unutma ki bir ağacın gövdesine sarıldığında onun kalp atışlarını duyabilecek kadar bu dünyada duyarlı yaşamak senin elinde, her ne olursa olsun tanı veya tanıma ama GUNAYDIN ini ve GULUMSEME ni hiç bir canlıdan eksik etme.Unutma sen bu dunyada başlı başına bir yaşamsın ve bu yüzden bile varlığın çok özel....

Geri::

Ana Sayfa::