::Belki
Sarilirdim::
|
Kucuk kiz, inci taneleri gibi suzulen gozyaslarini
annesinden saklamaya calisirken ... |
Kucuk kiz annesiyle yururken birden durdu.Yagmur
damlaciklariyla islanan gozlugunu cikartarak baktigi sey, babasiyla birlikte
bisikletle giden bir baska kiz cocuguydu.
Bisikletin arka tarafindaki minder uzerine oturan kiz,dusmemek icin
babasina sIkI sIkI sarilmis ve soguktan pembelesen yanaklarini onun sirtina
dayamisti.Adamin ara sira yana donerek soyledigi sozler,kucuk kizi
kikir,kikir gulduruyordu. Kaldirimdaki kiz bisikletin arkasindan
bakarken,annesi durumu farkedip: Evdekiler yetmiyormus
gibi gozun hala bisikletlerde,diye cikisti.Ama eger begendiysen, baban ondan
da alir.Kucuk kiz,yumusak bir sesle -Bisiklete degil kiza
bakmistim,dedi. Babasi o vaziyette
bile kendisiyle sohbet ediyor da...Annesi,kucuk kizi hic duymamis
gibiydi.Onun kurklerle cevrili sapkasini duzeltirken: -Arkadaslarin ,bu havada
bile okula yuruyerek geliyor, dedi.Halbuki baban,ise giderken de olsa,birkac
dakikasini ayirip seni mersedesiyle getiriyor.Kizin gozu yine
bisikletteydi.Kadin alayci bir ifadeyle: - Istersen baban da seni
bisikletle getirsin,diye devam etti.Ne guzel yakisir,oyle degil mi? Kucuk kiz, inci taneleri gibi suzulen
gozyaslarini annesinden saklamaya calisirken: - Cok isterdim,diye cevap verdi.Belki de oylelikle,
babama sarilirdim |
Geri:: |
Ó2001