Her gece ay paramparça oldu.  Her gece yildizlar birer birer düstü sokaklara.

Yildizlari saçina takip gelmeni bekledim.  Ayi avucunda bana getirmeni bekledim.  Ve bir günes gibi dogup aydinlatmani bekledim bu kapkara dünyami.

BEKLEYISIN ÖYKÜSÜ

Günler güz yapraklari gibi birer birer dökülürken ayaklarimin dibine,ben her gece karanliga dikip gözlerimi senin aydinligini bekledim.  Sen yoktun....

Binlerce adim attim bu kentin sokaklarinda.  Her köseyi, her parki, her agaci ezberledim.  Sevdaya bulanmis her kaldirim tasinda senin adini aradim.  Sen yoktun....

Evlerin duvarlari birer birer üzerime yikildi.  Her bir hücremin acisini ta yüregimde hissederken beni enkazin altindan çekip alacak elini aradim.  Sen yoktun....

Özlem sarkilarini ezberledim.  Kimini bagira bagira, kimini fisiltiyla söyledim.  Karanliga haykirdim hasretimi.  Sesimi duyacaksin diye bekledim.

Sen yoktun....

Senden gelecek bir tek haberi bekledim.  Saatler asirlar gibi geldi, geçmedi.

Çalan her telefonu yüregimin deli bir çaglayana dönen atislariyla açtim.

Senden baska duydugum her seste hep ayni hayal kirikligini yasadim.  Onlar beni duymak istiyordu, bense seni.  Sen yoktun....

Seni aramaktan yorgun düsmüs bedenimi karanligin kucagina uzattim her gece.

Bir an önce sabah olsun diye uykunun beni çekip almasini istedim.  Olmadi.

Kaç gece sabahi ettim gözlerimi kapamadan, kaç gece merdivendeki ayak seslerini dinledim gelen sensindir diye.  Sen yoktun....

Her yagmurla birlikte hüzün de yagdi bu kentin üzerine.  Bulutlar yalnizligin isaretiydi benim için.  Beni islatan yagmur olmadi.  Ben senin özleminle sirilsiklamdim her mevsim.  Hayat merhaba dedi bahara çiçek çiçek.  Uzun kistan sonra gelmez dedigim göçmen kuslarin dönüsünü gördüm.  Sen yoktun....

Her istasyon, her otogar adresim oldu.  Bir trenden inersin sandim.

Otobüslerdeki her yolcuya sensin diye baktim.  Ya da yolculuklara vurdum kendimi.  Kimsenin ugramadigi köylere, adi duyulmamis kasabalara gittim.

Senden bir iz aradim.  Sen yoktun....

Denizin sonsuz maviligine umut bagladim.  Kiyilarda tükettim hep bekleyislerimi.  Hep sensiz gemiler geçti limanlardan.  Ben gemilerin hasret türkülerine eslik ettim.  Sen yoktun....

Gözümden bir tek damla yas akmadi.  Onlar sana aitti, sana kalmaliydi.

Kimselere söyleyemedim acilarimi.  Bekleyisimin öyküsünü kimselere anlatamadim.  Nice firtinalar koptu yüregimde.  Dalgalar dövdü hayallerimi.

Siginacak bir liman, yaslanacak bir aradim.  Içimi dökecek bir insan aradim.

Sen yoktun....

Her gece ay paramparça oldu.  Her gece yildizlar birer birer düstü sokaklara.

Yildizlari saçina takip gelmeni bekledim.  Ayi avucunda bana getirmeni bekledim.  Ve bir günes gibi dogup aydinlatmani bekledim bu kapkara dünyami.

Ama.

Sen yoktun....

Geri::

Ana Sayfa::