Hep o saatlerde yaşamaktan ölürüz diye

korkardık.

Akşamın ıstıraplı eşiğini geçtikten sonra

mutfağa giderdi çay yapmaya

çay yarım kalırdı, gider içeri

ölesiye sevişirdik...

tekrar tekrar... acıya doyana dek

Kaçıp kaçıp sığındığınız o yaslı evdi hep

gözyaşı loşluğunda, yarım sıcaklıkta,

kırgın perdeler, unutkan masamız,

uzak sahillerde çekilmiş fotoğraflarımızdan

hep mahçup bir sevgi taşardı.

Alıngandı şarkılarımız, alkole dayanıksız

Saatler boyu, nefes nefese planlar yapardık,

heyecanla yürürdük düşlerimizde,

bu kadarı çoktu bize, yorulurduk

Birimizin bakışı yeterdi

hayallerimizin kanatlarını yakmaya...

Sonra önüne düşerdi saçları

gün biterdi

Hep o saatlerde yaşamaktan ölürüz diye

korkardık.

Akşamın ıstıraplı eşiğini geçtikten sonra

mutfağa giderdi çay yapmaya

çay yarım kalırdı, gider içeri

ölesiye sevişirdik...

O yaslı evden günlerden dışarı çıkmazdık

kaç gün, kaç ölüm, kaç öykü tükenip

biterdi ellerimizde.

Bir gün gelir o yaslı ev bize dar gelirdi

unutulmuş istasyonlara giderdik, ayrı ayrı

bizim gibi insanların yazdığı öyküleri

okurduk, yüreklerimiz

bir hüzün oyuncağıydı sanki,

olmaadık şeylere ağlardık.

Dokunaklı bir filmin sonu gibiydi

hayatımız

tekrar, tekrar; acıya doyana dek

Cezmi Ersöz

Şehirden Bir Çocuk Sevdin Yine

Geri::

Ana Sayfa::