Sensin günlerime başlayan seher

Konuşmaya takat bulursam eğer

Bilesin ki bunlar son değil sözde...

Son Degil Sozde

Gün aştı penceremden.Şehrin üstüne akşamın buruk hüznü indi

çoktan.Sen geleceğin saati beklemenin heyecanı yavaş yavaş yerini gelmeyişinin hüznüne bıraktı.İçimde garip garip anlamı bellisiz sıkıntılar var.Anlamı belirsiz diyorum ama ben elbette biliyorum anlamını...Bazı şeyler vardır ki kendi kendine bile konuşamazsın...Anlatamazsın en yakın dostun olan gecenin sessizliğine bile.İçinde taşır da kendi kendinle bir amansız savaşa girersin.Bilirsin ki bütün imkansız olanlar güzeldir...Bilirsin ki bütün güzellikler imkansız olanlarda gizlidir....Yalçın kayaların ürperten uçurumlarında açar en nadide dağ çiçekleri.Koklamak ancak ölümü göze almakla mümkün olur...Ölümden midir korkun yoksa ölümün pahasına da olsa sahiplediğin o çiçeğin çok kısa bir zaman sonra solacağından mıdır bilemezsin.Sadece uzaklardan bakarak derin derin iç çekmek düşer insana.

Biliyor musun;gecenin başladığı yerde bütün düşüncelerimin en girift noktalarına bile sen sızarsın.Rüyalarımın kâbustan huzura geçiş yerlerinde hep senin hayalin vardır...O hayalin ki buzlu bir camın tüluğ görüntüsünde belli belirsiz tebessümlerle göz kırpar.O görüntünün en can alıcı noktasında gel deyişin vardır.O görüntünün en can alan noktasında ayağıma bağlı prangaların ruhuma verdiği azap vardır.

''Kim demiş sevdaya kahrolmak diye

Aldığım her nefes

İçtiğim susun...''

Belli ki yine erimekte yüreğim...Yine sızım sızım sızlamakta...Bilirim ki bu sızıda sende hüzne kapılırsın da gözlerinde hüznün bulutları dolaşır...İstemem hüznün senin bahçelerinde deli bir yel olmasını...İşte bu yüzdendir ki susmam gerektiğini söyler delişmen gönlüm.Ve hep uydum gönlümün sesine...Yine uymam gerek...Sustum..Ama;

''Bilesin ki bunlar son değil sözde

İçimde içimde ummanlar büyür

Her nereye baksam görülen sensin

Sensin günlerime başlayan seher

Konuşmaya takat bulursam eğer

Bilesin ki bunlar son değil sözde...''

Geri::

Ana Sayfa::