Kıpırdatın parmaklarınızı hele ve ısrarla dokunun yüreğinize acıyıncaya, uyanıncaya kadar mıncık mıncık elleyin. 

DÜNYANIZI SEVGİLEYİN

İstemez misiniz bir avuç bile çöl kalmasın gönlünüzde?  Ve hiç bitmesin baharlar.  Hüzünlendiğinizde çisil çisil yağmur yağsın, sevindiğinizde güneş doğsun istemez misiniz?  Ve istemez misiniz; bir anda gül bahçesine dönüşmesini, gönlünüzün?  Ne duruyorsunuz o halde; söküp atın ayrık otlarını yüreğinizden, Ve yeni baştan düzenleyin, sevgi bahçenizi..  İster papatyalayın, ister menekşeleyin; ama mutlaka gülleyin...  Siz değilmisiniz şikayetçi olan mutsuzluktan, sevgisizlikten ve tekdüze yaşamdan?  Hâlâ bilmiyor musunuz kendinizin kurduğunuzu, kendi dünyanızı?  Ve bilmiyor musunuz yoksa yürek rüzgârlarıyla avuçlarınızda döndüğünü onun.  Bakışlarınız yıldızlar, yüzünüz on dördünde ay olsun istemez misiniz?  Kıpırdatın parmaklarınızı hele ve ısrarla dokunun yüreğinize acıyıncaya, uyanıncaya kadar mıncık mıncık elleyin.  Durmayın bir kenarda öyle esrik esrik, ters yüz ediverin her şeyi, yok sayın ne varsa sizi mutsuz eden yaşamda ve yepyeni bir dünya kuruverin sonra..  Gökyüzünü "sevgi mavisine", yeryüzünü "sevgi yeşiline" ve bütün çirkinlikleri "sevgi beyazına" boyayın.  Alın elinize fincanınızı artık sevin, sevilin önce ve yeşilleyin, mavileyin, beyazlayın her tarafı.  Ama, mutlaka sevgileyin...

Geri::

Ana Sayfa::