Yasamimin baharinda dostlarim oldu uçurumun kenarinda beni bekleyen.  Hiç elimi birakmayacak sandigim kimsesiz sevdalarim, asklarim oldu adi hiç bilinmeyen.

Sevdaya dair... 

Bu gizemli dünyanin aydinlanmamis sabahlarinda hayallerim, umutlarim, yarinlarim vardi benim.

En zor animda beni ayakta tutan ümitlerim duygusal düsüncelerim vardi.

Herhangi bir sokaktan, köse basindan, bir parkin çiçekleri arasindan çika gelen ve hiç gitmeyecek, bitmeyecek, beni birakmayacak aydinliklarim, baharim, bahar dallarim, saf duygularim, zamana kafa tutan yarinlarim vardi.....

Yasamimin baharinda dostlarim oldu uçurumun kenarinda beni bekleyen.  Hiç elimi birakmayacak sandigim kimsesiz sevdalarim, asklarim oldu adi hiç bilinmeyen.

Tükenmez sandigim kuvvetim, mücadeleci ruhum vardi.

Hiç aglamayan gözlerim, gülen bir yüzüm vardi.  Güllerim oldu gönül bahçemde hiç solmayacak sandigim.

Baharda dogdum.  Ben serin rüzgarlari, yagmur damlalarini bir sari yapragi, bir solan gülü, bir ölü martiyi güz sandim.  Kus civiltilari ile büyümüsüm.  Düs bahçemde hep hülyali, renkli, sirin mi sirin anlatilmaz duygularin sarhoslugunda rüyalar görmüsüm en tatlilarindan.

Her çarptigim kaya aslinda gül daliymis.

Her yasadigim olay anlik bir kapiymis.  Yeni dünyalara açilan.  Kapilarimin hiç sonu gelmez sanmistim.

Uçurumlari görmem kirlar bittiginde, hazan geldiginde oldu.  Saskin gözlerim daldi en dibine boslugun.  Bitmez sandigim yollarin da sonu varmis anladim.

Belki her karli dagin ardinda bir ev vardir.  Günesin belki her akan yasinda yeni bir umut vardir.  Belki umut vardir aydinlik yarinlarin sabahlarinda...  Bilinmez ki...

Gizemli dünyamin yarinlarinda anlatilmaz duygu ortaminda; düsüncelerimin paylasilmaz çikmazinda; çaresizligimle yasamdan tat almaya çalisiyorum.  Belki zaman dinmeyen sizilarimin ilaci olabilir.

Ama beklenmedik dermansiz duygular bir kahir mektubu gibi haberlerini beynime siralamakta.  Gecenin karanliklarinda yok olan duygularimi aramanin beni perisan ettigini söyleyebilirim.  Yarinlarimin dünden iyi olacagini söylemek; kurumus bir çiçegi yasatmaya benziyor...  Yalanci yüzlerin, sahte yüreklerin, çakisik dudaklarin benligimdeki sihir dolu mantiksal ifadelerine kanarak hayatimin pembe hayallerine gem vurarak; duygularimi sana esir ettim.

Sen ey yaramaz, sen ey laftan anlamaz sen vurdum duymaz ifadelerinle beni anlamdasliktan uzak bir dünyada yalniz birakan duygusuz insan, ne de anlasilmaz bir gizem dolu davranislarin var.  Seni asla anlayamiyorum.  Bir aksam ansizin, habersizce yillarin ardindan çikarak davetsiz misafirim oldun.  Duygusal yasantimin sahillerinde hazan dalgalari gibi hunharca ve anlamsizca kalbimi benim iradem disinda sahiplendin.  Savunmasiz ve biçare kalbimle senin bu sinsi planlarina maalesef karsilik verecek gücü kendimde bulamadan, devin karincayi ezmesi misali, sana maglûp oldum Sanma ki sana karsilik verecek gücüm var, sanma ki bahçelerine ilkbahar yagmurlari gibi yagacak suyum var.  Çaresiz iliman gönül ummanlarinda beni bogmana da ses çikaracak degilim.  Zaten ben sana yillar önce maglûp olmusum.  Yenilmisim senin düsüncelerinin anlamsiz tavirlarina.  Yenilmisim bir verip iki almana.  Kisaca ben sana bu dünyada maglûp olmusum.  Ey yillarin eskitemedigi sevdam; bir bebek kadar saf, bir su kadar durgun ve bir gül kadar taze sevgimle senin esirin olmusum.

SANMA KI SEN KIZGIN ÇÖLDE YAGAN BIR YAGMURSUN,

SANMA KI SEN DAL ÜSTÜNDE AÇAN BIR ÇIÇEKSIN;

SEN SADECE KALBIMDE YANAN BIR ATESSIN....

Geri::

Ana Sayfa::