İçindeki sızı dinmemiş.Unutmamış- sın geçmişi yapılanları.Kutluyorum seni savaş çocuğu.Senin için her beş vakit namazın ardından ellerimi semaya kaldırıp dua ediyorum.

SAVAŞ COCUGU

Elimde masum bir çocuk resmi var.Sacları hafif dalgalı gözleri

derinlemesine derin .Bu beni olur olmaz etkiledi.derin düşüncelere daldım.Bu

çocuğun bakışları ne kadar da temiz.Gülüşünde ise hiç yapmacık yok.  Ya o sıcak savasın koynunda yasayan çocuklar?onlar temiz değil mi?onlar da temiz.Belki çocukların en temizi.Onların masumlukları,güzellikleri gerçeklerle yoğrulmuş.savaş yüzü görmemiş çocuklar da masum .Tıpkı savaş çocukları gibi.Fakat arada bir fark var.Savaş yüzü görmemiş çocuklar daha mutlu.  Onlar da temiz, onlarda güzel.Peki neden bu karanlık korku veren savaş;bu körpe vücutları, bu masum duygulu zavallıları vurmuş neden?Ne yaptılar,ne suç islediler?Tek suçları masum olup sevgiden başka birsek bilmemeleri mi?Evet onlara göre öyle.Sizlerin sevgiden başka birey biçmemeniz, masum olmanız, suçsuz olmanız önemli değil.  Önemli olan bu dünyaya gelmeniz ve gerçekleri bilmeniz.Evet savaş çocuğu senin gerçek- gerçekleri bilmen dev gibi gözüken kara adamı korkutuyor.Olur ya, bir gün gerçeklerle dolu olan yasadıklarını cümle aleme yayarsın.Haykırır- sın doğruları Evet savaş çocuğu hayattasın O sabuk tipinin altında yalın ayakla- rıha bakmadan yürüyorsun.Yürüyorsun gerçekleri görerek.Hayatın güneş görmeyen yüzünü fark ederek.Bakıyorsun dev gibi gözüken kara adama.Bakış- lasın kursun fırlatıyor.  Aldırma savaş çocuğu.Haykır gücünün yettiğince gerçekleri.Unutma!  sana dua eden bir el var.Ağlama savaş çocuğu.Sen ki bütün çocukların en güzelisin.Kursun fırlatan bakışlarla değil,gül dağıtan bakışlarla bak hayata.Buruk gülüşleri yok et soğuktan çatlamış dudağından.Birazcıcık gülümse Zaman ilerledi gerçekleri görebiliyor musun artık?Göremiyorsan unut geçmişi sana ve kardeşlerine yapılanları,gülümsemeyi unutttugun bir parça ekmek bulamadığın günleri.Çünkü gerçekleri unuttun savaş çocuğu Umarım benim gibi düşünmüyorsundur.Belki de bir duvar kenarında oturmuş seyrediyorsun etrafını.  Artık fark edebiliyorsun güneşi,gökçü- zülüz mavisini,ucan kuşları.İçinden bir ses büyüyünce "asker olacağım" diyor değil mi?  Anlıyorum savaş çocuğu.İçindeki sızı dinmemiş.Unutmamış- sın geçmişi yapılanları.Kutluyorum seni savaş çocuğu.Senin için her beş vakit namazın ardından ellerimi semaya kaldırıp dua ediyorum.gözlerim- den yaslar akıtarak ve sana imrenerek.  Hala gülümsemiyorsun.Nasıl gülümseyebilirsin ki.Bir kere gülmeyi haram etmişsin .  Ne diyeyim savaş çocuğu.Unut geçmişi .Yapacak bir şey yok.Küçücük yüreğinde teselliye yer vermelisin.seni asla unutmayacağım.nasıl unutabilirim ki,orada yitik hatıralarına hüzünlü bir şiir bırakmışsın. 

Gülsüm Hümeyra Yılmaz

Geri::

Ana Sayfa::