Kişi erişkin yaşa geldikten sonra hayatının bu dönemine geri dönüş yaşarsa bu, narsistlik durumu yaratıyor.  Kişi, ileri yaşlarda, yani erişkinlik yaşında sadece kendi bedenine hayransa, kendi bedeniyle ilgileniyorsa, kendi zekâsının, aklının, kültürünün başkalarından üstün olduğu kanısındaysa, kendinden başka hiçbir şeye sevgi gösteremiyorsa, psikiyatride bu hastalık durumuna `narsistik yapı' adı veriliyor.

Narsizm

Herkes onlara onlar kendilerine hayran

Tanrım ne kadar mükemmelim! 

Ünlü bir manken, oyuncu, devlet adamı ya da ev kadını olmaları önemli değil.

Onlar herkesin kendilerine hayran olduğuna inanıyor.  Daha farklı bir inanca da tahammül edemiyorlar.

Kıskanç kişilik yapısına sahip binlerce insan, beraberinde getirdiği sorunlarla baş etmeye çabalıyor. 

Temel sorunları kıskanç olmaları.  Başta kıskançlığı yaşıyorlar, sonra beraberinde gelen sorunları.  Kendilerini yetersiz hissetmeseler, sorun belki de büyümeyecek; ama kıskanç insanların çoğu kendilerini gerçekte pek sevmiyorlar ve kıskançlık gerçek bir nedene bağlı olmaksızın yaşanıyor.  Neden gerçek olmayınca, onunla gelen sorunları kucaklamak da mümkün olmuyor ve kıskançlığın patolojisi yaşanmaya başlanıyor.

Adları: Othello Sendromu, erotomania, narsizm olsa da bu, sonucu değiştirmiyor.  Temel olarak kıskançlık durumunda karşımıza karmaşık tablolar çıkıyor.  Bu insanların gerçek yaşamda ne kadar başarılı oldukları da fark etmiyor.  Ünlü bir manken, oyuncu, sanatçı, işadamı, devlet adamı olmaları onların narsist ya da erotomanik olmalarını engellemiyor.

Ayna ayna söyle bana Psikiyatrist Özcan Köknel, kıskançlık adı altında irdelenebilecek problemlerden birinin de narsizm olduğuna dikkat çekiyor.  "Narsizm bir insanın kendi bedensel ve ruhsal yapısına hayran olması, kendini her haliyle beğenmesi, bunun dışındaki kişilerle, nesnelerle ve diğer çevreyle sağlıklı bir bağ kuramaması durumudur" diyen Köknel e göre gerçekte bu duygu, insanın yaşamının bir döneminde tabii ki olmalı; ama 3-4 yaşındayken olmalı.  Çocuk, henüz 3-4 yaşındayken, kendini tanıması, kendi benliğini, ruhsal yapısını fark etmesi için ilgi ve sevgisi kendi bedeni üzerinde olmalı.  Fakat çocuk oyun yaşına gelince, kendi dışındaki çocuklarla, kişi ve nesnelerle, çevreyle ilgi kurması, onlarla birlikte yaşamaya alışması lazım.

Kişi erişkin yaşa geldikten sonra hayatının bu dönemine geri dönüş yaşarsa bu, narsistlik durumu yaratıyor.  Kişi, ileri yaşlarda, yani erişkinlik yaşında sadece kendi bedenine hayransa, kendi bedeniyle ilgileniyorsa, kendi zekâsının, aklının, kültürünün başkalarından üstün olduğu kanısındaysa, kendinden başka hiçbir şeye sevgi gösteremiyorsa, psikiyatride bu hastalık durumuna `narsistik yapı' adı veriliyor.  Ne yazık ki, bu yapıdaki kişilerin başkalarıyla sağlıklı ilişki kurmaları da olanaksız.  Bunlar herkesin kendisine âşık olduğunu sanıyorlar.  Bedenen o kadar güzel, akıllı, zeki, kültürlü olduklarını düşünüyorlar ki, "Güzelim, herkes bana hayran olmalı.  Bana hayran olmayanlar, beni eleştirenler başarımı görmeyenlerdir'' diyebiliyorlar.  Buna kesinlikle inanıyorlar.  Bu inançta olanların somut örnekleri, belki de ünlü oldukları için medyatik isimler.  Köknel, "Örneğin birçok artist bir süre sonra herkesi böyle görmeye başlıyor.  Narsistik kişi gerçekle çok rahat bağlantı kuramadığı için, özeleştiri de yapamadığından, her şeyi kendi aklına uygun gösteriyor.  Kendinin olumsuz davranışlarını projekte ediyor ve bunun sonucunda `Karşı taraf beni çekemiyor' diyor.  Bu rahatsızlığın devamı bir süre sonra erotik hezeyana giriyor.  Özellikle bu rahatsızlık ünlü kişilerin kendine âşık olması, herkesin ona hayran olması gerektiği düşüncesi şeklinde çıkıyor ortaya.  Bu kişiler bunun doğru olduğuna inanıyor'' diyor.

Füsun Saka

Geri::

Ana Sayfa::