Ilk gun gostermelisin kelini. Kabak gibi ortada olmali zaaflarin. Sevdigini cart diye soyleyebilmeli, nefretini de belli etmelisin.

Ta kendin gibi olabilmek ozgurluktur. Ta kendin gibi olamadigin iliskiler, tutukluluk hallerindir.
 
Oldugun gibi oldugun; kusurlarinla, kendine ozgu davranislarinla kucaklanmadigin ortamlar, adi her ne olursa olsun, kagit uzerinde ne kadar dogru gozukurse gozuksun senin degildir - ya da sen oraya ait degilsindir. Kapinin disinda korkunc bir susuzluk hukum surerken; kuyumcu dukkaninda, ayak altinda bir su damlasi, bakir corba tasinin yanindaki altin catalsindir.
 
Belki de, jilet gibi giyinip, butun gun rol yaptigin bol maasli muhtesem bir isin basinda, kafadan hatali oldugun sekiz sekizlik muhterem bir esin yaninda degil de;
 
karsiliginda kucucuk de olsa bir opucuk aldigin bir ugrasida, iyi kotu, ta kendin gibi oldugun icin sevildigin bir itilmisin yaninda, cok daha mutlu olacaksindir.
 
Taninmaz hale gelmis hucreler gorulur; olmus sevgiler mikroskop altina yatirildiginda, patolojilerine bakildiginda.
 
Yalan soyler James Bond filmleri. Sadece bir kere yasanir. .hayat sundugun bir armagandir, baska bir insana demez Behramoglu, yasadiklarindan ogrendiklerinin son misralarinda.
 
En fazla hayatini kaybedersin ta kendin gibi oldugunda. Ama zaten hayat kafadan kaybedilmemis midir, sen bir baskasi oldugunda, olup kurtuldugunu sandiginda?
 
Yirmi bir sene olabilir toplam yasamin; kirk iki de, seksen dort de. Ama ne onemi vardir bir ondalik rakamin, evrenin sonsuz yasinda, virgulun saginda, sonsuz kusurun yaninda, eninde sonunda?
 
** ** **
 
Coldeki bir kutup ayisi da olsan, bir deve gibi davranmamali; ayiliginla iftihar etmeli, 45 derece santigratta bile kis uykusuna yatabilmelisin.
 
Ilk gun gostermelisin kelini. Kabak gibi ortada olmali zaaflarin. Sevdigini cart diye soyleyebilmeli, nefretini de belli etmelisin.
 
Sakladiklarin, oynadiklarin,mis gibi yaptiklarin; yatsi vakti yagan yagmurun altindaki mum, firtinadaki takke, pamuk ipligine bagli tekne, Bagdattan donmus  hesap, elmasin altindaki foyadir.
 
Az sonra ruzgarin dinecegini, yere cakilacagini bilse bile; nasil mutluluk duyar bir ucurtma, ipi koptugunda; ya da neler hisseder bir tren, tarlalara dalarken, raydan ciktiginda?
 
Kulagina fisildanmis bir seni seviyorum anlamlidir; sen senken ve sen seni bilirken. Aksi halde onu seviyorumdur tercumesi, fisilti ensende patlarken.
 
En guzel yollar, cikisi olmayan konforlu otoyollar degil, dikenlerin arasinda kendi olusturdugun patikalardir.
 
Parmak izi gibi, her olay, herkes farklidir. Hic kimse birisi gibi olmak zorunda degildir.
 
Sablonlara uymasa da beyninle, butun dunya karsi ciksa da dogru bildigin eylemlerinle, egri bugru de olsa bedeninle, ta kendinle iftihar etmelisin.
 
Boyle oldugun icin sevilmeli,
   oyle oldugu icin sevmelisin.
 
Ta kendin gibi olmali,
    ta kendin gibi olmelisin.

Geri::

Ana Sayfa::