Derken deniz kıyısında serilip kaldı yere,paramparça olmuştu .Sevmesini bilememişti delikanlı. 

Delikanlı deniz kıyısında dikiliyor,ellerini uzatıyor,yıldıza yalvarıp yakarıyor,onu düşünde görüyor,kafasında hep onu yaşatıyordu .Ama bir yıldızın bir insan tarafından kucaklanamayacağını da biliyor,ya da bildiğini sanıyordu.  İstediğinin gerçekleşme umudu olmamasına karşın bir yıldızı sevmesine yazgısı gözüyle bakıyordu ; el çekmelerden ve sadakatle dolup taşan suskun acılardan bir yaşam biçimi kurmuştu kendisine; böyle bir yaşamın kendini doğru yola çıkaracağına,tüm kötülüklerden temizleyeceğine inanmaktaydı.  Ne var ki, bütün düşlerinde de yıldız yer alıyordu.  Birinde yine bir gece vakti deniz kıyısında yüksek bir kayanın üzerinde dikilmiş,yıldızına bakıyor,ona karşı duygularını tartıyor,duyduğu sevgiyle yanıp tutuşuyordu.  Sonunda ruhunun alabildiğine büyük bir özlemle dolup taştığı bir an,yıldızına ulaşmak üzere sıçradığı gibi kendini boşluğa bıraktı.  Daha sıçrarken kafasında şimşek gibi şu düşünce geçmişti:

`ama nasıl olur!  , Derken deniz kıyısında serilip kaldı yere,paramparça olmuştu .Sevmesini bilememişti delikanlı.  Kayadan sıçrayıp atladığı anda,içindeki isteğin gerçekleşeceğine her türlü kuşkudan uzak bir kesinlikle inanabilecek gücü gösterebilseydi,yukarılara doğru uçup gider ve sevdiği yıldıza kavuşurdu..

Herman Hesse

Geri::

Ana Sayfa::