Mujde

İki Yahudi arkadaş, piyasayı arastırmışlar ve o

sene haki renkteki kumaşın moda olacağını öğrenmişlerdi.  Bütün varlıklarını paraya çevirdiler.

Piyasadaki bütün haki kumaşları satın aldılar.

Depoları bu renkteki kumaşlarla doldu ancak kimsenin bu kumaşlara talip olmadığı görüldü.

İki kafadar artık iflasın eşiğine gelmişlerdi.  Moiz ve Aron dertli dertli oturuyorlard.  Artik bıçağın kemiğe dayandığı bir gün kapı çalındı ve içeriye bir albay girdi:

- Siz de haki renkte kumaş var mı?  diye sorunca, kulaklarına inanamadılar.

Hemen atıldılar:

- Evet albayım var, gösterelim dediler.  Albay, dikkatle kumaşları inceledi.

- Çok beğendim, dedi.  Bu sene askerlere

200.000, subaylara 50.000 adet haki renkte elbise yaptıracağız.  Ancak tabii ki benim tek başıma beğenmem yetmez.  Generalimin de oluru lazım.  Bana bir parça numune verin.  Yarın öğlen

12'ye kadar telgraf çekersem iptal ederim.  Eger telgraf gelmezse kumaşları kesip imalata baslayabilirsiniz.

O gece bitmek bilmedi.  Kimi zaman ümitlendiler, kimi zaman "ya iptal olursa"

diye göğüs geçirdiler.  Ertesi gün saat 11,

11.30, 11.45, gözleri yolda, korku ile gelmesin diye dua ederek postacıyı beklediler.  12'ye 5 kala postacı sokağın köşesinden gözüktü.  "Belki bize gelmiyordur" diye ümitlendiler.  Ancak postacı gelip kapılarını çaldı.  Moiz, büyük bir kederle koltuğa çöktü.  Aron da çaresiz kapıyı açtı.

Postacının elinde bir telgraf vardı.  Aron titreyen elleri ile telgrafı açtı, okudu ve sevinçle seslendi:

-

Müjde Moiz, baban ölmüş.

Geri::

Ana Sayfa::